Met Kerstmis kan de wereld menselijker lijken dan normaal – zelfs in tijden van oorlog.
Elk jaar duikt er één beeld van vrede op in wat algemeen wordt beschouwd als de langstlopende communistische opstand ter wereld.
Het guerrillaconflict tussen het Maoïstische Nieuwe Volksleger (NPA) en de regering, dat plaatsvindt op de Filippijnen, zal in 2026 zijn 57e jaar ingaan en heeft ongeveer 60.000 levens geëist.
Maar één keer per jaar komt de strijd vaak tot stilstand als beide partijen de wapens opnemen om Kerstmis te vieren.
Deze traditie wordt al jaren in praktijk gebracht, tenminste sinds 1986, een zeldzaam moment van terughoudendheid in een wereld die vandaag de dag gewelddadiger is dan ooit sinds de Tweede Wereldoorlog.
Volgens het Vredesonderzoeksinstituut Oslo (PRIO) bereikte het aantal conflicten waarbij het land betrokken was eind vorig jaar het hoogste niveau sinds 1946. In totaal zullen er in 2024 61 actieve conflicten zijn – bijna het dubbele van het aantal twintig jaar geleden.
Vorig jaar was ook het vierde meest gewelddadige jaar sinds het einde van de Koude Oorlog, alleen overtroffen door de voorgaande drie jaar in termen van het dodental als gevolg van gevechten.
De verspreiding van de ISIS-groep sinds 2014, evenals het grote aantal oorlogsslachtoffers in Oekraïne en Gaza, behoren tot de belangrijkste oorzaken van deze golf, zegt Siri Aas Rustad, een onderzoeker bij PRIO.
Conflicten duren nu doorgaans langer dan in het verleden, voegde hij eraan toe, terwijl vredeshandhavingsoperaties en vredesprocessen zijn afgenomen.
De vredesorde verzwakt
Deskundigen zien een teleurstellende trend achter deze veranderingen: de op het Westen gebaseerde liberale orde en multilaterale instellingen zoals de VN zijn stervende.
De orde, die gebaseerd is op de ideeën van universele mensenrechten en democratie, moedigt de oplossing van geschillen aan via niet-gewelddadige middelen, zegt Oliver Richmond, een vooraanstaand vredesonderzoeker aan de Universiteit van Manchester.
Maar de door de VS geleide westerse bondgenoten zijn er niet in geslaagd een echt eerlijk mondiaal systeem op te bouwen en geven vaak prioriteit aan hun eigen belangen, wat uitdagingen uitlokt, zei hij.
Lees meer:
Hoe Trump de nieuwe wereldchaos verergert
Oorlog, vrede en natuur: beelden die 2025 bepalen
Ontwikkelingslanden zoals China, Turkije, Rusland en de Golfstaten hebben zichzelf afgeschilderd als vredestichters, maar hebben hun eigen systemen van overheersing geïmplementeerd, zei Richmond.
Conflicten van Oekraïne tot Soedan escaleren nu omdat buitenstaanders geweld tolereren – of mogelijk maken – om een “zegevierende vrede” te bereiken, voegde hij eraan toe.
Kleine pauzes kunnen een grotere betekenis hebben
Tegen deze grimmige achtergrond biedt het kerststaakt-het-vuren op de Filippijnen een alternatieve aanpak.
De traditie van het staken van de vijandelijkheden tijdens de feestdag – die de bijbelse boodschap van vrede op aarde weerspiegelt – bestaat al heel lang. Het bekendste voorbeeld vond plaats in 1914, toen Britse en Duitse troepen tijdens de Eerste Wereldoorlog de loopgraven overstaken om samen Kerstmis te vieren.
Dergelijke korte wapenstilstanden maken zelden een einde aan conflicten, maar ze dragen wel bij aan ‘het opbouwen van vertrouwen op de lange termijn dat nodig is om vredesovereenkomsten op lange termijn op te bouwen’, zei Rustad.
In de Filippijnen is het gebruikelijk dat beide partijen onafhankelijk een eenzijdig kerstbestand afkondigen zonder een overeenkomst te ondertekenen.
Zelfs voormalig president Rodrigo Duterte – berucht om zijn brutale ‘oorlog tegen drugs’. wordt nu geconfronteerd met het Internationaal Strafhof – ook wel het kerstbestand genoemd, belooft Filippino’s “kalmte en kalmte” tijdens de vakantie.
👉Luister naar The World met Richard Engel en Yalda Hakim in je podcast-app👈
De motieven waren niet geheel altruïstisch omdat “het kerstbestand voor beide partijen goede propaganda was”, zegt Patricio Abinales, een politiek historicus aan de Universiteit van Hawaï in Manoa.
“Nu de wapens voorlopig tot zwijgen zijn gebracht, kunnen plattelandsgemeenschappen Kerstmis in vrede vieren – net als regeringstroepen in hun kampen en de NPA in hun guerrillagebieden”, zei hij.
Vrede van onderop
Richmond, een vredesonderzoeker, stelt dat vredesinspanningen succesvoller zullen zijn als ze worden geïnformeerd door praktijken aan de basis en lokale gemeenschappen, in plaats van gedreven door de inmenging van geopolitieke krachten en instellingen.
“Slachtoffers worden rechtstreeks getroffen door conflicten en hebben doorgaans een beter begrip van wat een vreedzame oplossing inhoudt”, zei hij.
In 2023 werd het door Rusland voorgestelde wapenstilstand voor orthodoxe Kerstmis verworpen door Oekraïne, dat vermoedde dat Moskou tijd zocht om zich te hergroeperen.
“Er is duidelijk niet genoeg vertrouwen om hiermee in te stemmen”, zei Rustad. Rusland kondigde in mei van dit jaar een eenzijdig staakt-het-vuren aan, maar Oekraïne bestempelde het als een grap en zei dat de aanvallen doorgingen.
Uiteindelijk hangt het beëindigen van het langdurige conflict af van de politieke wil, aldus Richmond.
De instrumenten om vrede te bereiken zijn bekend: grote mogendheden kunnen zich verzetten tegen geweld en investeren in “werkelijk multilaterale instellingen zoals de VN, vredeshandhaving, vredesopbouw, bemiddeling en internationale mensenrechtenwetgeving”, voegde hij eraan toe.
‘Maar dat willen ze niet doen, zelfs niet als mensen vrede eisen’, zei Richmond.
Een vervagende traditie?
Ondanks dit geopolitieke getouwtrek blijft de vreedzame kersttraditie op de Filippijnen bestaan.
Dit jaar heeft de NPA, net als in 2023, een vierdaags staakt-het-vuren afgekondigd voor Kerstmis en Nieuwjaar, hoewel het staakt-het-vuren niet werd beantwoord door de regeringstroepen.
Professor Abinales zei dat de opstand was verzwakt en steeds irrelevanter werd – wat eindelijk een einde zou kunnen maken aan het decennialange conflict.
“Als de huidige trends zich voortzetten, zullen de kerstwapenstilstanden tot het verleden behoren”, zei hij.


