Beweging is uiteraard de moedertaal van Nash. Het label heeft een reputatie opgebouwd met kinetische snitten, kleding die reageert op het lichaam in plaats van het te beperken. Maar ballet presenteert een ander stel regels – gecodificeerd, streng, bijna architectonisch in zijn eisen. “Door beweging te ontwerpen en danser te zijn, heb ik de tools in handen gekregen om ballet te ontwerpen”, legt hij uit. “Elke dansvorm en beweging is echter anders en ik was erg geïnteresseerd in het ontwerpen van de specifieke kenmerken van ballet als kunstvorm. Hoe ik iets kon ontwerpen dat grenzen verlegde en tegelijkertijd de vormen en lijnen van ballet respecteerde.”
Die spanning – aanmoediging versus respect – vormt de kern ervan Alchimie. Het zit ook in het bredere programma. Yugenvoor het eerst uitgevoerd in 2018 door Leonard Bernstein Chichester-psalmenkeert terug met zijn meditatieve krachten intact, gevormd door Edmund de Waalhet is ingesteld en Shirin Gildede kostuums zijn minimaal. Naast hem, Zonder titel, 2023 het opnieuw bekijken van McGregors dialoog met de overledene Carmen Herrerade opvallende geometrie vertaalt zich in vechtbewegingen Anna Thorvaldsdottirscoren. Beide werken zijn revivalstukken, maar geen van beide voelt archiefwaardig aan; ze opereren meer als coördinaten en brengen in kaart waar McGregor zich bevindt, zodat het nieuwe werk verder kan worden uitgebreid.
Voor Nash begint het ontwerpproces niet met een silhouet, maar met een gesprek. “De kostuums begonnen met het doel om mijn ontwerp-DNA te laten samensmelten met de wereld van Wayne, dus het was echt een gezamenlijke inspanning”, zei hij. “Wayne vertelde me over de boeken die hij las en zijn bedoelingen met het podium, de set en zijn kleurkeuzes. Dit gaf informatie over hoe deze elementen in elk kostuum werden gebruikt.” Het herinnert ons eraan dat design in ballet altijd relationeel is – met licht, met muziek, met ruimte, met huid.
En de huid is de sleutel. McGregors choreografie is al lange tijd geobsedeerd door de uiteinden van het menselijk lichaam – hoe ver het kan buigen, uitstrekken en articuleren. Nash beantwoordt dit met een stof die zich bijna als een tweede opperhuid gedraagt, ontworpen voor stretch, duurzaamheid en precisie. Het resultaat is een kledingstuk dat niet alleen beweging volgt, maar deze ook versterkt, waarbij elke lijn wordt gevolgd terwijl deze zich ontvouwt.
Als er een toekomst in deze samenwerking schuilt, denkt Nash er al over na. “Ik ben erg geïnspireerd door beweging en het maakt deel uit van mijn leven, dus ik geloof echt dat ballet een ander middel is om dit te visualiseren.” Dit is een eenvoudige verklaring, maar er zit veel gewicht in. Vanwege wat Alchimie Belangrijker dan dit is dat de grenzen tussen disciplines steeds poreuzer worden – dat mode kan denken als choreografie, dat choreografie zich kan kleden als mode.
En in die overlap komt iets scherpers naar voren. Niet echt mode, niet echt dans – maar iets verontrustends, veeleisends en helemaal van dit moment.
‘Wayne McGregor: Alchemies’ is tot 6 mei te zien in het Royal Opera House, vind de show en boek tickets Hier. Fotografie met dank aan © 2026 RBO – gefotografeerd door Andrej Uspenski.
