Oracle is onlangs ontslagen duizenden werknemers via e-mail. Terwijl de krantenkoppen zich concentreerden op de verliezen, deden zich ook stilletjes andere verhalen voor onder degenen die achterbleven, in kantoren, Slack-kanalen en videogesprekken.
Als je een ontslag hebt overleefd, voel je waarschijnlijk een ingewikkelde mix van emoties. Misschien voelt u zich opgelucht dat u uw baan kunt behouden. Het kan zijn dat u zich schuldig voelt dat uw collega’s het niet doen. U kunt zich gefrustreerd en misschien zelfs boos voelen over de manier waarop er mee is omgegaan. En misschien voel je je overweldigd omdat je alle verantwoordelijkheden op je moet nemen. Achter dit alles schuilen zorgen: Ben ik de volgende?
Deze emoties zijn reëel, en ze zullen niet verdwijnen alleen maar omdat iemand in de leiding je zegt dat je je ‘op vooruitgang moet concentreren’. Voordat je kunt productiefJe moet dit moment accepteren voor wat het is: een aardbeving in je relatie. Mensen die vertrekken, nemen niet alleen hun vaardigheden mee. Ze nemen het gesprek, het vertrouwen en de openhartigheid weg, evenals de relatie-infrastructuur die uw werk mogelijk maakt, en niet alleen productief.
De vraag is niet of je het verlies zult voelen. Het is wat je ermee doet.
Geef aan wat je voelt
Laten we beginnen met wat niemand zegt: je rouwt. Niet op de manier waarop je om een dood rouwt, maar op een reële en verwarrende manier. De persoon die je mee uit nam voor een kop koffie en je dagen wat lichter maakte, is weg. De vriend die je de waarheid vertelde terwijl niemand anders dat deed, is verdwenen. Voorbij zijn de collega’s die uw rol goed genoeg begrepen om problemen te melden voordat ze uw bureau bereikten. Het zijn niet alleen anonieme collega’s.
Maar verdriet is slechts een van de emoties die ronddwarrelen. Opluchting, schuldgevoel, frustratie, angst, woede, het komt allemaal samen, vaak tegelijkertijd. Elke emotie heeft zijn eigen hitte-index: je bent misschien een beetje geïrriteerd door de manier waarop de herstructurering is gecommuniceerd, of extreem gefrustreerd omdat beslissingen zijn genomen zonder inbreng van de mensen die het meest getroffen zijn, of ronduit boos dat een collega zonder waarschuwing of zonder enige waardigheid via e-mail is ontslagen. Uw locatie op het spectrum is persoonlijk. Dat alles, en die emoties, zijn geldig.
Organisaties erkennen deze emotionele onrust zelden. Binnen enkele dagen na de ontslagen wordt van het overgebleven team verwacht dat ze het extra werk op zich nemen, bijeenkomsten over de “nieuwe structuur” bijwonen en dankbaarheid uiten voor hun voortdurende dienstverband. Er is een onuitgesproken hoop: wees dankbaar, wees productief, klaag niet.
De realiteit is dat deze emoties niet zomaar verdwijnen na de volgende beslissing, en als ze niet worden erkend, kunnen ze verergeren. Naar binnen gerichte emoties kunnen een bevrijding zijn; Je komt opdagen, doet het minimum en rekent rustig af. Emoties die naar buiten komen, kunnen giftig, ontluchtend, beschuldigend en nevengesprekken worden die het team vergiftigen. Niemand dient je.
Er zijn andere opties. Gebruik uw emotionele barometer als leidraad voor duidelijkheid. Vraag jezelf af: hoe voel ik me op dit moment? Maak vervolgens een keuze, hoe ga je dat inzicht erkennen en productief gebruiken om te antwoorden: wat heb ik nu nodig? Welke relaties zijn het belangrijkst? Waar en in wie wil ik investeren? en wat wil ik niet langer tolereren? Je emoties kunnen een signaal zijn dat je grenzen opnieuw moeten worden ingesteld. Dat is nuttige informatie.
In mijn boek Ontwikkel: de kracht van winnende relatiesIk leg uit hoe relaties verslechteren als we er niet in slagen te zoeken, te verschijnen en verder te gaan. Na een ontslag houden mensen vaak hun hoofd gebogen en absorberen het extra werk, zodat ze niet meer omhoog kunnen kijken. Leiders en teams die pauzeren, afleidingen herkennen en opzettelijke beslissingen nemen, zullen de beste resultaten behalen, in plaats van de leegte door drukte te laten opvullen.
Herbouw uw relatie-infrastructuur binnen het bedrijf
Ontslagen verwijderen niet alleen mensen uit het organigram. Dit verandert elke relatiedynamiek in het team.
Collega’s die u nauwelijks kent, zijn nu uw naaste medewerkers geworden. Leiders twee niveaus hoger zijn ineens gefocust op jouw werk, of nu op je baas. Verantwoordelijkheden en rapportagelijnen zijn verschoven. Beslissingsrechten zijn onduidelijk. Ongeschreven regels over hoe je dingen moet doen veranderen gewoon, of iemand het nu toegeeft of niet.
Het is tijd om twee vragen te stellen die de meeste mensen missen: Van wie ben ik afhankelijk voor mijn succes? En wie is van mij afhankelijk?
