“Mijn naam is Denise. Ik ben met een prachtige echtgenoot getrouwd en ik wil mijn kinderen weer zien”, zei de ontvoerde Denise Amber Lee terwijl ze 911 belde. Kort daarna werd ze vermoord.
Het was een warme, zonnige januaridag in North Port, Florida, en Denise Amber Lee was op de veranda het haar van haar tweejarige zoontje Noah aan het knippen. Denise, 21, was thuis bij Noah en haar jongste zoon Adam, die pas zes maanden oud is. Denise’s echtgenoot, Nathan, is aan het werk. Ze ontmoetten elkaar op de middelbare school en hoewel Denise het leergierige type was en Nathan tot de ‘coole’ menigte behoorde, vroeg ze hem stoutmoedig mee uit op een date en de complete tegenpolen werden aangetrokken.
Na slechts drie weken daten kocht Nathan voor Denise een hartvormige ring voor $ 40 Valentijnsdag. Hij heeft het nooit afgedaan. Het echtpaar trouwde, kreeg een zoon en begon onroerend goed te huren in een rustige, landelijke gemeenschap dicht bij zijn ouders. Denise’s vader, Rick Goff, was sergeant van de sheriff in het volgende rechtsgebied. Nathan heeft drie banen om zijn gezin te onderhouden. Denise droomde ervan advocaat te worden, maar zette dat terzijde toen ze moeder werd en haar ware roeping ontdekte. Ze hoopt uiteindelijk een dochter te krijgen.
LEES MEER: Schooljongen, 17, slacht ouders af nadat een verbluffend complot om Trump te vermoorden onthuld werd
Op 17 januari 2008 was Denise thuis met haar kinderen. Nathan belde hem om 23.09 uur en ze spraken over het warme weer weer. Nathan stelde Denise voor om de ramen open te zetten om het huis te koelen in plaats van de dure airconditioning te gebruiken, en ze zei dat ze dat al had gedaan. Nathan belde om 15.00 uur opnieuw, maar er kwam geen antwoord. Op weg naar huis belde hij verschillende keren, maar opnieuw werd er niet opgenomen. Toen hij thuiskwam, zag hij dat de ramen gesloten waren en het huis benauwd was. De twee kinderen vielen in hetzelfde bed in slaap en Denise verdween. Haar mobiele telefoon en sleutels lagen op de stoel, maar er waren geen tekenen van inbraak.
Nathan belde om 15.29 uur 911. en gaf zijn vrouw als vermist op. Hij belde ook de vader van Denise, die onmiddellijk contact opnam met zijn politiecollega’s om een zoektocht te starten. Nathans 911-oproep zou de eerste van vijf belangrijke noodoproepen die dag zijn. Dit zet een race tegen de klok in gang om Denise, die in groot gevaar verkeert, te redden. Ze werd op klaarlichte dag uit haar huis ontvoerd door Michael Lee King, 36, een loodgieter. Hij gebruikte een pistool om Denise in zijn Chevrolet Camaro uit 1994 te dwingen.
King bond Denise vast en nam haar mee naar zijn huis in North Harbor, waar hij de doodsbange moeder vastbond met ducttape en haar verkrachtte. Vervolgens reed hij hem, nog steeds vastgebonden, naar het huis van zijn neef, Harold Muxlow, om een schop, benzineblik en fakkel te lenen. Nadat Nathan zijn eerste 911-oproep had gedaan, arriveerde de politie ter plaatse. Een buurman vertelde hen dat ze een groene Camaro bij het huis hadden gezien – dat was de eerste grote aanwijzing.
Er begint een enorme zoektocht. Politie, snelwegpatrouilles en vrijwilligers zetten wegversperringen op en stopten passerende voertuigen. De tweede 911-oproep van de dag was de meest tragische omdat deze van Denise zelf kwam. Om 18.14 uur reed King toen Denise in het geheim haar mobiele telefoon pakte en het alarmnummer belde. Ondanks haar angst sprak ze zes minuten lang luid tegen haar ontvoerder, waarbij ze deed alsof ze met hem praatte, terwijl ze stilletjes belangrijke details verstrekte aan de luisterende hulpverlener over haar ontvoering.
Toen Denise echter schreeuwde en om haar leven smeekte, leek de telefoniste onverschillig en zei slechts dertien keer ‘hallo’. Ze stelden keer op keer dezelfde vragen, ook al was het duidelijk dat Denise niet vrijuit kon spreken. Ze vroegen Denise zelfs of ze de chauffeur kon vragen de radio uit te zetten. Via de telefoon geeft Denise wanhopig details over haar ontvoering, zoals dat de ontvoerder een vreemde is, en de kleur van haar auto. Ze zei dat haar kinderen alleen thuis waren en smeekten om hun leven. ‘Laat me alsjeblieft gaan. Laat me alsjeblieft gaan. Ik wil gewoon mijn familie weer zien,’ riep hij. “Mijn naam is Denise. Ik ben getrouwd met een prachtige echtgenoot en ik wil mijn kinderen weer zien.”
