Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Georg Loewen, de 35-jarige senior directeur digitale marketing bij SourceCode Communications, een PR-bureau. Hij woont in West Orange, New Jersey. Business Insider heeft het werk van Loewen geverifieerd met documentatie. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Toen ik in november 2024 bij mijn huidige bedrijf kwam, legde ik uit dat mijn eerste baan het vaderschap zou zijn. Mijn vrouw en ik werken allebei, en onze dochter is pas één jaar oud.
Ik heb altijd geluk werken bij een flexibele werkgevermaar net als de meeste nieuwe ouders ben ik nog steeds aan het uitzoeken wat vader zijn betekent – en hoe dat botst met de realiteit van het werk.
Vanaf 2022 implementeerde mijn bedrijf een kantoorbeleid van drie dagen per week voor werknemers in New York en New Jersey. Ik ging een uur lang van deur tot deur pendel naar ons kantoor in Manhattan blijkt af en toe een uitdaging.
Het missen van de trein zal mijn aankomst op kantoor vertragen
Ik zorg bijna elke ochtend voor het afleveren van de kinderopvang, namelijk om 8.00 uur. De timing maakte het moeilijk voor mij om de ideale trein van 8.20 uur te halen, die me net na 9.00 uur op kantoor bracht – toen alles op tijd was. De crèche ligt op 12 kilometer van het treinstation, waar parkeren geldt: wie het eerst komt, het eerst maalt, en het vinden van een plekje kan soms een avontuur op zich zijn.
Rijdende trein om 8.46 uur ben ik na 10.00 uur op kantoor, maar soms mis ik die tijd ook. Toen ik besmet was, moest ik tijdens de reis vaak telefoontjes van klanten beantwoorden, wat niet ideaal was, omdat de dienst niet altijd betrouwbaar was en ik in Newark moest overstappen.
Op een gegeven moment begon het elke dag vinden van de beste aanpak – het balanceren van mijn beschikbaarheid en tijd op kantoor – te voelen als een wiskundige vergelijking.
Een gesprek met mijn manager leidde tot de flexibiliteit van thuiswerken
Eerder dit jaar had mijn dochter het moeilijk op de kinderopvang. Mijn manager merkte dat ik moeite had om consequent op kantoor te komen en bracht dit proactief ter sprake.
In eerste instantie bespraken we het verminderen van mijn tijd op kantoor en misschien het opzetten van een hotdesk, maar we kwamen al snel overeen om de zaken voorlopig flexibel te houden; als het afzetten bij de drop-off lang duurt of de parkeerplaats niet werkt, zal ik het doen werk vanuit huis.
Het lijkt erop dat het belangrijkste niet is waar ik inlog, maar dat het werk is voltooid.
Na dit gesprek ben ik begonnen werken vanaf kantoor tussen nul en twee dagen per week.
Ik voel me soms schuldig over de flexibiliteit die ik krijg
Toen ik voor het eerst minder vaak ging pendelen, voelde ik me een beetje schuldig, deels omdat ik bang was dat dit niet onderhandelbaar was. Zelfs nu merk ik dat ik er soms over nadenk hoe dit door anderen zal worden waargenomen, of dat ik me zorgen maak dat ik wordt gezien als ‘de persoon die meer vanuit huis werkt’.
Maar in werkelijkheid voelde ik me gewoon gesteund. Binnen het bedrijf heerst de overtuiging dat het gezin op de eerste plaats komt, en ik weet zeker dat mijn collega’s dat begrijpen. Er is niets slechts aan, gewoon vertrouwen.
Voor mij stelt dat vertrouwen mij in staat om mijn dochter naar de crèche te brengen, naar kantoor te gaan als ik kan, en toch thuis te komen voor het avondeten met mijn vrouw en dochter – als New Jersey Transit wil meewerken.
Niet iedere dag is perfect, maar vaak lukt het wel.
Ik denk dat je zou kunnen bellen de flexibiliteit die ik heb geboden uitzonderingen of aanpassingen, maar voor mij voelt het meer als een begrip. Ik heb er vertrouwen in dat mijn bedrijf iedereen in mijn functie hetzelfde vertrouwen en dezelfde flexibiliteit zou bieden.
Ik weet dat mijn flexibiliteit misschien niet eeuwig zal duren
Momenteel kom ik, met flexibele reisregelingen, meestal één of twee dagen per week naar kantoor, maar in de weken dat er vakanties zijn of ouder-leraarconferenties, kom ik bijna één keer naar kantoor.
Het vinden van een parkeerplaats bij treinstations blijft een uitdaging, dat heb ik onlangs ervaren heb een vouwfiets. Mijn nieuwe routine voor woon-werkverkeer is om mijn dochter af te zetten, naar huis te rijden en dan zo snel mogelijk de anderhalve kilometer naar het station te fietsen. Ik sta nog steeds op de wachtlijst voor een parkeervergunning voor het station, maar mijn buren zeiden dat ik er geen hoop op moest vestigen.
Ondertussen ben ik dankbaar flexibiliteit die mijn bedrijf biedt, weet ik dat dit waarschijnlijk niet eeuwig zal duren naarmate mijn team blijft groeien. Ik heb onlangs een marketingcoördinator aangenomen en ik probeer waar mogelijk op kantoor te zijn, vooral tijdens de onboarding-fase. Er is nooit een vaste deadline gesteld voor hoe lang deze flexibiliteiten zullen duren, maar ik verwacht dat ze in de loop van de tijd opnieuw zullen worden bekeken.
Voor mij is een van de grootste voordelen van deze ervaring dat als je transparant bent over je behoeften, je waarschijnlijk aan flexibiliteit zult winnen en dat het gesprek niet zo stressvol zal zijn als het op het eerste gezicht lijkt.
