Dit vertelde essay is gebaseerd op een gesprek met Sarah Israel. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Mijn vader is altijd een verzamelaar geweest. Dat is net zijn voornaamste behoefte: verzamelen.
Zolang ik me kan herinneren, nam hij mijn broers en zussen en mij mee naar tuinverkopen, rommelmarkten en garageverkoop. Ik haatte het en vroeg hem om ons niet langer mee te nemen naar het afval. Ik wil naar de film, niet met verkopers op een rommelmarkt praten over wat ze te bieden hebben.
Ook al verzamelt hij alles, althans zo voelt het, hij brengt gewoon zijn muziek uit. Alle opnames staan in onze muziekkamer. Hij heeft duizenden vinylplaat en cd’s.
Bijna alles is eerlijk opgeslagen in een doos in de kelder: peper- en zoutvaatjes, antieke schoenen en haanbeeldjes in overvloed. Dit was waarschijnlijk een beslissing die werd beïnvloed door mijn moeder, die een hekel heeft aan rommel.
Ik help mijn ouders geld te besparen
We wisten niet hoeveel geld hij had verzameld tot voor kort, toen wij allemaal, broeders, mij hielpen ouders sparen geld. We gingen naar de kelder en begonnen langzaam de dozen een voor een te openen, niet zeker wat we zouden vinden.
Ik opende een doos en daarna nog een paar, die allemaal McDonald’s-verzamelobjecten bevatten. Mijn vader is er één directeur bij McDonald’s gedurende vele jaren in de jaren 80. Hij begon als assistent-winkelmanager in Canada en werd uiteindelijk Director of Training voor de Canadese markt, een functie die talloze reizen naar de VS voor conferenties met zich meebracht. Halverwege de jaren 80 verhuisde hij naar Parijs om te werken als Training Director voor de Europese markt, in totaal 19 landen, voordat hij zich uiteindelijk weer in Montreal vestigde en een functie op het hoofdkantoor op zich nam.
De vader van de auteur was een directeur van McDonald’s. Met toestemming van de auteur
Tijdens de jaren dat hij bij McDonald’s werkte, had mijn vader tijdens zijn reizen verschillende spullen gekocht. Heel specifieke dingen, waar hij ook is. Er is Bon Appetit-speeltjeklokken, horloges, mokken, kleding, voicerecorders en heel veel spelden.
Terwijl ik de dozen doorzocht, kwamen alle herinneringen terug aan mijn kindertijd, de jaren voordat het leven ingewikkeld werd. Het leven was toen zo eenvoudig en een golf van nostalgie overspoelde me terwijl ik elk item vasthield. Herinneringen die in de krochten van mijn geest waren weggestopt, kwamen plotseling weer op de voorgrond.
Mensen online vinden de collectie van mijn vader erg leuk
Ik ben niet de enige die zich zo voelt; Ik kwam er te snel achter. Als een antieke verkoperIk begon video’s te maken op sociale media over wat ik vond.
De respons was anders dan alles wat ik ooit heb meegemaakt, en ik weet zeker dat dit komt doordat ik een zwak heb gevonden onder de millennials – in deze tijd van mijn leven waarin het spannendste is om je af te vragen welk speeltje je in je Happy Meal krijgt. De huidige toestand van de wereld is echt een uitdaging, en ik denk dat mensen gewoon herinneringen willen ophalen aan een tijd in de geschiedenis waarin de dingen niet zo moeilijk aanvoelden.
Sarah Israel zegt dat internet dol is op de collectie van haar vader. Met dank aan Sarah Israël
Hoewel ik het leuk vond om naar de verzamelobjecten van McDonald’s te kijken, besloot ik bijna alles te verkopen. Ik heb de dingen een voor een bekeken, ze bewust gewaardeerd, en toen doorgegaan naar het volgende. Het is moeilijk om te doen, maar het maakt me blij als ik denk aan al deze spullen in hun nieuwe huis, waar hun nieuwe eigenaren nog jaren van zullen genieten.
Ik zal echter niet doen alsof het gemakkelijk is, want deze McDonald’s-artikelen zijn niet alleen herinneringen aan mijn eigen geschiedenis, maar ook aan die van mijn vader. Deze dingen doen me denken aan wie mijn vader was en wat hij jarenlang deed toen we klein waren. En nu moet ik ze geldwaarde geven zodat ik ze kan verkopen.
Ik besloot een paar dingen te bewaren, een paar speldjes uit de tijd dat mijn ouders in Parijs waren, maar de rest ga ik verkopen.
Ik vind het geweldig dat mensen hun favoriete items kopen en deze graag tentoonstellen. De collectie die de meeste aandacht heeft gekregen is de burgerlamp. Ik voel me goed in de wetenschap dat de lamp, samen met andere items, niet langer in een doos verborgen zal zijn.