Na een ontslag vertoont het overgebleven team vaak wat ik noem ondersteunend gedrag: hoofd naar beneden, beleefd, gehoorzaam, voorzichtig. Iedereen doet aan stabiliteit. Niemand praat echt over wat er zojuist is veranderd en wat het team nu echt van elkaar nodig heeft.
Dat is wanneer organisaties bondgenoten nodig hebben. Mensen zullen zeggen: “We missen iets echts, en we moeten dat aanpakken.” Niet op een confronterende manier, maar met een openhartigheid die voorkomt dat disfunctie een cultuur wordt.
In de praktijk betekent dit dat u investeert in de relaties die uw succes in de nieuwe structuur zullen bepalen, zelfs als uw instinct terugkeert naar de taakmodus. Praat met uw nieuwe naaste medewerkers over de manier waarop u gaat samenwerken, en niet alleen waar ieder van u verantwoordelijk voor is. Vraag uw managers wat ze nu echt van u nodig hebben, en niet wat het herstructureringsteam over uw rol zegt: “Waar moet ik, gezien alle veranderingen, op focussen om het team te helpen?” Kijk eens naar de stillere teamleden, degenen die het misschien moeilijk hebben maar het niet willen zeggen, want als je net een bondgenoot bent kwijtgeraakt, zullen zij dat ook doen. Soms is een simpele vraag: “Hoe gaat het?” was genoeg om het gesprek te openen dat iedereen nodig had, maar niemand begon.
Houd de hartslag van relaties in de gaten Neem contact op met de mensen die er het meest toe doen: wat werkt? Wat niet? Wat kunnen we doen om wederzijds succes te garanderen? Deze drie vragen duiden op iets krachtigs in een tijd waarin alle anderen zich nutteloos voelen: jij doet ertoe voor mij, en ik let op.
Onderhoud uw externe relaties, inclusief mensen die vertrekken
Hier is het ongemakkelijke maar belangrijke deel: als uw bedrijf net aanzienlijke ontslagen heeft gehad, kunnen er nog meer ontslagen volgen. De rest beschouwt dit als een eenmalige gebeurtenis en komt terug te druk om in de relatie te investeren buiten het bedrijf maken dezelfde fouten als hun overleden collega’s.
Dit is geen ontrouw. Het is zelfbewustzijn. Kies een relatie buiten uw bedrijf die u sluimerend hebt laten liggen, en maak er opnieuw verbinding mee. Bouw relaties op in uw branche, gemeenschap en professionele leven. Niet omdat u van plan bent te vertrekken, maar als herinnering dat organigrammen van de ene op de andere dag kunnen veranderen.
Maar er is nog iets belangrijkers, en dat is de stap die Bondgenoten en Supporters onderscheidt: verbonden blijven met de mensen die vertrekken.
Je voormalige collega heeft te maken met het verdriet, de onzekerheid en de langzame erosie van het zelfvertrouwen die kunnen voortkomen uit een zoeken naar een baan. Ze vragen zich af wie er nog om geeft en willen zien wie contact opneemt. Velen zwijgen, niet uit boosaardigheid, maar omdat ze zich ongemakkelijk voelen, omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen, omdat ze druk bezig zijn met het op zich nemen van extra werk.
Wees degene die belt. Deel vacatures. Maak introducties. Schrijf aanbevelingen. Vraag hoe het echt met ze gaat en wacht op het antwoord. Dit is geen liefdadigheid; dit zijn jouw mensen. Je werkt met hen. Ze begrijpen uw sterke punten, uw waarden en uw werkstijl. In mijn boek Jij, ik, wij: waarom we allemaal vrienden nodig hebben op het werkmijn co-auteurs en ik schreven over twee niveaus van verbinding, het idee dat je slechts één gesprek verwijderd bent van de volgende gelegenheid. U bent misschien wel een van die gesprekken voor iemand die net zijn baan heeft verloren en die hem of haar helpt bij het vinden van een volgende kans. En op een dag is dat misschien het juiste gesprek voor jou.
De professionals die deze relaties onderhouden na een ontslag zijn degenen die hun carrière hebben opgebouwd op iets dat veerkrachtiger is dan welk bedrijf dan ook.
Ontslagen overkomen jou ook
Als je een leider bent die een team leidt tijdens ontslagen, stop dan met te doen alsof alles in orde is. Uw mensen voelen een breed scala aan emoties en houden u nauwlettend in de gaten om te zien of u ze erkent of negeert. Leiders die zeggen: “Ik weet dat dit moeilijk is, en ik ben hier om er samen met jullie doorheen te werken”, zullen vertrouwen winnen. Leiders die onmiddellijk zeggen “laten we ons concentreren op de uitvoering” zullen de controle verliezen.
Als u een individuele bijdrage levert, geef uzelf dan toestemming om te voelen wat u voelt, en kanaliseer dit vervolgens in relaties die u vooruit helpen. Niet alleen de mensen binnen uw bedrijf. Niet alleen degenen waar u baat bij heeft. Dat weerspiegelt wie je echt wilt zijn als het moeilijk is.
Ontslagen stellen relaties op de proef en leggen druk op de infrastructuur van een organisatie. Sommigen overleven. Enkele scheuren. En sommige onthullen krachten waarvan je niet wist dat ze er waren. De echte vraag is niet het overleven van een ontslag, maar of de relatie met jezelf, je team en je netwerk daarna sterker is.
Het bedrijf is niet verantwoordelijk voor de resultaten; jouw acties zijn. Kies er nu voor om in deze relatie te investeren.
