James Wood, uit Perth, Australië, is een schaduw van zijn vroegere zelf, een man die ooit een zelfverzekerde en vriendelijke zakenman was die van golfen, fietsen en koken hield.
Een vader werd wegens ziekte in het ziekenhuis opgenomen operatie – maar definitief vertrokken hersenletsel.
James Wood moest geopereerd worden toen een stolsel in zijn long ervoor zorgde dat zijn hart groter werd, waarna hij dagenlang op de intensive care lag en zijn toestand verslechterde. De operatie was gecompliceerd, maar door de complicaties kon James geen oogcontact houden met andere mensen, waardoor hij moeite had om de hand van zijn vrouw Nina te knijpen en moeite had om voedsel door te slikken.
Zijn gedrag werd ook thuis grillig, toen James uit het ziekenhuis werd ontslagen. De zakenman raakte in de war en gedesoriënteerd, sprak de namen van familieleden verkeerd uit en stuurde sms-berichten bestaande uit door elkaar gegooide letters die nergens op sloegen.
En nu, twee jaar na de operatie, heeft James eindelijk een diagnose; Perioperatief hypoxisch ischemisch vasculair parkinsonisme, een zeldzame aandoening die zijn hersenfunctie permanent beïnvloedt. Nina is de enige verzorger van James, ondanks haar eigen strijd tegen schildklierkanker.
LEES MEER: ‘Mijn zus is bang om dood te gaan na de strijd tegen darmkanker – ik voel me zo verraden’LEES MEER: ‘Er werd mij verteld dat ik een emotionele jonge vrouw was, maar de realiteit is zorgwekkend’
James’ dochter Keara, 20, zei: ‘Het heeft veel werk gekost om nu zijn diagnose te krijgen… Ze wijten zijn stemmingswisselingen, gedragsproblemen en alles wat we hebben genoemd aan depressie. Maar het is geen depressie, het is hersenletsel.
“Hij kon niet goed eten of duidelijk praten, hij verloor alles. Het feit dat het hersenletsel (aanvankelijk) verkeerd werd gediagnosticeerd als depressie, nadat we zeiden dat het niet goed voelde, was heel moeilijk te accepteren, vooral als we wisten dat er iets ernstigers was dat over het hoofd was gezien.”
James, die vandaan komt Perth, Australiëdie vroeger graag golfde, fietste en kookte, maar nu moeite heeft met lopen, duidelijk spreken en veilig slikken. De toestand van de vader, die anders was dan die van een gezonde man met een ernstige gezondheidstoestand, trad snel op, waardoor Keara en haar oudere zus, Saffron, 22, zich zorgen maakten.
Maar Keara, die momenteel een dubbele graad in Criminologie en Psychologie studeert, zegt dat ze niet op de juiste manier afscheid heeft kunnen nemen van de vader die ze ooit kende – en dit was een van de pijnlijkste delen van de ervaring. Hij voegde eraan toe: “Ik heb geen afscheid kunnen nemen van de vader die ik kende. Het voelde alsof een deel van hem van ons werd weggenomen.”
James zal in 2024, ongeveer een jaar na het ziekenhuisbezoek, moeten stoppen met werken. Sindsdien is hij gevallen, afgevallen en heeft hij moeite met het uitvoeren van de dagelijkse basisfuncties. De familie zei dat er nog steeds bloedstolsels achterbleven, wat de complexiteit van zijn toestand benadrukt.
Keara heeft nu een GoFundMe gelanceerd om haar familie te helpen ondersteunen, de kankerbehandeling van haar moeder te financieren en de zorg van haar vader te betalen.
“Het gaat erom mijn moeder de kans te geven om te stoppen. Als mensen kunnen doneren, betekent dat alles. En als dat niet het geval is, zal het delen van ons verhaal meer helpen dan mensen beseffen”, vervolgde Keara.
