Terwijl opgewonden menigten blanken, zwarten, jong en oud zich in de rij stonden buiten de bioscoop op het Warner Bros.-terrein. onlangs om naar te kijken “Zondaars,” Michael B. Jordan glipte stilletjes een achterkamer binnen en poseerde voor een foto. Hij draagt een roodbruine trui met rits, zegt geen woord en kantelt vakkundig zijn hoofd heen en weer, rechtop, recht vooruit. Vervolgens liep hij naar boven, naar de vergaderruimte, ging aan het hoofd van een lange tafel zitten en legde uit hoe hij zich herenigde met Ryan Coogler om de charismatische tweeling te spelen in de bluesachtige vampierkaskraker van de schrijver-regisseur.
Met zijn handen op de tafel, leunde Jordan voorover en zei tegen The Envelope: ‘Ik heb Ryan gebeld om hem een project te pitchen en hij zei: ‘Dat klinkt geweldig, wat dacht je van deze?’ Zo van: ‘Ik zal de prijs voor je verhogen.’ Toen vertelde hij mij over ‘Sinners’. Het klinkt fantastisch, maar hij negeerde eerst de vampieren en de eeneiige tweeling, en gooide die dingen gewoon weg. Ik dacht: ‘Wil je dat ik een eeneiige tweeling speel? Daarmee kun jij leiding geven!’ Maar ik ben een gemotiveerd persoon. Je gaf me een missie, gaf me een doel en ik zal het bereiken.”
Jordans vastberadenheid om de goederen voor Coogler te leveren wortelde dertien jaar geleden in de Starbucks aan Ventura Boulevard. Coogler, een zelfverzekerde USC-filmstudent, schreef ‘Fruitvale Station’ – gebaseerd op de moord in 2009 op de 22-jarige Oscar Grant door de Bay Area Rapid Transit-politie – specifiek voor Jordanië, ook al hadden ze elkaar nog nooit ontmoet. ‘Het klikte meteen, we hadden het over tekenfilms en sport’, herinnert Jordan zich. “We hebben allebei iets te bewijzen.”
Michael B. Jordan als Smoke en Stack in ‘Sinners’.
(Warner Bros. Entertainment)
Coogler en Jordan bewezen echt hun waarde met ‘Fruitvale Station’, dat bij de première in 2013 de grote juryprijs en publieksprijs van het Sundance Film Festival won. Jordan speelde vervolgens in de door Coogler geregisseerde boksfilm ‘Creed’, gevolgd door de Marvel-kaskraker ‘Black Panther’, waarin hij de potentiële usurpator van de hoofdheld, Killmonger, speelde. ‘Ik isoleerde mezelf om te ervaren wat Killmonger wel of niet meemaakte toen hij opgroeide,’ zei Jordan rustig. Na het filmen onderging hij therapie. ‘Ik voelde me zo zwaar’, zei Jordan, die vrijwel non-stop acteert sinds hij als tiener drugsdealer Wallace speelde in ‘The Wire’. “Ik ben gezegend dat ik een carrière heb, maar het is een onvoorspelbaar pad. Door bij mijn werk te blijven, blijf ik gefocust en eerlijk.”
Tussen de Coogler-projecten door speelde Jordan in “Just Mercy” als de echte ter dood veroordeelde advocaat Bryan Stevenson en regisseerde hij “Creed III”, waarin hij zijn rol als Adonis “Donnie” Creed opnieuw vertolkte. Toen de tweeling Smoke en Stack langskwamen, huurde Jordan een huis in Ojai en begon zich te verdiepen in de achtergronden van de tweeling met de hulp van de oude dialectcoach Beth McGuire. “Ik sloot mezelf op en we deden wat chakra-oefeningen en onderzochten hoe kindertrauma zich fysiek manifesteert bij deze mensen – de manier waarop ze praten, de cadans, de manier waarop ze rusten. Ik begon subtiele verschillen te voelen bij het schakelen tussen Smoke en Stack. Het is gek omdat ik soms in de spiegel kijk en zeg: ‘Wauw, ik zie mezelf helemaal niet.’ Dan weet je dat je de goede kant op gaat.”
Michael B. Jordanië.
(Shayan Asgharnia / Voor tijd)
Toen de productie in het voorjaar van 2024 in Louisiana begon, vertrouwde Jordan op de Oscarwinnende kostuumontwerper Ruth E. Carter om de tweeling van buiten naar binnen af te beelden. Jordan zei: ‘Rook bedekt en bewaakt, hij ingebeddus laten we hem schoenen geven die een maat te groot zijn, omdat ik wil dat hij langzaam en methodisch beweegt. Met Stack hebben we hem een halve maat te klein gemaakt om hem het gevoel te geven dat hij niet stil kon zitten, omdat hij zo met zijn trauma omging – door zijn vlotte praatjes en glimlachen en lachen en van het ene naar het andere gaan omdat hij wilde – verder gaan met de pijn alsof het niet was gebeurd.
Coogler omringde Jordan met zijn beroemde castmates, waaronder Wunmi Mosaku, Hailee Steinfeld, Jack O’Connell, Delroy Lindo en doorbraakster Miles Caton, wiens blueszanger Sammie headliner was in een nieuwe juke-joint gerund door Smoke en Stack. In een scène waarin Smoke en Stack in hetzelfde frame moesten verschijnen, omcirkelden de filmmakers Jordans hoofd met een op de schouder gemonteerde “halo-rig” waaraan tien kleine camera’s waren bevestigd. “Ik speelde het ene personage en veranderde dan van outfit en speelde de andere tweeling”, zei Jordan. “Ik ken de technische aspecten ervan niet, want voor mij is het leuk. Nu je er bloed in gooit, je dagen van zestien uur gooit en zo, kan het een beetje gek worden. Maar verder is het geweldig.”
Nadat ‘Sinners’ was afgerond, bracht Jordan tien maanden door in Engeland om een nieuwe versie van ‘The Thomas Crown Affair’ te regisseren, produceren en er de hoofdrol in te spelen. Omdat hij net is teruggekeerd uit Engeland, heeft hij tijd gehad om na te denken over ‘Sinners’. “De film spreekt over de zwarte ervaring in Amerika binnen de grenzen van het Jim Crow-zuiden van de jaren dertig”, mijmert Coogler. “Mijn moeders kant van de familie komt uit Hope, Ark., en mijn vaders kant komt uit Shreveport, La. Je kent je grootouders als oude mensen, maar vergeet dat ze ooit 25 waren, je vergeet dat ze ambitieus en ondernemend waren en plezier hadden met drinken en roken of wat dan ook, in een poging een beetje te vinden opgeluchtWeet je, van welke harde realiteit ze destijds ook meemaakten. Voor mij werd ‘Sinner’ dus uiteindelijk een liefdesbrief aan mijn overgrootouders. Ik wilde de levens eren die ze in die tijd probeerden te leiden.”
