Op de laatste avond van het Coachella Valley Music and Arts Festival van dit jaar, optredend voor honderden feestgangers te midden van gloeiende piramides, bereikte DJ Sara Landry een staat van zen.
Met gefronste wenkbrauwen leunde hij achterover tegen het dek, terwijl hij opera-techno-mashups vanaf de draaitafel draaide en de eb en vloed van de lichamen van fans beheerste. De 32-jarige Mexicaans-Amerikaanse DJ, ook wel bekend als ‘The High Priestess of Techno’, treedt op met Blood Oath: een collectief van vrouwelijke dj’s met onder meer DJ Jenna Shaw, LP Giobbi, Tokimonsta en Mary Droppinz, die Landry allemaal heeft verzameld als haar persoonlijke Avengers. Terwijl hij zijn deck aan DJ Shaw overhandigde, verscheen er een gelukkige glimlach op Landry’s strenge gezicht.
Bekend om haar opvallende zwarte outfits en zware industriële productie, is Landry uitgegroeid tot een invloedrijke speler in de wereld van de dansmuziek – aangewakkerd door haar virale hit 2023 Ketelruimteset die nu op 10 miljoen views staat. Daarin speelt Landry zijn originele nummer ‘Legacy’, een headbangend, hemels vocaal nummer terwijl hij een soundscape onthult die doet denken aan een etherische buitenaardse planeet. Met één profetische regel uit een vocale sample zette Landry zijn carrière in beweging: “Niets kan me nu tegenhouden.”
Landry was net afgestudeerd aan NYU toen hij begon met dj’en in lokale bars in zijn geboorteplaats Austin, Texas. Zijn liefdesrelatie met de kunstvorm begon in 2014, terwijl hij nog als barman in New York City werkte; Gefascineerd door het lokale nachtleven, stopte hij veel moeite in het promoten van evenementen en het bestuderen van zijn favoriete DJ’s.
“Nadat ik in New York had gestudeerd en daar de underground DJ-wereld had ervaren, verhuisde ik in echte Spaanse stijl terug naar mijn kinderkamer bij mijn moeder”, vertelde hij De Los vóór zijn Coachella-set. Landry herinnert zich een avond waarop hij gebiologeerd toekeek hoe een vriend aan draaitafels sleutelde – het moment dat hem ervan overtuigde zijn eerste bord te kopen (niet minder op Amazon).
Sara Landry treedt op 19 april op met haar DJ-collectief Blood Oath op het Quasar-podium van het Coachella Arts and Music Festival.
(Simon Cervantes / Voor De Los)
De dag voor Coachella was Landry wat nieuw materiaal aan het afronden in zijn thuisstudio in Amsterdam voordat hij naar Californië vloog. Veel mensen in Landry’s plaats zouden uitgeput zijn – en tot op zekere hoogte was hij uitgeput – maar hij was nog steeds hongerig om te creëren.
“Hoe ik me ook voel, ik ga gewoon naar buiten, zet mijn koptelefoon op en ik ben klaar om te gaan”, zei Landry. “Niets anders doet er echt toe, behalve wat er met de CDJ en het publiek voor mij gebeurt.”
Tussen het onderhouden van haar eigen platenlabel, Hekate – genoemd naar de Griekse godin van de magie – en haar volledig vrouwelijke DJ-serie, Blood Oath, opende Landry een nieuwe definitie van wat het betekent om een zelfgestuurde DJ te zijn.
Hoe heeft het opgroeien in de muziekscene van Austin je carrière gevormd?
Ik begon zelf naar shows in Austin te gaan toen ik 15 of 16 jaar oud was. Ik zag veel Skrillex, Nero en Dead Mau5, plus DJ’s op underground locaties omdat ik een valse identiteitskaart had. (Shhh, vertel het aan niemand!) Ik begon met kijken vanaf de andere kant van de nummers waar ik nu op stond.
Ik kreeg een zeer respectabele, maar erg saaie baan omdat ik tijdens het sollicitatiegesprek zei: “Ja, ik kan echt data-analyse doen.” (Ik) heb geen ervaring met data-analyse.
Door bij mijn moeder te wonen, kon ik sparen en focussen, mijn studieleningen afbetalen en de ongelooflijke schulden die ik had gemaakt aan DJ-apparatuur… Ik raad niet aan om veel creditcardschulden te hebben om een muziekcarrière te beginnen.
(Maar) Ik heb het allemaal gedaan. Ik doe een kleine bar op dinsdagavond voor 40 dollar. Je weet wel, als er niemand is. Het is cool dat naarmate mijn carrière vorderde, de scene in Austin samen met mij is geëvolueerd.
Je wilt online over Latino-oorzaken praten. Waarom dit zo belangrijk is dat jij je Mexicaanse afkomst vertegenwoordigt?
Ik ben geen politicus en ik ben geen expert, maar ik heb empathie voor mensen die gewoon hard proberen te werken en het leven beter willen maken. Ik denk niet dat ze moeten worden opgepakt en in kampen moeten worden geplaatst, wat feitelijk is wat de huidige regering heeft gedaan.
