Ik ging naar CES voor Robotaxis. Ik heb vertrouwen in het leiderschap van Waymo.

De race om de robotaxi-ruimte te domineren is misschien niet zo dichtbij als sommige bedrijven denken.

Lloyd Lee, een Business Insider-verslaggever die verslag doet van robotaxis en nieuwe mobiliteitstechnologieën, bezocht CES voor het eerst om autonome diensten van Zoox, Vay en andere providers te zien. Lee, die onlangs robotaxis meerdere keren heeft gebruikt om de markt te betreden, zei dat de ervaring zijn visie heeft aangescherpt dat er één bedrijf was dat ver vooruit leek – en dat de industrie nog steeds met grote hindernissen te kampen had voordat dergelijke voertuigen daadwerkelijk op de markt zouden komen.

In een vraag-en-antwoordsessie met BI Chief News Officer Steve Russolillo hieronder, zet Lee zijn bevindingen van CES uiteen, de meest indrukwekkende technologie die hij zag, en hoe de ervaring zijn berichtgeving het komende jaar zal bepalen.

Steve Russolillo: Lloyd, dit is je eerste keer op CES. Wat waren je grootste indrukken en lessen die je hebt geleerd van dit evenement?

Lloyd Lee: Ten eerste is CES een enorm evenement. Het is menselijkerwijs onmogelijk om bij elke stand langs te gaan, hoe militant je ook bent met de tijd. Ten tweede was ik verrast door de hoeveelheid ruimte die de conventie aan mobiliteit besteedde. Ik ben het eens met wat Paul Costa, een 25-jarige Apple-veteraan die aan het zelfrijdende autoproject van het bedrijf heeft gewerkt en nu bij Ford werkt, zei: CES is zowel een autoshow als een technologieshow geworden.

Russolillo: Wat is de gekste, wildste nieuwe technologie die je ooit hebt gezien?

Lee: Op de stand van Hyundai Motor Group werd op indrukwekkende wijze getoond hoe ver ze gaan op het gebied van autonomie – van laadstations voor elektrische voertuigen en robotaxis tot robotarmen en mensachtige robots. Boston Dynamics, een onderdeel van Hyundai, demonstreerde de humanoïde robot Atlas op zijn stand. De manier waarop hij actief was en stond was zowel eng als verbazingwekkend.

Russolillo: Je hebt robotaxis voor BI gedekt en deze week twee verschillende robotaxis mogen testen. Wat valt jou het meest op?

Lee: Ik heb voor het eerst twee robotaxi-diensten geprobeerd, waaronder Amazon’s Zoox. Er werken duidelijk veel slimme mensen aan deze technologie. Maar ik moet zeggen: toen ik de dienst probeerde, besefte ik alleen maar 1.) hoe ver Waymo is gekomen of in ieder geval lijkt te zijn, en 2.) hoe moeilijk het tegenwoordig is om een ​​winstgevende business case voor robotaxis te maken.

Autonoom rijden goed krijgen is slechts een deel van de uitdaging. Er is ook de operationele kant – zoals schaalvergroting en wagenparkbeheer – die Waymo moet uitbouwen om ervoor te zorgen dat robotaxis aanvoelt als een autonome ritdienst die je elke dag kunt gebruiken. (Tenminste als je in een stad woont waar Waymo actief is.) En toch weten we dat Waymo veel geld uitgeeft aan zijn diensten.

Russolillo: Welke voorspellingen heb je uit verschillende bronnen gehoord over technologie, AI en het bedrijfsleven?

Lee: Chris Ahn, directeur bij Deloitte met expertise op het gebied van softwaregedefinieerde voertuigen, heeft een aantal interessante punten.

1. Als het gaat om zelfrijdende technologie in privévoertuigen, zal niet elke autofabrikant volledige autonomie nastreven zoals Tesla of Rivian dat doen. In plaats daarvan zegt Ahn dat ze moeten uitzoeken wat klanten willen en welk niveau van autonomie ze nodig hebben: “Als ik een OEM ben en ik weet dat het grootste deel van mijn consumentenbestand uit voorsteden bestaat die twee kinderen en gezinnen hebben en dat soort dingen – welk niveau van autonomie heb ik voor hen nodig en om dat niveau van autonomie te bereiken, is het dan de moeite waard om de kosten van het LiDAR-systeem aan mijn stuklijst toe te voegen?”
2. Ahn voorspelt dat er een conversie zal plaatsvinden tussen alle nieuwe technologieën die het afgelopen half decennium zijn ontstaan. “Op dit moment voeren we afzonderlijke discussies tussen mensachtige robots, generatieve/agentische AI ​​en door software gedefinieerde voertuigen”, vertelde hij me. “Ik denk dat die drie termen samen zullen komen. Mijn rol zal niet langer het hoofd zijn van een softwaregedefinieerd voertuig. Mijn rol zal zoiets zijn als opkomende technologie of mobiliteitstechnologie. Ik weet het niet.”

Russolillo: Van welke startup heb je nog nooit gehoord die echt de show stal en indruk op je maakte?

Lee: Misschien niet genoeg aandacht trekkend, maar ik denk dat Vay, een Duitse startup die een zelfrijdende autoverhuurservice ontwikkelt, me eraan herinnerde dat er nog steeds ruimte is voor tegendraadse stemmen in de ruimte zonder bestuurder. Rijden over lange afstanden is een groot probleem voor robotaxibedrijven. Je wilt niet betrapt worden op het gebruik ervan. Het hele businessmodel van deze startup is hierop gebouwd. Vay gebruikt rijden op afstand – met de potentie om in de toekomst autonomie te bereiken – voor een klein deel van de totale rijervaring: het afleveren van de auto bij de huurder zonder dat er een mens in zit. Het was een ‘Huh, daar heb ik nog nooit aan gedacht’-moment.

Russolillo: Wat heb je geleerd dat de manier kan veranderen waarop je technologiedekking voor BI toepast?

Lee: Over het algemeen bevatten nieuwe technologieën zoals mensachtige robots, zelfrijdende auto’s en, meer in het algemeen, AI, veel onbekenden en onzekerheden. En bedrijfsleiders in het veld kunnen ontwijkend zijn als je om details vraagt, of ze weten het antwoord niet. Misschien allebei. Mijn instinct is om de dubbelzinnigheid op te lossen, wat niet altijd realistisch is. In plaats daarvan moet ik schrijven naar onzekerheid, niet erdoor. Roep de dubbelzinnigheid op, bouw er een verhaal omheen.