Ik ontmoette mijn vrouw, Cece, in 2014 tijdens het opnemen van een videoclip in Austin. Een vriend nodigde een groep van ons uit, we praatten en we hadden de volgende avond onze eerste date.
Twee weken later vloog hij naar Australië. Na negen maanden fond, hij naar Melbourne verhuisd voor altijd.
Ik ging er altijd van uit dat Australiërs en Amerikanen in principe hetzelfde waren. We spreken dezelfde taal, kijken naar dezelfde films en tv-programma’s, maar na meer dan tien jaar relatie zijn we nog steeds verrast door kleine verschillen.
Ik weet nog steeds niet hoe ik iemand een fooi moet geven
In Australië is het geven van fooien niet aan de orde. Servers worden over het algemeen goed betaald – het minimumloon hier is iets minder dan $ 25 per uur, vergeleken met $ 7,25 in Texas – en de prijzen op het menu zijn de moeite waard wat je betaalt. Toen ik meer tijd in de VS begon door te brengen, fooien cultuur gooide mij echt.
Toen de cheque arriveerde, overhandigde ik hem aan Cece en liet haar tellen, ook al stond het voorgestelde percentage op de bon.
Contante fooien zijn erger. Geld overhandigen aan een reisleider zou eenvoudig moeten zijn, maar ik benaderde het als een spion die in het geheim een dropje maakt. Ik schuif het bankbiljet om, rommel wat rond en eindig met een ongemakkelijke handdruk die alle betrokkenen in verwarring brengt.
Cece heeft het tegenovergestelde probleem. Het geven van fooien was zo diep in hem ingebakken dat hij er niet mee kon stoppen, en een tijdje waren er in Melbourne een aantal zeer gelukkige servers en barista’s.
We spreken dezelfde taal, maar dat doen we niet
We moesten ons aanpassen aan enkele taalverschillen als we elkaars familie bezochten. As Jurberg
Vorig jaar bezocht ik in San Antonio mijn vaste koffieshop en bestelde een cappuccino om mee naar huis te nemen. De barista keek mij aan. Hij zei dat hij gewoon een gewone cappuccino dronk en niet wist waar ik om vroeg.
Na wat pijnlijk heen en weer wijzen, wees ik naar een kopje en zei: “Kun je het daarin gieten, zodat ik het kan pakken?” Zijn gezicht lichtte op van begrip.
Er zijn ook andere taalfouten. Toen we bij het huis van Cece’s ouders aankwamen, ging ik naar de keuken en vroeg haar moeder of ze wist waar mijn slipje was. De blik op zijn gezicht was een mengeling van zorgen en achterdocht. Het duurde even voordat ik besefte dat ik slippers had moeten zeggen.
Cece heeft het hier vaak moeilijk. Hij vroeg om rucola in een Australische supermarkt en kreeg blanco blikken totdat Google voorstelde om een raket te vragen.
Al vroeg vertelde hij een groep van mijn vrienden dat hij de San Antonio Spurs steunde. De kamer explodeerde. In Australië betekent rooten seks hebben.
Weekendtrips hebben voor ieder van ons een heel verschillende betekenis
Als Australiër ben ik gewend lange afstanden af te leggen om ergens te komen. As Jurberg
Voor Cece’s 35e verjaardag plande ik een verrassingsvakantie. Ik zei hem dat hij drie nachten moest inpakken voor warm weer. Hij dacht dat we misschien Queensland zouden bezoeken Groot Barrièrerif.
Toen hij besefte dat ik een ticket naar Taiwan had gekocht, kon hij het niet geloven. A negen uur durende vlucht drie nachten lang voelde hij zich heel onredelijk. Vanuit Australië is echter voor bijna elke plek die een bezoek waard is een lange vlucht nodig, dus dit voelt voor mij normaal.
Ik stel vaak een korte trip naar Azië of Hawaï voor, en Cece dacht dat het het beste zou zijn als we ergens dichterbij zouden gaan. Het grootste deel van zijn familie wilde ons niet bezoeken omdat vliegen naar Australië voelde als een missie naar Mars.
Mijn vrouw was verrast door haar eerste verkiezingsdag in Australië
Als Amerikaan is Cece gewend aan stressvolle verkiezingsseizoenen. Zijn eerste verkiezing in Australië was het tegenovergestelde.
In Australië is stemmen verplicht en vindt plaats op zaterdag. Je loopt je plaatselijke school binnen, stemt en pakt wat ‘democratieworsten’ van de PTA die buiten aan de grill staat. Er lopen honden rond in de stembureaus. Kinderen verkopen cupcakes.
Gesprekken over politiek zien er hier ook een beetje anders uit. Af en toe zie je een tuinbord, maar campagneartikelen en bumperstickers zijn vrijwel ongehoord.
Ik ontdekte dat veel Australiërs hun stem van de ene verkiezing naar de andere veranderen, en de meesten hebben geen idee wie hun vrienden steunen. Ik kon je niet eens vertellen hoe mijn ouders stemden.
Na meer dan tien jaar samen weet ik niet zeker of Cece Australischer wordt of dat ik meer Amerikaans wordt. Hij komt ervoor in aanmerking Australisch staatsburgerschap maar heb nog geen aanvraag ingediend. Hij zei dat het voelde alsof hij een deel van zichzelf losliet, en dat begrijp ik.
Op dit moment zijn we waarschijnlijk allebei Australisch – ik vraag me af of daar een paspoort voor bestaat.
