George Clooney speelt de hoofdpersoon in ‘Jay Kelly’ van Netflix een Clooney-achtige filmster die aan de top van de wereld lijkt te staan, maar in werkelijkheid op een kruispunt staat. Hij had zijn nieuwste film af en bevond zich op het punt in zijn carrière waarop hij zich zorgen begon te maken dat elk project zijn laatste zou kunnen zijn. Haar hoop om de zomer door te brengen met haar jongste dochter, Daisy, wordt de bodem ingeslagen als ze beseft dat ze naar Europa zal reizen voordat ze in de herfst naar de universiteit vertrekt. (Jessica, Jay’s oudste dochter, spreekt zelden met hem.) Haar mentor, een Britse regisseur die haar in haar eerste film castte, was onlangs overleden; Naast het dreigende gevoel van de dood is er ook het schuldgevoel dat Jay voelt omdat hij zijn naam niet heeft toegevoegd aan het eindproject van de regisseur om de financiering veilig te stellen. En na de begrafenis, Jay zijn voormalige vriend ontmoeten die hem meenam naar die noodlottige auditie als emotionele steun – en die diepbedroefd blijft dat Jay de rol kreeg en ‘zijn leven stal’.
In plaats van te gaan zitten om deze conflicten te verwerken, besluit Jay eraan te ontsnappen en stopt hij met de volgende film om Daisy naar Europa te volgen. Zijn professionele entourage – een groep die bestaat uit zijn manager en oude vriend Ron (Adam Sandler) en zijn no-nonsense publicist Liz (Laura Dern) – komt in actie en vergezelt Jay op een chaotische reis naar het buitenland, met als laatste stop een Italiaans filmfestival waar Jay een prijs voor zijn carrière zal ontvangen.
“Ik had wel het idee dat een acteur een crisis doormaakt, en het zou tegelijkertijd een reis voorwaarts en achterwaarts zijn”, zegt schrijver-regisseur Noah Baumbach over de vonk die uiteindelijk “Jay Kelly” werd. Terwijl Jay Hollywood ontvlucht, blijven de stad en haar inwoners hem achtervolgen. Beelden van hemzelf als jonge acteur flitsten door zijn hoofd toen hij zich realiseerde welke fouten hij maakte door met zijn vrienden te rommelen en zijn oudste dochter te verwaarlozen. Maar waar hij ook ging – zelfs in een overvolle trein van Parijs naar Toscane – hij werd onmiddellijk erkend als een topster. Jay Kelly kon niet ontsnappen, hoe hard hij ook zijn best deed.
Laura Dern, George Clooney en Adam Sandler in ‘Jay Kelly’.
(Peter Berg/Netflix)
Baumbach schreef ‘Jay Kelly’ samen met de Britse acteur en scenarioschrijfster Emily Mortimer, die ook in de film verschijnt als Jay’s favoriete visagiste: ‘Pas toen ik Emily erbij betrok, begon ze zichzelf meer in de film te vormen die je ziet’, zei Baumbach.
Je zou kunnen aannemen dat de tijd dat beide mannen in het vak zaten (nu in de vijftig, Baumbach en Mortimer begonnen hun carrière halverwege de jaren negentig) inzicht geeft in hun roem en bekendheid, maar Baumbach houdt vol dat het niet zijn bedoeling was een satire over hun branche te schrijven. “Terwijl Emily en ik ons concentreren op de personages en het verhaal, begint de betekenis naar voren te komen”, legt hij uit. “Een deel van onze taak is om daar open en bewust van te zijn.”
Het volgt dat een megaster als Jay omringd zou zijn door een hechte kring van mensen die zijn leven regeren, waardoor Baumbach en Mortimer die ingewikkelde relaties gingen verkennen. Een van de belangrijkste verhaallijnen is de vriendschap tussen Jay en Ron, die al tientallen jaren samenwerken. Ondanks zijn toewijding aan zijn vrouw en kinderen, is Jay de belangrijkste professionele prioriteit, en het transactionele karakter van hun relatie is een conflict dat langzaam aan de oppervlakte komt. Het valt niet te ontkennen dat de persoon die het dichtst bij Jay staat, ook iemand is die 15% van zijn inkomsten ontvangt.
Filmmaker Noah Baumbach.
(Sela Shiloni / Voor tijd)
Het is een lastige situatie die veel mensen die in de entertainmentindustrie werken zullen herkennen, maar het is ook een grappige waarheid, iets dat alle films van Baumbach onderstreept. “Jay Kelly” is niet zijn eerste film, althans gedeeltelijk, in Los Angeles. In ‘Greenberg’ is de hoofdpersoon van Ben Stiller een koppige, neurotische New Yorker die naar het westen vlucht na een zenuwinzinking. In het autobiografische ‘Marriage Story’ komt Charlie van Adam Driver, een theaterregisseur die in New York woont, vast te zitten in L.A. tijdens zijn scheiding van zijn acteursvrouw Nicole (Scarlett Johansson).
Baumbach, geboren in Brooklyn, noemde zijn relatie met Los Angeles ingewikkeld. “Het is een plek waar ik niet per se graag ben”, zegt hij – een beetje een understatement. Maar hij was meer gefascineerd dan walgend van de stad. “Ik ben er nooit in geïnteresseerd geweest om het te satiriseren. Ik vind het een interessante en vreemde plek. Mijn films spelen zich hier met een reden af. In ‘Greenberg’ is L.A. een metafoor voor eenzaamheid. In ‘Marriage Story’ wordt Charlie gedwongen te vechten voor een huis buiten de plek waar zij denkt dat het thuis is.” En uiteindelijk, waar anders zou een ster als Jay kunnen leven? ‘Ik bedoel, Jay Kelly kan onmogelijk in New York wonen, toch?’
Natuurlijk is er de showbusiness, een industrie die waanvoorstellingen en ijdelheid beloont en nergens anders zou kunnen bestaan. “Ron heeft een zin: ‘De dood is een schok, vooral in L.A.'”, zegt Baumbach, terwijl hij de zin van Sandler aan het begin van de film citeert. “(Deze personages) leven op een plek die voor het grootste deel onveranderd is – en dat helpt de collectieve illusie te ondersteunen dat we allemaal voor altijd zullen leven.”
Jay Kelly misschien niet, maar zijn film wel.
