Home Nieuws Decennia geleden hebben we de luchtvaart vrijwel crashbestendig gemaakt. Waarom zijn kruispunten...

Decennia geleden hebben we de luchtvaart vrijwel crashbestendig gemaakt. Waarom zijn kruispunten nog steeds gevaarlijk?

3
0
Decennia geleden hebben we de luchtvaart vrijwel crashbestendig gemaakt. Waarom zijn kruispunten nog steeds gevaarlijk?

Gemiddeld, Elke minuut gebeuren er 11 auto-ongelukken in de VS Tegen de tijd dat u deze zin hebt gelezen, zullen er in het hele land verschillende auto-ongelukken hebben plaatsgevonden, waarvan sommige waarschijnlijk fataal zullen zijn.

In de luchtvaart bedraagt ​​het aantal ongevallen met Amerikaanse burgervliegtuigen ca 1.200 per jaaren zeer weinigen leiden tot de dood.

Terwijl er op elk moment 5.500 Amerikaanse vliegtuigen in de lucht zijn tijdens piekmomentenBotsingen zijn zeldzaam, omdat het luchtruim is ontworpen voor veiligheid. Vliegtuigen moeten met elkaar en met grondcontrole communiceren. Niemand mag zich ‘afmelden’.

Ons pad is een ander verhaal. Ruim 280 miljoen geregistreerd voertuig Amerikaanse wegen delen met vrachtwagens, fietsers en voetgangers – de meeste zonder systematische communicatie. Dit is geen driver- of technologiefout, maar een systeemontwerpfout.

Het echte probleem is de infrastructuur, niet de voertuigveiligheid

Iedereen die op een druk kruispunt heeft gewacht, begrijpt hoeveel onzekerheid we als normaal accepteren. Wegen zijn open systemen met oneindige variabelen: het weer, voetgangers, afleiding voor de bestuurder en een verouderende infrastructuur. De communicatie tussen voertuigen is minimaal en een groot deel van de infrastructuur werkt niet – en tussen deze gaten bestaat de kans op dodelijke botsingen.

Als kind verloor ik een naast familielid bij een auto-ongeluk. Helaas is de ervaring niet uniek. Later in mijn carrière zorgde dat verlies ervoor dat ik me afvroeg: waarom accepteren we op straat een verliesniveau dat we nooit zouden tolereren als het in de lucht zou plaatsvinden?

De lessen uit de lucht- en ruimtevaartsector zijn duidelijk: veiligheid komt voort uit verplichte communicatie en gezamenlijk systeemontwerp, en niet afhankelijk zijn van elk voertuig om het probleem zelf op te lossen.

Er moet een gemeenschappelijke beveiligingslaag bestaan ​​binnen de fysieke en digitale infrastructuur zelf. AI sensoren en modellen moeten kruispunten en wegen kunnen zien, begrijpen hoe voertuigen, voetgangers en andere weggebruikers met elkaar omgaan, en risico’s kunnen voorspellen voordat er botsingen plaatsvinden.

Waarom ruimte makkelijker is

In de ruimte is veiligheid vanaf dag één in het systeem ingebouwd. Tijdens mijn onderzoeksjaren bij MIT, toen ik samen met NASA en de Amerikaanse marine aan autonome systemen werkte, was één ding duidelijk: geen enkel vliegtuig opereert geïsoleerd.

Zowel bij de traditionele luchtverkeersleiding als bij nieuwe systemen die zijn ontworpen om drones te besturen, wordt veiligheid niet later toegevoegd; veiligheid is gebaseerd op connectiviteit en de constante uitwisseling van informatie. Vliegtuigen delen voortdurend hun positie en bewegingen via standaard detectie- en communicatiesystemen. Vluchtplannen en operationele regels zorgen ervoor dat grondsystemen de bedoeling van het vliegtuig kunnen begrijpen en de volgende bestemming van het vliegtuig kunnen voorspellen.

Hierdoor ontstaat een real-time, gedeeld beeld van het luchtruim. Mensen en geautomatiseerde systemen kunnen conflicten vroegtijdig detecteren, beslissingen coördineren en risico’s oplossen lang voordat hun paden elkaar kruisen. Dit gedeelde bewustzijn is de reden waarom bijna-ongelukken in de lucht zelden uitmonden in een ramp.

Waarom infrastructuurgerichte intelligentie werkt

Als we de veiligheid kunnen ontwerpen voor vliegtuigen die zich met een snelheid van honderden mijlen per uur voortbewegen, kunnen we hetzelfde doen voor wegen die zich met een snelheid van 30 mijl per uur voortbewegen.

De meeste verkeerssystemen zijn tegenwoordig gebouwd om te reageren nadat er een fout is opgetreden. Voorspellende systemen zijn ontworpen om in te grijpen voordat conflicten in vernietiging veranderen. Maar om veiligheidssystemen te laten werken, moet intelligentie in de omgeving zelf bestaan ​​– en niet alleen in individuele voertuigen.

Ongeveer kwartaal Ongelukken gebeuren op kruispunten (dit is niet verwonderlijk: we hebben allemaal op kruispunten gestaan ​​waar alles rustig lijkt totdat een auto door rood rijdt of een fietser uitwijkt). Dit is een toplocatie voor infrastructuur-eerste intelligentie.

Slimme knooppunten werken als luchtverkeersleiders op de grond. Sensoren bij seinen en langs de rijbaan detecteren realtime wat er gebeurt, of het nu een voertuig is dat door rood licht rijdt, een voetganger die het trottoir verlaat of een fietser die de verkeerde kant op gaat. Edge AI verwerkt deze informatie onmiddellijk en voorspelt potentiële conflicten. V2X De communicatie, het equivalent van een radio aan boord, geeft vervolgens waarschuwingen aan weggebruikers, waardoor ze de tijd krijgen om te reageren.

In wezen is het een lus: detectie genereert voorspellingen, die waarschuwingen genereren en acties activeren, mogelijk gemaakt door AI-modellen die op de achtergrond blijven draaien.

Het resultaat is geen perfecte vooruitziende blik, maar een vangnet waarmee kostbare seconden kunnen worden gekocht. En onderweg zijn het seconden die levens redden.

We hebben vandaag geen perfecte technologie nodig om levens te redden

Steden negeren de veiligheid niet, maar zijn vaak niet voorzien van systemen die zijn ontworpen om deze effectief te beheren. Degenen die in korte tijd geweldige resultaten hebben gezien.

In de Sarasota, FloridaHet Smart City Initiative heeft het aantal ongevallen op gerichte kruispunten in slechts één jaar met 33 procent teruggedrongen door ruwe gegevens om te zetten in bruikbare inzichten. Deze technologie biedt de duidelijkheid die stadsambtenaren nodig hebben om snel te handelen en tegenmaatregelen te implementeren waar dat het belangrijkst is.

De instrumenten bestaan ​​al. Wat ontbreekt is de bereidheid om slimme kruispunten te behandelen als infrastructuur, en niet als operationele experimenten. Dit betekent dat prioriteit moet worden gegeven aan corridors met een hoog ongevalspercentage, dat nieuwe V2X-ready signalen nodig zijn, en dat er moet worden geïnvesteerd in systemen die meetbare resultaten opleveren.

De maatstaven voor succes zijn duidelijk: minder ongevallen, minder gewonden en minder doden. De vraag is of we vermijdbare negatieve gevolgen voor onze wegen blijven accepteren of eindelijk wegen aanleggen die net zo veilig, betrouwbaar en verbonden zijn als de hemel boven ons.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in