Letícia Duarte moest haar vermogen om te bewegen en zelfs Portugees te lezen terugkrijgen vanwege een extreme reactie op wortels, maar heeft sindsdien een nieuw leven gevonden.
Eén vrouw had een allergische reactie die zo ernstig was dat ze verlamd raakte en niet meer kon bewegen of praten, en haar geheugenverlies was zo ernstig dat ze zichzelf niet meer kon herkennen.
Letícia Duarte, 22, uit Rio de Janeiro, werd in het ziekenhuis opgenomen na het eten van wortelswaardoor zijn keel opzwol en hij een hartaanval. Deze zeldzame allergische reactie dwong hem tot een maand in het ziekenhuis door te brengen, en toen hij wakker werd, wist hij niet meer wie hij was.
Hij zei dat hij wakker werd met zijn gezin naast zijn bed, maar”voelde zich een buitenaards wezen in een ander lichaam” en “herkende mezelf niet”, wat bijdroeg aan haar ervaringen met artsen van wie ze zei dat ze haar “negeerden”.
LEES MEER: Vijf belangrijke gezondheidsverhalen uit het echte leven die u deze week moet lezenLEES MEER: ‘De armen van mijn baby trilden na de geboorte en nu is hij de enige persoon ter wereld met de dodelijke aandoening’
Praat met Marie ClaireDuarte zei dat hij naar huis was gestuurd door de medici die hem moesten behandelen, en omdat hij zich niet kon bewegen, onderging hij fysiotherapie. Vervolgens onderging hij oefeningen om zijn spraak en geheugen te herstellen, waarvan hij dacht dat ze volledig verdwenen waren.
Ze zei: “Mijn moeder stond het hele proces aan mijn zijde, terwijl de dokters me negeerden en zeiden dat ik ‘deed alsof’. Ik ging met haar mee naar huis, maar ze was een vreemde. Ik geloofde gewoon dat het eigenlijk mijn moeder was, omdat een vreemde nooit zo zou lijden voor iemand die ze niet kenden.”
De 22-jarige zegt dat hij zich zijn familieleden of vrienden niet eens kan herinneren, omdat zijn moeder hem helpt terug te krijgen wat hij verloren heeft door middel van foto’s en verhalen. Hij moest zelfs opnieuw leren lezen in het Portugees, waarbij de hoeveelheid werk voor frustratie zorgde hoofdpijnsommigen van hen blijven tot op de dag van vandaag bestaan.
Ze zei: “Het opnieuw leren lezen in het Portugees, het bezoeken van plaatsen die ik vroeger kende en het doen van alledaagse activiteiten, zoals de bus nemen, zorgen ervoor dat ik vandaag de dag nog steeds verward en claustrofobisch ben.” Duarte onderging uiteindelijk een alternatieve behandeling, zei hij, waardoor hij met de hulp van een Duitse beoefenaar weer mobiel kon worden.
En in plaats van zich te concentreren op wat verloren was gegaan, begon Duarte zich te concentreren op de mogelijkheden die in het verschiet lagen, en de specialist stelde voor dat hij nieuwe hobby’s zou leren en nieuwe herinneringen zou creëren. Hij besefte dat dit hem hielp te ontsnappen aan het ongemak dat werd veroorzaakt door de herinnering aan wat hij had verloren.
Hij zei: “Ik besloot met een nieuwe taal te beginnen en ontdekte er een talent voor. Ik heb Engels, Koreaans, Frans en Duits gestudeerd.
“Dat laatste is een manier om te bedanken wie is de dokter? heeft me geholpen, omdat we communiceerden via zijn vrouw, die Braziliaans is.” Nu, zo voegt hij eraan toe, spreekt hij meer op zijn gemak in het Duits.
Hij zei: “Ik begon de taal leuk te vinden en in vijf maanden leerde ik wat ik nodig had. Tegenwoordig voel ik me beter als ik Duits spreek dan Portugees.”
