Nadat ik dat had aangegeven het heeft de operationele capaciteit om mensen veilig te vervoeren naar de maan en terugDe Verenigde Staten gaan nu verder met hun volgende grote doel: Amerika wil tegen 2030 kernreactoren in een baan om de aarde en op het oppervlak van de maan. Om dat doel te bereiken moet de National Aeronautics and Space Administration samenwerken met het ministerie van Defensie en het ministerie van Energie.
In een bericht hierover zeiden ze dat dit ‘de Amerikaanse ruimtesuperioriteit’ zou garanderen.
Momenteel gebruiken ruimte-instrumenten zonne-energie om te werken. Dit wordt echter als onpraktisch beschouwd voor complexere doeleinden. Hoewel er technisch gezien altijd zonlicht is, is de stroom met tussenpozen aanwezig en is er bijna altijd een grote batterij nodig om deze op te slaan.
De reactor produceert jarenlang redelijk duurzame energie door middel van kernsplijting. Ze kunnen ook worden gebruikt voor zogenaamde nucleaire elektrische voortstuwing. Duurzame productie maakt het de meest haalbare optie om in de basisbehoeften op de maan te voorzien, maar stelt ruimtevaartuigen ook in staat lange of complexe missies uit te voeren zonder zich zorgen te hoeven maken over het uitputten van de beperkte voorraden chemische brandstoffen.
Kortom, nucleaire technologie stelt ons in staat verder te reizen, met meer lading, langer en met minder obstakels.
Volgens opmerkingHet doel van de VS is om tegen 2028 een reactor met middelgroot vermogen in een baan om de aarde te brengen, met een variant ontworpen voor nucleaire elektrische voortstuwing, en om tegen 2030 de eerste grote reactor op het maanoppervlak te laten functioneren. Om dit te bereiken zullen NASA en het Pentagon energietechnologieën parallel ontwikkelen, gebruikmakend van de huidige strategie van concurrentie tussen aannemers.
De reactor moet modulair en schaalbaar zijn, en moet toepassingen omvatten voor toekomstig leven op de maan en ruimtevaart. DOE moet ervoor zorgen dat deze projecten over de brandstof-, infrastructuur- en veiligheidsvoorzieningen beschikken die nodig zijn om hun doelen te bereiken. Daarnaast zal het agentschap evalueren of de industrie de capaciteit heeft om in vijf jaar tijd maximaal vier reactoren te produceren.
Het plan omvat technologie die gedurende drie jaar in een baan om de aarde en minstens vijf jaar op het maanoppervlak minstens 20 kilowatt elektriciteit (kWe) produceert. Ondertussen moeten ze een ontwerp hebben dat het vermogen tot 100 kWe kan verhogen. Binnen een jaar komen de eerste ontwerpen binnen.
Ten slotte geeft de opdracht OSTP de opdracht een routekaart voor het initiatief op te stellen, met vermelding van barrières en aanbevelingen om deze te overwinnen.
“Kernenergie in de ruimte zal ons voorzien van elektriciteit, verwarming en duurzame voortstuwing die essentieel zijn voor een permanente aanwezigheid op de maan, Mars en daarbuiten,” OSTP gepost. Ondertussen NASA-beheerder Jared Isaacman gepost“De tijd is gekomen dat Amerika begint met de ontwikkeling van kernenergie in de ruimte.” Het bericht werd gevolgd door een emoji met de Amerikaanse vlag.
Het plan biedt een algemeen kader waarbinnen elk agentschap moet werken. Op de achtergrond is de race om ruimte-infrastructuur hiervan het bewijs technologische concurrentie met Chinadie ook op zoek is naar geavanceerde energiemogelijkheden voor de maan.
Dit verhaal verscheen voor het eerst in KABEL in het Spaans en is vertaald uit het Spaans.
