Dit is je al eerder overkomen: je houdt van een horrorfilm en het blijkt een teleurstelling te zijn.
Als je een film zoekt, is dat prima Eigenlijk maakt je bang, ja, je zult meer geluk vinden door op onverwachte plaatsen te kijken.
Daarom Kijk met ons mee heeft een lijst samengesteld met enge horrorfilms waar je waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord.
Onze eerste keuze is James Wan‘S Doodse stilte, een perfecte film voor denkende mensen Annabelle eng.
‘Dode stilte’ (2007)
Op een avond, Jamie Ashen (Ryan Kwanten) en zijn vrouwLisa (Laura Regan), krijgt een anoniem geschenk van een griezelige buiksprekerpop genaamd Billy, en nadat Jamie Chinees eten gaat kopen, keert hij terug en vindt Lisa dood. met zijn tong afgesneden. De pop draagt een angstaanjagende erfenis met zich mee die Jamie maar al te goed kent: de legende van Mary Shaw (Judith Roberts), een al lang overleden poppenspeler uit Jamie’s geboorteplaats Ravens Fair, die publiekelijk in ongenade werd genomen, de schuld kreeg van de verdwijning van een jonge jongen en later werd opgehangen. Er wordt gezegd dat zijn geest wraak zal nemen op de hele bloedlijn van de jongen, inclusief Jamie’s familie.
Veel Doodse stilte absoluut belachelijk: de hele legende van Mary Shaw en de Ravens Fair, het belachelijke einde, de melodramatische toon van de film, en Donnie Wahlberg als een detective die overal een elektrisch scheerapparaat bij zich heeft en rechtvaardig is zal niet geloof alles wat er in de film gebeurt in een bijna onredelijke mate. Maar de onverschrokken ernst van de film maakt deel uit van wat hem zo geweldig maakt, en de griezelige poppenontwerpen, de intense sfeer van angst en de werkelijk gruwelijke make-up en kostuums voor Mary Shaw zullen gemakkelijk rillingen over je rug doen lopen als je enge poppen als een zere plek beschouwt. Bekijk ook zeker de cameo van Billy the Puppet.
‘Noroi: De vloek’ (2005)
Gepresenteerd als een voltooide documentaire, Noroi: Vloek in navolging van Masafumi Kobayashi (Jin Muraki), een vooraanstaand paranormaal onderzoeker die bovennatuurlijke activiteiten in Japan onderzoekt. Kobayashi produceert een komende documentaire getiteld Vloek toen hij op mysterieuze wijze verdween nadat zijn huis was afgebrand, terwijl zijn vrouw dood in het puin werd aangetroffen. Als we de documentaire van Kobayashi bekijken, volgen we wat begint als een onderzoek naar een vreemd geluid dat uitmondt in een angstaanjagende onthulling over een eeuwenoude demon genaamd Kagutaba.
Het is angstaanjagend opname gevonden de film zal je op de beste manieren kippenvel bezorgen met geduldige verhalen en volledig authentiek acteerwerk dat steunt op subtiliteit. De hele film is zeer verontrustend en wordt ondersteund door een doordringend gevoel van onbehagen, verergerd door meeslepende, mockumentary-achtige films. Anders dan vertrouwen op jump scares, Noroi: Vloek slaagt met pure psychologische terreur die lang na de credits zal blijven hangen.
‘Grave ontmoeting’ (2011)
De crew van een succesvolle tv-show op spokenjacht, Ernstige bijeenkomstmaakt een uitstapje naar de verlaten psychiatrische inrichting Collingwood Psychiatric Hospital, waar naar verluidt veel spookt. Samen presenteert presentator Lance Preston (Sean Rogerson), occulte expert Sasha (Ashleigh Gryzko), TC-cameraman (Merwin Mondésir), toezichthoudende operator Matt (Juan Riedinger) en nepmedia Houston Gray (Mackenzie Gray) lieten zich van de ene op de andere dag opsluiten in Collingwood om de mogelijkheid te onderzoeken paranormale activiteit. Maar wat begon als een saaie nacht, verandert in een eindeloze nachtmerrie, omdat het ziekenhuis niet lijkt te willen dat zijn nieuwe patiënt vertrekt.
Zoals altijd staat de stijl van het maken van gevonden beelden centraal in horrorfilms, waardoor de angst des te reëler wordt. Ernstige bijeenkomst is een must-watch voor mensen die geschokt zijn door de gedachte gevangen te zitten in een doolhof waar je niet uit kunt ontsnappen. De claustrofobische sfeer wordt steeds beklemmender naarmate de hoofdrolspelers steeds meer worden opgejaagd door onzichtbare krachten, en een huiveringwekkende onthulling aan het einde van de film verbindt alles met elkaar in met bloed doordrenkte banden.
‘Het Middel’ (2021)
Een documentaireploeg reist naar de Isaan-regio van Thailand om een medium genaamd Nim te interviewen (Sawanee Utoomma), die beweerde bezeten te zijn door de geest van een godin genaamd Ba Yan. Nim zegt dat Ba Yan haar lichaam als vat heeft gekozen, naar Nims zus Noi (Sirani Jankittikan), weigerde de opdracht te aanvaarden en bekeerde zich tot het christendom. Maar na de dood van Noi’s echtgenoot – en een reeks vreemde sterfgevallen in de familie – Noi’s dochter, Nim’s nichtje, Mink (Narlya Gulmongkolpech), begon zich vreemd te gedragen. Nim gelooft aanvankelijk dat dit een teken is dat Ba Yan Mink als zijn volgende schip heeft gekozen, maar hij begint te begrijpen dat dit iets veel donkerder is.
Ondertussen wordt het inlijsten van found-footage steeds minder noodzakelijk Media Verderop, dat neemt niet weg hoe eng deze film is. Er zijn enkele echt schokkende momenten in de film over kannibalisme en zelfbeschadiging, maar die schokkende momenten verbleken in vergelijking met de manier waarop de film langzaam spanning, spanning en angst opbouwt. Media is een werkelijk boeiende ervaring die een nieuwe kijk op demonische bezetenheid biedt door deze te wortelen in de specifieke kenmerken van het Thaise sjamanisme en de folklore.
