De hoop van Mike Tyson om zijn zwaargewichttitel tegen George Foreman te verdedigen, werd de bodem ingeslagen na een van de grootste tegenslagen in de boksgeschiedenis.
11 februari 1990 is een datum die voor altijd in de folklore van de zwaargewichten is gegrift. Tyson reisde naar Japan om het op te nemen tegen underdog James ‘Buster’ Douglas in de Tokyo Dome, en wat fans zagen was een van de grootste schokken in de sport. Een geïnspireerde Douglas versloeg de geduchte ‘Iron’ Mike en hield hem in de 10e ronde tegen om het onbetwiste zwaargewichtkampioenschap te claimen.
Als Tyson had gewonnen, had zijn volgende gevecht tegen de legendarische George Foreman kunnen zijn. die Joe Frazier had verpletterd om de titel in 1973 te winnen. De comeback van Foreman – een onwaarschijnlijke poging om de grootste prijs van de sport terug te winnen – is iets uit Hollywood en een traktatie voor sportschrijvers, maar een ontmoeting met Tyson brengt voor beide mannen reëel gevaar met zich mee.
Ook al verschillen ze in leeftijd 17 jaar, Foreman’s verwoestende balkracht blijft een bedreiging, net als Tysons ongeëvenaarde explosieve kracht en wreedheid. Eén persoon die de jonge Tyson beter kende dan de meesten, was Teddy Atlas, onderdeel van het team van Cus D’Amato tijdens de beginjaren van de vechter.
Atlas werd gevraagd wie er zou winnen als de twee tegenover elkaar zouden staan, en de gerenommeerde analist is nu podcastpresentator duidelijke beslissingen geven:
“De stijl van Foreman is verkeerd voor Tyson. Tyson zal proberen een fout te maken en ik denk dat het een herhaling zal zijn van het gevecht met Foreman en Frazier. We weten al wat er in dat opzicht is gebeurd.”
‘Grote’ George hield Frazier niet één maar twee keer op vergelijkbare wijze tegen, waarbij zijn brute slagkracht bij beide gelegenheden de kleinere Philadelphian overweldigde.
