Inc.com-columnist Alison Groen het beantwoorden van vragen over werkplek- en managementkwesties – allemaal van hoe om te gaan met een micromanaging-baas hoe u met iemand in uw team kunt praten over lichaamsgeur.
Eén lezer vroeg:
Afgelopen herfst verliet ik een baan waar ik van hield en hielp ik hen dienst twee mensen om mij te vervangen. De ene is interne rekrutering, de andere vereist rekrutering van buitenaf sollicitatiegesprek proces. We ontvingen meer dan 50 sollicitaties, beperkten deze tot dertien telefonische sollicitatiegesprekken en vervolgens zeven persoonlijke sollicitatiegesprekken, en namen uiteindelijk een zeer bevredigende aanwervingsbeslissing.
Bij elke stap stuurde ik beleefde afwijzingsmails naar degenen die het volgende niveau niet haalden. Het was heel professioneel en alle kandidaten, op één na, reageerden heel goed. Eén man aan wie geen sollicitatiegesprek werd toegestaan, antwoordde echter dat hij, aangezien hij ‘duidelijk niet gekwalificeerd was voor de functie’, ‘het interview op zijn minst op prijs zou stellen’. In feite had hij geen kwalificaties voor de functie: hij had het werk nooit gedaan, in onze branche gewerkt of enige achtergrond in ons vakgebied gehad.
Ik heb nooit gereageerd, maar hij heeft mij opgespoord en meerdere keren gevraagd waarom hij niet werd geïnterviewd. Hij was duidelijk goed opgeleid en had een interessant werkverleden, maar niets op zijn cv had ook maar enig verband met ons vakgebied, en eerlijk gezegd kwam hij neerbuigend over. Daarom zijn we gemeenschapsgericht en streven we ernaar vriendelijk, aardig en behulpzaam te zijn voor iedereen.
Ik ben nog steeds perifeer betrokken bij de organisatie, maar geen medewerker meer. Ik ben zelfs naar het buitenland verhuisd en heb een andere baan aangenomen. Ben ik verplicht om op de brief te reageren? En als dat zo is, hoe eerlijk ik moet zijn? Blijkbaar heeft hij ook een brief aan de organisatie geschreven, en zij weigerden iets met hem te maken te hebben. Als ik hem terugschrijf, kan hij ze dan met rust laten? Een klein deel van mij heeft het gevoel dat hij baat zou hebben bij het kennen van de waarheid, maar ik heb ook het gevoel dat het misschien niet mijn zaken zijn. Ik besefte dat als ik zou reageren, het volkomen informeel zou zijn. Wat moet ik doen?
Groen antwoordde:
Blokkeren en negeren.
Je werkt er niet meer; er is absoluut geen reden waarom je met deze man in zee zou moeten gaan en het risico zou lopen dat hij agressiever of bozer wordt.
Je hebt niets verkeerd gedaan tijdens dit wervingsproces. Eigenlijk doe je alles goed! Je hebt het beleefd en op tijd verzonden afwijzing e-mail. U neemt wervingsbeslissingen waar u zich prettig bij voelt. Je hoeft niets uit te leggen, te verdedigen of te rechtvaardigen. U hoeft niet eens uit te leggen (hier of aan deze kandidaat) waarom hij of zij niet is uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Werkgevers hebben doorgaans meer gekwalificeerde kandidaten dan ze kunnen interviewen, en er hoeft niets mis met iemand te zijn om afgewezen te worden; het kan zijn dat iemand anders sterker is.
Hoewel de meeste kandidaten professioneel zijn en de aard van het wervingsproces begrijpen, zijn er altijd een paar die niet kunnen geloven dat ze niet zijn geïnterviewd en vinden dat de werkgever dit tegenover hen moet rechtvaardigen. Je bent helemaal niet verplicht om te reageren, vooral niet nadat ze onbeleefd of onbeleefd zijn geweest ambitieus.
Als je daar nog steeds werkt, zou ik je willen vragen om één keer te reageren en iets te zeggen als: “We kregen veel interesse in de functie en het wervingsproces was zeer competitief. We waren niet in staat om sollicitatiegesprekken aan te bieden aan veel mensen die sterk gekwalificeerd waren voor de functie.” Of, als je dat liever hebt: “We hebben veel belangstelling gekregen voor de functie en we richten ons op kandidaten met ervaring in Skill X en Branche Y.”
Maar je werkt er niet eens meer! U hoeft niet alleen niet op deze persoon te reageren, maar mogelijk moet u ook op hem of haar reageren niet de bedoeling—organisaties moeten verantwoordelijk zijn voor hun communicatie met kandidaten (vooral omdat er juridische consequenties zijn als je iets slechts zegt). Als ze niet reageren, is het hun beslissing.
Ik weet niet zeker of de kandidaat uw persoonlijke e-mailaccount heeft gevolgd en u daar berichten heeft gestuurd. Als hij u e-mails stuurt op uw persoonlijke account, overschrijdt dat echt de grens (en een teken van een zeer ongepaste investering) en moet u hem blokkeren. Als u wilt, kunt u de e-mail één keer beantwoorden en zeggen: “Ik werk niet meer voor (naam van de organisatie) en kan geen vragen beantwoorden over hun wervingsproces. Neem alstublieft geen contact met mij op via mijn persoonlijke account” en blokkeer hem dan, maar u kunt dit gerust overslaan en hem gewoon blokkeren.
Ik begrijp dat deze organisatie gemeenschapsgericht is en wil dat mensen er warme gevoelens voor hebben. Dat is een argument voor zij (niet jij) reageerde – één keer, en met het bovenstaande type taal. Maar daarna hoeven kandidaten die onbeleefd of vijandig zijn niet in de watten gelegd te worden. Het is oké om te weigeren mee te doen.
—Alison Groen
dit artikel verscheen aanvankelijk op Snel bedrijfhaar zustersite, Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse zakenman. We inspireren, informeren en documenteren de meest interessante mensen in het bedrijfsleven: risiconemers, innovators en de gepassioneerde, ondernemende mensen die de meest dynamische krachten in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
