NASA voert grote veranderingen door om het Artemis-programma te versnellen

“Dit is niet de juiste weg vooruit”, zei Isaacman.

Een hoge NASA-functionaris merkte tijdens een toespraak voor Ars op dat de ruimtevaartorganisatie waterstof- en heliumlekken had ondervonden tijdens de voorbereidingen voor de lancering van Artemis I en Artemis II, en dat deze problemen maandenlange lanceringsvertragingen hadden veroorzaakt.

“Als ik me goed herinner bedroeg de tijd tussen Apollo 7 en Apollo 8 negen weken”, zei de functionaris. “Het lanceren van een SLS om de drie en een half jaar is geen recept voor succes. Natuurlijk helpt het proces ook niet om van elke SLS een kunstwerk te maken met een paar grote configuratiewijzigingen, en we zien duidelijk de resultaten, toch?”

Daarom is het doel om de SLS-raket te standaardiseren in één enkele configuratie, zodat de raket betrouwbaar is en zo vaak als elke 10 maanden kan worden gelanceerd. NASA zal met het SLS-voertuig vliegen totdat er een commercieel alternatief is voor het lanceren van een bemanning naar de maan, misschien via Artemis V zoals opgedragen door het Congres, of misschien zelfs langer.

Doet iedereen mee?

NASA-functionarissen zeiden dat alle grote aannemers van het agentschap met de veranderingen instemden, en dat senior leiders in het Congres op de hoogte waren gesteld van de voorgestelde veranderingen.

De grootste weerstand tegen dit voorstel lijkt te komen van Boeing, de hoofdaannemer van Exploration Upper Stage, een miljardencontract voor de ontwikkeling van een krachtigere raket die aan het einde van dit decennium voor het eerst zal worden gelanceerd. In een persbericht van NASA leek Boeing echter op zijn minst enige steun te bieden voor de herziene plannen.

“Boeing is er trots op een partner te zijn bij de Artemis-missie en ons team is vereerd om bij te dragen aan NASA’s visie op Amerikaans ruimtevaartleiderschap”, aldus Steve Parker, president en CEO van Boeing Defense, Space & Security, in een persbericht. “De SLS-kern blijft de krachtigste rakettrap ter wereld, en de enige die Amerikaanse astronauten in één enkele lancering rechtstreeks naar de maan en verder kan brengen. Naarmate het lanceringsschema versnelt, zijn ons personeel en onze toeleveringsketen klaar om aan de toegenomen productiebehoeften te voldoen.”

Sterke redenen om Artemis III te veranderen

NASA’s nieuwe benadering van Artemis weerspiegelt een terugkeer naar de filosofie van het Apollo-programma. Eind jaren zestig voerde de ruimtevaartorganisatie een reeks bemande voorbereidende missies uit voorafgaand aan de maanlanding van Apollo 11. Deze omvatten Apollo 7 (een test van het Apollo-ruimtevaartuig in een lage baan om de aarde), Apollo 8 (missie om in een baan om de maan te draaien), Apollo 9 (een ontmoeting in een lage baan om de aarde met een maanlander) en Apollo 10 (een test van een maanlander die naar de maan afdaalde, zonder te landen).

Met het vorige Artemis-sjabloon sloeg NASA de stappen van Apollo 7, 9 en 10 over. Volgens veel functionarissen uit de industrie was deze sprong van Artemis II – een bemande maanvlucht waarbij alleen de SLS-raket en het Orion-ruimtevaartuig werden getest – naar Artemis III en een landing op de volle maan enorm en riskant.