Home Nieuws Reizen met mijn kinderen was een ramp – totdat dat niet meer...

Reizen met mijn kinderen was een ramp – totdat dat niet meer het geval was

1
0
Reizen met mijn kinderen was een ramp – totdat dat niet meer het geval was

Mijn ouders hebben mij nooit meegenomen naar het buitenland. Ik heb altijd gezegd dat ik het met mijn kinderen zou doen. Fiji was de eerste poging. Charlie huilend in het vliegtuig. Thomas huilt in het resort. De twee huilden tijdens het eten, terwijl de andere gasten probeerden niet te staren. De tweede ochtend vroeg ik me af of ik een vreselijke fout had gemaakt.


Baby in kinderwagen

De eerste reis van de tweeling was naar Fiji.

Met toestemming van de auteur



Het duurde drie jaar voordat het opnieuw werd geprobeerd. Op Bali schreeuwde Charlie de eerste nacht urenlang en viel uiteindelijk in slaap op de grond naast de voordeur. Ik heb zin om hetzelfde te doen. Niets wordt beter.

Zuid-Afrika was de eerste reis waar niemand huilde

Toen mijn kinderen negen waren, had ik een werkconferentie in Kaapstad. Mijn vrouw Cece, 14 uur durende vlucht alleen met hen om mij te ontmoeten. Charlie arriveert met een jetlag en emotioneel en weigert te eten.

Maar voordat we vertrekken ging op safariIk regelde een bezoek aan een weeshuis. De jongens brachten een Australische voetbal mee en brachten de middag door met het leren van de kinderen hoe ze erop moesten trappen. Ik heb ze een uur lang rond zien rennen, mij volledig negerend. Niemand huilde. Of weigeren te eten. Het was de eerste reis waarbij ik stopte met mijn excuses aan te bieden aan mensen.


Kinderen spelen met rugbybal

De eerste succesvolle reis met het gezin was naar Zuid-Afrika.

Met toestemming van de auteur



Zijn huilen stopte, zijn bewustzijn niet

Ik plande elk detail van de reis, en elke ochtend was de eerste vraag: “Waar gaan we vandaag heen?” Als ik vraag wat ze willen doen, is het antwoord schouderophalen of ‘wat dan ook’. Ik zou vragen of ze vol waren, en ze zouden ja zeggen. Ik zal het controleren, maar ik kan geen tandenborstel vinden.

Thomas heeft toiletartikelen in beslag genomen in het beveiligingsgedeelte zo vaak dat ik stopte met het vervangen ervan. De AirPods gingen door de poort naar binnen en kwamen er pas weer uit toen we landden. Tussen de stops door zaten de twee op de achterbank naar hun telefoons te staren terwijl het hele land langs het raam liep.

Toen ze 16 waren, bezochten we Washington DC en brachten daar tijd door Holocaust-museum en het Nationaal Museum van Afro-Amerikaanse geschiedenis. Ik verwachtte de gebruikelijke halfslachtige blik op de plaquette. In plaats daarvan stopten ze. Ze willen praten over wat ze hebben gezien.


Vader met een tweeling in het Witte Huis

Naarmate ze ouder worden, raakt de tweeling meer geïnteresseerd in verschillende dingen.

Met toestemming van de auteur



Een jaar later duurde een kookles in Sri Lanka lang omdat de jongens de helft van de tijd reisverhalen uitwisselden met de backpackers en praatten over de plaatsen die we hadden bezocht. Naderhand zeiden beiden ongevraagd dat ze blij waren dat we het hadden besteld. Niet mijn gebruikelijke reactie. Maar ik controleer nog steeds hun kamer op vergeten opladers.

Mexico was de eerste keer dat ik met mijn eigen kinderen dronk tijdens een reis

Als een jongen 18 wordt, nemen we a reis naar Puerto Vallarta. Op een middag liepen we een kleine tequilabar binnen voor een proeverij. We zaten aan de balie en werkten aan het inschenken, terwijl de barman ze allemaal uitlegde.


Jonge man met drankje

De auteur en zijn tweelingzus proeven tequila in Mexico.

Met toestemming van de auteur



Wat ik niet wist, was dat ze terugkwamen nadat we vertrokken waren. Ze vonden de man achter de toonbank en vroegen welke man hun vader leuk vond. Hij wees hen naar een fles Don Cayo. Dit is een klein lokaal merk dat je buiten Mexico niet kunt vinden.

Een paar weken later lag hij onder de kerstboom. Dat is het beste cadeau dat ik ooit heb gekregen.

18 jaar lang was ik degene die zich alles herinnerde

Ik boek vluchten, check tassen in, vervang in beslag genomen tandpasta en probeer het leuk te maken. Geschenken van jongens uit het verleden waren meestal boeken die ik mijn vrouw voorstelde te kopen. Soms hebben ze het niet eens ingesteld.

Don Cayo was niet een boek dat ik zou hebben gekozen. Niemand zei dat ze terug moesten naar die bar. Dit zijn dezelfde kinderen die er niet aan denken deodorant mee te nemen. Maar ze onthouden welke tequila hun vader lekker vindt.

Ik bewaar het voor speciale gelegenheden. Het deed me bijna het Fiji-fiasco vergeten. Bijna.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in