Het gesprek eindigt wanneer men King kan horen vragen waar de telefoon is en Denise antwoordt: “Ik weet het niet.” De derde 911-oproep kwam om 18.23 uur. van Sabrina Muxlow, de dochter van King’s neef. Hij zei dat zijn vader hem vertelde dat Raja zijn huis had bezocht met een vrouw die aan zijn auto was vastgebonden en wat dingen had geleend.
Alles ging snel. De politie kende nu de naam van King en probeerde de telefoon te traceren die Denise gebruikte, maar de telefoon was een draadloze prepaid-telefoon zonder GPS of locatiegegevens en kon niet worden getraceerd. Ze lopen altijd een stap achter. De politie ging naar het huis van King, maar hij was verdwenen.
De vierde 911-oproep kwam om 18.30 uur. Jane Kowalski reed en deed aangifte van een vermoedelijke kinderontvoering. “Ik stond bij een stoplicht en er stopte een man naast me en er zat een kind te schreeuwen in de auto”, zei hij. Helaas werd Jane’s oproep vanwege de locatie doorgestuurd naar een andere politie-eenheid dan die welke Denise belde.
Jane dacht dat het angstige geschreeuw dat ze hoorde kinderstemmen waren, maar het was Denise. Jane beschreef hoe een hand het passagiersraam raakte en ze maakte kort oogcontact met King zelf. Hij probeerde dapper het voertuig te volgen, maar het ontkwam. De informatie van Jane werd aanvankelijk door de telefoniste op een stuk papier geschreven en niet op een computersysteem vastgelegd. Dit betekent dat de gegevens niet onmiddellijk zijn doorgegeven aan het team dat naar Denise zoekt. Dat was weer een grote fout.
Om 18.50 uur werd de laatste 911-oproep gedaan. door King’s neef, Muxlow, hoewel hij belde vanuit een telefooncel in een poging anoniem te blijven. Hij zei dat King hem had bezocht met een vrouw vastgebonden aan zijn auto en een schop, benzineblik en fakkel had geleend. King vertelde hem dat er niets was om zich zorgen over te maken en Muxlow dacht dat Denise een van King’s ‘psychotische’ vriendinnen was.
Om 21.15 uur, zes uur na de eerste 911-oproep, werd King gearresteerd bij een verkeerslicht, tien kilometer van de plek waar Jane aangifte deed van de ontvoering van ‘de kinderen’. Hij was nat vanaf zijn middel en er lag een modderige schep in zijn auto. Denise was niet bij hem. King beweert dat hij en Denise allebei het slachtoffer waren van ontvoering, maar geblinddoekt waren, zodat hij hun lot niet kende. Dat is een belachelijke leugen.
In haar auto werd Denise’s hartvormige ring verborgen op de achterbank gevonden. Denise heeft het daar waarschijnlijk achtergelaten om King’s schuld te bewijzen. Ze had ook haarlokken verwijderd om als bewijsmateriaal achter te laten. Hij had er alles aan gedaan om haar leven te redden, maar door een reeks vreselijke fouten was het te laat. Twee dagen later, op 19 januari, werd het lichaam van Denise gevonden in een ondiep graf vlakbij het huis van King. Ze was verkracht en in haar gezicht geschoten. King werd beschuldigd van ontvoering, aanranding en moord met voorbedachten rade.
Denise’s familie is er kapot van. Zijn begrafenis was de grootste die de stad ooit had gezien. Er was een processie van 50 kilometer lang, waarbij honderden politieagenten naar buiten kwamen om de dochter van ‘een van hen’ te steunen. De laatste uren van Denise en het mislukken van meerdere 911-oproepen achtervolgen de gemeenschap. Nathan richtte de Denise Amber Lee Foundation op “om ervoor te zorgen dat geen enkele andere persoon, familie of gemeenschap vermijdbare verliezen hoeft te lijden.”
De familie van Nathan en Denise voert campagne om elke 911-beller door te verbinden met een getrainde en meelevende telefoniste. In april 2008 keurde Florida de Denise Amber Lee Act goed, die operators verplichtte 232 uur training te volgen. Denise’s ontvoering was onderdeel van die training.
In 2009 werd King berecht. Het bewijs is overweldigend. Denise’s DNA zat op haar auto, op ducttape bij haar huis, op haar schep en ring. Er zijn ook getuigen. Onderzoekers denken dat King het gebied had verkend op zoek naar slachtoffers en voor Denise had gekozen. De jury achtte King schuldig en hij werd ter dood veroordeeld. In maart van dit jaar stierf King, nu 54, aan een dodelijke injectie. Nathan, Denise’s vader en zijn volwassen zoon Noah waren aanwezig. De koning verontschuldigde zich niet.
Denise’s vader vertelde de pers hoe trots hij op haar was. ‘Hij heeft een moordenaar van de straat gehaald’, zei hij. “Hij heeft veel mensenlevens gered met wat hij deed.” Nathan zei: ‘Er wordt met het woord ‘sluiting’ rondgegooid. In een situatie als deze krijg je geen afsluiting.’ De terreur die Denise ervoer is nog steeds ondenkbaar. De politie had hem op tijd moeten vinden, maar zijn ongelooflijke nalatenschap en moed hebben sindsdien vele levens gered.