Mijn banden met mijn erfgoed zijn erg interessant. Mijn grootmoeder is geboren in Mexico-Stad en mijn hele familie is Mexicaans.
Ik ben opgegroeid met mijn moeder die me allerlei soorten muziek liet zien en Spaans om me heen sprak, dus ik kan redelijk goed Spaans spreken. Ik hou bijvoorbeeld van Bad Bunny. Ik hou van de muziek. Mensen zijn altijd verrast dat ik Spaans spreek en van allerlei soorten Latijns-Amerikaanse muziek houd, zoals reggaeton.
Ik heb een blanke vader, dus ik ben erg bleek en iedereen denkt dat ik helemaal blank ben. Als je als kind van de tweede of derde generatie ‘wit bent opgegroeid’ of niet verbonden was met de cultuur, kan het vreemd aanvoelen om je identiteit op te eisen omdat mensen je in twijfel trekken.
Ik houd van de Latijnse cultuur en heb deze altijd al willen vertegenwoordigen. Ik wil chili meenemen naar Amsterdam om Mexicaans eten te maken, maar ik denk niet dat de Nederlandse douane dat toestaat.
Heb je het gevoel dat je Latijnse kant je muziek of je benadering van je carrière inspireert?
Mijn Latijnse kant heeft invloed op mij, de muziek waar ik naar luister en de muziek die ik maak. Ik bedoel, hoe denk je dat ik dit ritme heb? (Lachen)
Ik hou van stuiterende nummers. Ik heb vorige week een nummer gemaakt en ik dacht: “Ik denk dat dit wat baile funk-drums nodig heeft.” Dus heb ik hem erin gezet. Ik hou ervan om dat ritme en die groove in techno te brengen waar ik maar kan. Ik heb een map met Latin-technonummers, specifiek met Spaanse zang of Latin-percussie. Wanneer ik in Zuid-Amerika ben, of als ik het gewoon voel, open ik graag die map en vernietig ik alles.
Ik ben al een tijdje aan het experimenteren, maar iedereen denkt nog steeds dat ik alleen maar harde techno doe en dat doe ik al een paar jaar niet meer. Als je honderd shows per jaar speelt, denk je: “Hoe houden we het fris?”
Sara Landry treedt op 19 april op met haar DJ-collectief Blood Oath op Coachella’s Quasar-podium.
(Simon Cervantes / Voor De Los)
Heb je ooit gevoeld Beperken termen als ‘hard techno’ je muziek een beetje?
Natuurlijk. Ik weet niet hoe ik de muziek die ik maak moet noemen, omdat het een sonische deken is. Ik heb al deze muziekgenres waar ik graag naar luister en soorten muziek die onder hard dance vallen en die ik graag speel als ik in de studio ben, en dat is wie ik op dit moment ben. Ik heb het de afgelopen drie maanden achter elkaar gedaan.
Ik ben bezig met het maken van een album. Ik weet niet wanneer ik het af heb, maar ik heb het gevoel dat ik weer aan het opwarmen ben in de studio, en dat is een geweldig gevoel. Mijn favoriete plek, zo niet het podium, is de studio.
Waarom was het zo belangrijk voor je om platforms zoals je platenlabel Hekate en vervolgens de vrouwelijke DJ-evenementenserie Blood Oath te creëren? Waar denk je dat het hierna naartoe gaat?
Toen ik begon, kon je je carrière niet echt beginnen zonder muziek uit te brengen en te tekenen bij een gerenommeerd label.
Ik was als Amerikaans meisje geïsoleerd in Texas zonder enige connectie met de Europese scene. (Het is) moeilijk om mensen naar mijn muziek te laten luisteren of (mij) te signeren. Zelfs als ze willen, hebben ze verzoeken of wijzigingen, maar ik kan niet wachten En een Maagd. Ik kan in sommige opzichten een controlefreak worden en ik dacht: “Ik regel dit liever zelf en heb de volledige creatieve controle.”
Voor Blood Oath begon het toen ik in 2024 met een klein groepje vrienden op mijn verjaardagsfeestje was. Mijn agent, Bailey, heeft een DJ-controller voor ons meegebracht. We waren allemaal aan het chillen, juichen en lachen, dus hij stond op, ging het dek op en begon een waardeloze drum-en-bassset te spelen.
We wisselden allemaal om de beurt en hadden zoveel plezier dat ik Simon Kessler (van de boekingsgroep Insomnia) vroeg of we daar back-to-back sets konden doen. Een maand later waren we klaar met filmen, en het was een complete puinhoop! Omdat je niet weet wat andere mensen gaan doen, en dat is heel leuk en opwindend aan DJ zijn.
Ik bevind me nu in een gezegende positie met mijn carrière waarin ik andere vrouwelijke artiesten kan optillen en hun harde werk kan erkennen. Ik wil dat gewoon blijven doen. Elkaar (te) zien als artiesten en een band opbouwen via muziek, en samen verder komen.
