BAYSARIYEH, Libanon — De kist van de Libanese journalist Amal Khalil zweefde boven de menigte, gehuld in de rood-wit-groene Libanese vlag, met Khalils persvest en helm erop gebalanceerd.
Khalil, een 43-jarige ervaren journalist voor het Libanese dagblad Al Akhbar, werd woensdag gedood bij een Israëlische aanval op het huis waar hij tijdens zijn verslaggeving onderdak had gezocht. staakt-het-vuren tussen Israël en de Libanese sjiitische groep Hezbollah. Bij dezelfde aanval raakte freelanceverslaggever Zeinab Faraj gewond.
Huilend liepen de rouwenden door het dorp Baysariyeh om Khalil te herdenken, de negende journalist die dit jaar in Libanon werd vermoord. Voor velen hier weerspiegelt de dood van Khalil een groter patroon – voor het eerst gezien in de Gazastrook – van Israël dat op journalisten jaagt.
“Dit was een moord; dit was geen vergissing. Het Israëlische leger wist wie hij was en ze hebben hem vermoord”, zegt Mohamed Zanaty, een freelance journalist en vriend van Khalil die verslag deed van het incident in de buurt toen hij werd aangevallen.
De Libanese president Joseph Aoun zei in een verklaring over X dat “Israëls opzettelijke en consistente aanvallen op mediaprofessionals tot doel heeft de waarheid over zijn agressieve acties tegen Libanon te verbergen.” Het Israëlische leger ontkent dat het zich op journalisten richt.
Woensdagmiddag reed Khalil door de stad Tayri, ongeveer zes kilometer van de Libanese grens met Israël, toen een Israëlische raket een voor hem rijdend voertuig raakte en twee passagiers doodde.
Khalil en Faraj stapten uit de auto en zochten dekking in een nabijgelegen huis. Aanvankelijk vertelde hij zijn collega’s dat hij ongedeerd was, maar toen hij naar buiten terugkeerde, raakte een nieuwe aanval zijn auto, waarbij hij gewond raakte aan zijn schouder.
Khalils collega’s begonnen zich te haasten om de binnenkomst van Rode Kruis-agenten te coördineren om het eerste slachtoffer van de aanval naar buiten te krijgen en de twee journalisten, die opnieuw dekking zochten in het huis.
Maar het is geen gemakkelijke taak. Hoewel er een staakt-het-vuren is ingevoerd, vereist de beweging in de regio coördinatie via een Amerikaans-Frans ‘mechanisme’ dat de aanvallen van Israëlische troepen die momenteel Zuid-Libanon bezetten, zal stoppen.
Ondanks talloze oproepen aan regeringsfunctionarissen, het Libanese leger en VN-vredeshandhavers werd nooit toestemming aan het Rode Kruis verleend om op te trekken.
Toen om 16.27 uur, bijna twee uur na de eerste aanval, raakte een raket het huis, waardoor het dak van het huis op de twee journalisten viel. Khalil werd voor het laatst gehoord ongeveer een kwartier eerder, toen hij volgens zijn collega’s telefonisch sprak met leden van zijn familie en het Libanese leger.
Toen ze toestemming kregen, snelden reddingsteams – die slechts een paar honderd meter verderop wachtten – ter plaatse. Maar ze kwamen onder Israëlisch vuur te liggen, volgens het Libanese ministerie van Volksgezondheid, dat zei dat de ambulance onder waarschuwingsvuur en machinegeweervuur kwam te liggen.
Ze bereikten de plek in de middag en slaagden erin de twee lichamen op te halen die zich in de auto voor Khalil bevonden en redden Faraj, die hoofdletsel opliep en nog steeds in het ziekenhuis wordt behandeld.
Maar ze moesten terugkeren met een bulldozer, omdat Khalil bekneld zat onder het puin. Het was bijna middernacht – ongeveer zeven uur na de aanval op het huis – toen ze hem dood vonden.
In een verklaring op woensdag zei het Israëlische leger dat het ‘terroristen’ had aangevallen in een voertuig dat Israëlische troepen naderde ‘op een manier die een directe bedreiging voor hun veiligheid vormde’. Ze ontkenden ook dat reddingsteams het gebied niet konden bereiken.
Het incident wordt momenteel onderzocht, maar eerdere onderzoeken hebben de Israëlische strijdkrachten bijna altijd vrijgesproken van wangedrag. Na de Israëlische aanval drie journalisten vermoord In Libanon zei Israël vorige maand dat een van de journalisten waarop het doelwit was, een lid van Hezbollah was.
Maar de moord op Khalil leidde tot wijdverbreide veroordeling.
Het Committee to Protect Journalists zei in een verklaring aan de nieuwszender Al Jazeera dat de moord op Khalil “een wake-up call zou moeten zijn voor de internationale gemeenschap om het internationaal recht te handhaven, onmiddellijk de moord op 262 journalisten in de regio door Israël (sinds 7 oktober 2023) te onderzoeken en iedereen ter verantwoording te roepen.”
“De belemmering door het Israëlische leger van medische ploegen om gewonde burgers te redden is een brutale en herhaalde misdaad die we in Gaza en nu ook in Libanon hebben gezien”, zegt Sara Qudah, de regionale directeur van de groep.
Khalil, geboren in Zuid-Libanon en die dit tot de focus van zijn werk maakt, werkte voor een krant waarvan de hoofdartikelen het gewapend verzet tegen Israël steunden. Ook zei hij in een eerder interview dat hij het verzet steunde, ‘of het nu islamistisch of communistisch is’.
Tijdens het vorige conflict tussen Hezbollah en Israël in 2024 vertelde Khalil aan de lokale media dat hij doodsbedreigingen had ontvangen van een onbekend Israëlisch telefoonnummer, waarbij hij waarschuwde dat hij zou worden vermoord als hij in de regio zou blijven.
Maar hij was onaangedaan.
“Ik weerlegde het verhaal van de vijand dat hij zich alleen op militaire locaties richtte door bewijs te tonen dat ze huizen en boerderijen bombardeerden en kinderen doodden”, zei hij dit jaar in een interview met Public Source, een in Beiroet gevestigd online magazine.
“Door mijn werk probeer ik solidair te zijn met deze mensen – de mensen van dit land.”
Hezbollah lanceerde op 2 maart raketten en drones op Israël, in wat de groep zei als wraak voor de Israëlische moord op de Iraanse Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei en voor de naar schatting 13.000 schendingen door Israël van het staakt-het-vuren van 2024. Khalil berichtte over de verschrikkelijke gevolgen van Israëls daaropvolgende campagne in Libanon.
Meer dan 2.000 mensen kwamen om en ruim een miljoen mensen raakten ontheemd. Tientallen dorpen en steden in Zuid-Libanon zijn nog steeds bezet door Israëlische troepen.
Ondanks het staakt-het-vuren dat deze maand tussen Israël en Libanon werd ondertekend, blijft Israël aanvallen uitvoeren op wat het beschouwt als Hezbollah-doelen en voert het massavernietigingswapens uit in de dorpen die het bezet.
De dood van Khalil kwam toen de Libanese regering donderdag vredesbesprekingen met Israël zou beginnen.
Veel Libanezen, waaronder de sjiitische meerderheid die traditioneel Hezbollah steunt, beschouwen alle onderhandelingen als verraad – een idee dat donderdag weerklonk op de begrafenis van Khalil, waar de menigte ‘Geen normalisatie’ en ‘Schaam je voor degenen die hun eer verkochten’ scandeerden, terwijl een begrafenisstoet zich een weg baande door de straten van Khalil’s geboorteplaats.
