De laatste tijd hoor ik bij elk netwerkevenement of leiderschapsdiscussie steeds weer hetzelfde.
CEO’s richten zich op groei in een onzekere context. HR-leiders maken zich zorgen over het behoud van werknemers en burn-out. Managers proberen manieren te vinden om verbindingen op te bouwen op een hybride werkplek die in het dagelijks leven meer transactioneel aanvoelt. Iedereen streeft nieuwe strategieën na voor betrokkenheid, inclusie en erbij horen, maar de meesten negeren een van de eenvoudigste en krachtigste instrumenten die we hebben: mentorschap.
In een tijdperk waarin de technologie sneller vooruitgaat dan mensen kunnen bijbenen, is mentorschap een echte versneller. Dit is hoe kennis blijft hangen, hoe cultuur zich verspreidt en hoe innovatie zich verspreidt. De bedrijven die de komende tien jaar zullen winnen, zullen niet alleen degenen zijn die deze technologie adopteren AI– zij zijn degenen die hun mensen leren hoe ze kunnen blijven leren, groeien en toekomstige generaties leiders kunnen opvoeden naarmate zij vooruitgang boeken.
De realiteit is dat de beroepsbevolking verandert op manieren die we nog nooit eerder hebben meegemaakt. Innovatie heeft de manier veranderd waarop we werken. Rollen en verantwoordelijkheden zijn veranderd. En kom binnen augustusDe Amerikaanse werkloosheid steeg opnieuw, terwijl het aantal nieuwe immigranten dat werk vond met bijna 200.000 daalde (vergeleken met de maand ervoor).
We zien in realtime hoe een generatie-disconnectie zich afspeelt. Dat Harris Poll gevonden dat bijna de helft (45%) van de generatie Z-werkzoekenden van mening is dat AI hun universitaire opleiding irrelevant heeft gemaakt, en dat meer dan de helft (51%) hun diploma als ‘geldverspilling’ beschouwt. Dit is een duidelijk signaal dat de belofte van onderwijs niet langer aansluit bij de realiteit van de hedendaagse arbeidswereld. Het gaat niet alleen om de kosten van studeren, het gaat om de kloof tussen wat er in de klas wordt onderwezen en wat er nodig is om buiten het klaslokaal te gedijen. Werkgevers ervaren hetzelfde: ze hebben problemen met het vinden van gekwalificeerde kandidaten, terwijl miljoenen capabele jonge mensen graag aan de slag willen gaan, maar niet weten hoe.
Ik heb met veel mensen gesproken: non-profitprofessionals, bedrijfsleiders, onderzoekers en ouders van jonge mensen zoals ik. Maar het zijn vaak de directe gesprekken met jongeren die de uitdagingen en oplossingen het duidelijkst aan het licht brengen.
Bijvoorbeeld Jozua. Ze studeerde dit voorjaar af en heeft een scherp intellect, een creatieve geest en een droom om in de juridische sector te werken. Maar zoals veel studenten van de eerste generatie en lage inkomens vergeleek hij zijn dromen met de financiële realiteit. Is een rechtenstudie een optie?
Via een netwerk van mentoren kwam Josue in contact met een ervaren juridische professional die zijn ogen opende voor een carrièrepad waarvan hij niet eens wist dat het bestond: een rol op juridisch gebied waarvoor geen diploma rechten nodig was. In slechts een paar gesprekken hielp de mentor haar de mogelijkheden te verkennen, een aanvraag voor te bereiden en het vertrouwen te winnen om de volgende stap te zetten.
Josue werkt momenteel bij een advocatenkantoor, in een baan waar hij van houdt. Deze eenvoudige daad van mentorschap zorgde voor zichtbaarheid in zijn carrière en zette Josue op een nieuw levenspad.
Dit geldt echter niet voor alle jongeren die vandaag de dag de arbeidsmarkt betreden. Big Brothers Big Sisters of America, in samenwerking met Harris Poll, ondervraagd 1.000 Gen Z-jongeren uit het hele land en ontdekten dat slechts 41% veel zelfvertrouwen had bij het aangaan van de huidige arbeidsmarkt. Tegelijkertijd blijkt uit gegevens dat 83% van de jongeren gelooft dat een mentor hen kan helpen de arbeidsmarkt te betreden.
Jonge mensen wil mentorondersteuning, zelfs als de mentor niet alle antwoorden heeft. In feite schrijft 84% van de jongeren die mentor zijn geworden, hun mentoren toe aan het openen van deuren naar kansen waarvan ze zich niet bewust waren.
Begeleiding door een mentor kan jongeren niet alleen helpen bij hun intrede op de arbeidsmarkt, maar kan ook de volgende generatie leiders voeden, loyaliteit bevorderen en de cultuur op de werkplek versterken.
Bedenk ook dat HR-leiders zelfverzekerde medewerkers nodig hebben met ‘blijvende vaardigheden’, zoals communicatie, aanpassingsvermogen en teamwerk. Dit zijn allemaal vaardigheden die de jongere generatie verwerft door mentorschap. Bedrijven met een mentorcultuurervaring hebben het personeelsbehoud, de innovatie en de betrokkenheid vergroot.
In feite profiteren zij er evenveel van als de jongere generatie. UPS heeft bijvoorbeeld loopbaanverkenningsmogelijkheden voor jongeren gecreëerd, zodat zij bestaande carrières in de scheepvaart- en logistieke sector kunnen zien en vragen kunnen stellen. Holistische mentoring ondersteunt een sterkere en meer diverse talentpijplijn.
De leiders van vandaag werken eraan om toegang voor jongeren te creëren op manieren die we kunnen opschalen. Denk eens terug aan een tijd waarin u aanmoediging of steun nodig had. Wie was de persoon die dat voor u deed: de mentor die u hielp mogelijkheden te zien die u zich nog niet kon voorstellen? Waar zou je zijn zonder hen?
Vraag dus vóór uw volgende strategiebijeenkomst of AI-pilot aan Gen Z-medewerkers wat hen helpt om te gaan met de huidige onzekerheden op het gebied van werk en leven. U hoort niets over nieuwe tools of trainingsmodules; u hoort wel over mensen. Iemand die luistert, gelooft en hen de volgende stap voorwaarts laat zien.
Dat is de kans die voor ons ligt. Om ervoor te zorgen dat elke jongere, op elke werkplek, toegang heeft tot begeleiding. Omdat de echte maatstaf voor leiderschap niet alleen de snelheid is die we ontwikkelen, maar ook het aantal mensen dat we meenemen.
Uiterste deadline voor Fast Company Prijs voor wereldveranderende ideeën is vrijdag 12 december om 23:59 uur. PT. Solliciteer vandaag nog.
