“WILD” — aanbevelingen met tanden in de nieuwe cultuurcolumn van Fran Tirado. Register om het elke week te krijgen.
Bijna alles wat er mis is met de huidige staat van daten en intimiteit onder jonge mensen in de moderne tijd is te wijten aan de verbazingwekkende daling van de uitputtingsdrempel. Dat bedoel ik meer figuurlijk dan letterlijk, maar ik meen het ook letterlijk.
De belangrijkste oorzaak is, zoals we weten, het algoritme – het algoritme dat onze primaire verbindingsmodus beheert en informatie absorbeert, zoek de datumvraag om advies. Conflicten die we vroeger toepasten op zoiets fundamenteels als beslissen waar we in geloven, besteden we nu uit en automatiseren we. Dit maakt deel uit van een eeuwenlange trend in onze consumptiegewoonten, zoals ik heb geleerd in het boek van Kathryn Jezer-Morton. kolom Voor De snitExpress Wij geven de voorkeur aan a onmenselijke ervaring.
Tegenwoordig vergiftigen ChatGPT en zijn eindeloze stroom van tools voor het verwijderen van wrijving meer dan alleen wat we kopen, maar ook hoe we denken en voelen over andere mensen en de wereld. ‘Mens zijn is moeilijk’ is een vaak herhaalde millennial-grap met een vleugje oprechtheid die is uitgegroeid tot iets veel invasiever: misschien niet. wil weer mens worden. Misschien willen we het onszelf en anderen niet vragen ongemakkelijke vraag. En met de benarde situatie van trans- en queer-mensen in dit land kan ik het ons soms niet kwalijk nemen.
“Natuurlijk is het gemakkelijker, ja, om internet te gebruiken om aan onze behoeften te voldoen”, schreef hij ZijJames Factora in een opstel over dit onderwerp, “vooral als je een queer of transpersoon bent die in een gebied woont waar gelijkgestemde connecties moeilijk te vinden zijn. Maar makkelijker betekent niet altijd beter, en ‘beter’ betekent volgens onderzoekers die de behoefte aan sociale connectie bestuderen vaak ‘in persoon’.”
In de geest van het verlaten van het verdomde huis, schrijver Matt Willie ga naar het veld om een ogenschijnlijk frivole kwestie te ontleden: willen vrouwen werkelijk mannelijkheid vergezeld van een vleugje vrouwelijkheid, en zo ja, waarom? In het tijdperk waarin er vriendinnen zijn gemeld Het is een schande dat ons beu existentialisme over de vraag of we “man” of “vrouw” genoeg zijn – en ik bedoel dit tussen cis- en transgenders – ons langzaamaan ellendig maakt. Het is een nuttige herinnering dat de functie van alle ‘vreemde’ dingen is om ons te bevrijden van de beperkingen die we lijken te willen herscheppen.
Een andere verwarrende trend is dat sommige mensen denken dat het daten met je vrienden (of zelfs vrienden van vrienden) rommelig of onaangenaam is. In onze poging om de mythe te ontkrachten, schrijft Lex Goldstein over hoe “allervriendelijkst’, zoals we het oneerbiedig noemen, is iets dat verstandig en ethisch kan worden gedaan, en niet alleen dat – maar ook reparatie gebaseerd op algemene datingervaring.
Het grootste deel van het afgelopen jaar heb ik besteed aan het navigeren door de uitdagingen van de queer-trans-datingscene in New York. Dit is niet kenmerkend voor mij als iemand die zich zeer op zijn gemak voelt in relaties en zich altijd verdiept in seks- en datinginhoud. De reden voor mijn achteruitgang waren de vele obstakels waarmee ik niet te maken zou krijgen – trauma, burn-out, verwarrende interacties op het snijvlak van geslacht en geaardheid bijvoorbeeld – maar wat ik leerde in het ‘aha’-moment dat volgde, was dat al mijn problemen op één ding neerkwamen: angst. Angst voor afwijzing. Bang om opnieuw gewond te raken. Bang om het huis te verlaten. Angst voor apps. Angst om mensen teleur te stellen. Bang voor mezelf.
We vragen de slimste mensen die we kennen om ons te helpen bij het navigeren door liefde en seks in beslist niet-sexy tijden.
Wanneer Zij Het personeel begon een reeks verhalen te schrijven over ‘libidocrises’. We brachten een uur door met het vertellen van onze frustraties en ergernissen in de datingwereld. Velen van hen worden nummers op a Belachelijk klein lijstje we houden gekscherend rekening met ‘de regels’ voor seks en daten. Maar zoals iedereen die het echte leven ademt je zal vertellen: er zijn geen regels. Als er een duidelijke les is die we uit de 69 valse geloofsbrieven kunnen trekken, is het dat we niet bang moeten zijn voor de realiteit van wie we zijn, anders verliezen we precies de reden waarom we proberen lief te hebben: onze menselijkheid.
Zoals James zegt: de beste menselijke ervaringen brengen tegenslagen met zich mee, maar het zijn tegenslagen die het leven ‘iets maken dat je leeft, en niet iets wat je andere mensen op een scherm ziet doen’.
