Op Sunset Studio’s in Peckham is de sfeer vol van een mix van creativiteit en vriendschap. Camera’s klikken, kleding verspreidt zich over de rails en gelach galmt tussen de opnames door. Ja, het is een fotoshoot, maar het is ook een bijeenkomst van tien transmannen, die elk hun eigen verhalen, energie en kunstenaarschap naar de kamer brengen.
Het zijn muzikanten, dichters, atleten, modellen en meer – een constellatie van identiteiten die niet gemakkelijk te benoemen zijn. Vraag hen wat ze doen en je krijgt geen enkel antwoord. Je krijgt er twintig, en ze zijn allemaal gelaagd, verrassend, poëtisch en diep tegenstrijdig. Wat die dag naar voren kwam, was meer dan alleen een portret van individuele uitmuntendheid; het was een collectieve verklaring. Een uitdagende verzameling van ambitie, kwetsbaarheid en trance-briljantie, allemaal verteld op hun eigen voorwaarden.
Noach Granville, 29
“Ik was maar een ADHD-kind”, zei hij Noach Granvilleacteur en model woonachtig in Brighton. “Ze moesten me ergens neerzetten om die energie te verbranden.” Cue: dans en drama. Die energie gaat nooit weg, ze vindt gewoon haar doel. Ze speelt een non-binaire hoofdrol Autofictieeen korte film uit 2022, geregisseerd door Katie Lambert ter begeleiding van Suede’s album met dezelfde naam, en werkt aan andere stille projecten. “Acteren is het enige dat ik ooit heb gedaan sinds ik een kind was.” Op mijn 21e uit de kast komen was een verandering, zowel professioneel als persoonlijk: “Het veranderde de banen waar ik naar op zoek was, dus nu houd ik me bezig met transrepresentatie.” Hij treedt op voor kinderen die hem nog niet op het scherm hebben gezien. “Ik heb niet veel transgenders zien opgroeien, dus ik probeer dat te zijn voor de volgende generatie.” Missie geaccepteerd.
Oscar McGregor, 30
Oscar M – ook bekend als Hot Boi Yo – is hier om zijn plaats in te nemen. “Ik doe alles, van modellenwerk en optredens tot sekspositief zijn op evenementen en queer-ruimtes”, zegt ze. Opgegroeid in Australië en nu woonachtig in Londen, vond Oscar een gat in het culturele landschap van zijn geboortestad en vulde het met stijl, lef en sprankeling. “Ik wilde het eerste transgender(model) in Australië zijn, en dat is ook gelukt”, zegt ze lachend. “Ik doe dit allemaal omdat ik wil dat mensen zien hoe geweldig we zijn, dus ook al ben ik bang om sommige dingen te doen, ik push mezelf altijd.” De esthetiek is kracht, de missie is zichtbaarheid en de sfeer is absoluut de hoofdpersoon.
Samuel Moir-Smith, 26
Academici, docenten, sprekers: Samuel Moir-Smith doet de visie van de medische wereld op seks en gender op zijn grondvesten schudden. “Ik ben gespecialiseerd in het bestuderen van transgeneeskunde en geneeskunde”, zei ze. “Veel van mijn werk bekritiseert concepten van biologische sekse, gender en transidentiteit in de geneeskunde en de wetenschap – dat is mijn dagelijkse werk.” Moir-Smith, geboren en getogen in Essex, maakte op school een transitie door – “had er een geweldige ervaring mee, heel veel geluk” – en heeft sindsdien haar focus naar buiten verlegd. “We weten dat de zorgervaring verschrikkelijk is… Laten we dus een stapje terug doen.” Nu daagt hij het leerplan zelf uit. “Ik probeer studenten seks te laten zien als een sociaal geconstrueerd geslacht. Dat is de strijd.”
Freddy Lewis, 25
Ontmoeten Freddy Lewis: een songwriter, producer, sound designer en muzikant. Genres? “Pop met jazz-, soul- en wellicht indie-invloeden.” Denk: verfijnde sonische verhalen met de ziel van Bristol en een Londense postcode. Op dit moment is Lewis net terug van SXSW Londen en zwerft hij tussen de twee steden. “Ik neem muziek op en breng deze uit, ik toer, ik treed live op – ik hou van optreden.” Tegen de tijd dat je dit leest, treedt hij al op in café-theater The Libra in Camden en als de sterren op één lijn staan, zijn er misschien ook enkele nieuwe singles onderweg naar de wereld. Wat is consistent? Lewis’ toewijding aan dit moment. ‘Eind juli weet ik meer’, zei hij. Dat heeft hij waarschijnlijk al gedaan.
Elliot Douglas, 26
“Hallo, ik Elliot Douglaseen acteur, muzikant, klimmer… en een trotse dove en transpersoon’, zegt hij. ‘Ik geloof in face-to-face gemeenschapsruimtes waar ruimte is voor iedereen’, voegt hij eraan toe, terwijl hij even pauzeert om op zijn rode hoortoestel te tikken. ‘Ik vind het heerlijk om mijn handicap zichtbaar te maken. Als ik hem eruit haal, maakt hij nauwelijks geluid – dus ik draag hem luid en trots.” Na bijna meegedaan te hebben Seksuele voorlichting (“Het bereiken van de top twee leerde me transheid en mijn doofheid was geen obstakel, het was een uniek verkoopargument”), gaf Douglas haar eerste show in Hartstopper in 2023. “Het was een openbaring om die scène van één minuut te maken”, zegt hij glimlachend. Haar reis wordt verenigd door gedurfde dingen, zoals het hebben van kort haar om te pronken met haar hoortoestel, audities die het dogma van de toneelschool trotseren en het bereiken van de top, letterlijk (ze klimt vaak tegen muren) of metaforisch. “Eigenschap nemen over wat mij vroeger het gevoel gaf dat ik een dwaas was – en het briljant maken?” zei hij. “Het is heel sterk.”
Tanaka Vuur, 25
“Mijn naam is Tanaka VuurMijn voornaamwoorden zijn hij/zij en ik ben een dichter, songwriter, muzikant… gewoon een liefhebber van talen.” Tanaka zei niet veel, maar opende een gedicht. Elke gedachte wordt afgemeten, ritmisch, alsof ze zich halverwege een gesprek en een uitvoering bevindt. “Ik ben de afgelopen acht jaar schrijver geweest.” Hij begon op 15-jarige leeftijd met schrijven na een zelfmoordpoging en de onverwachte ontdekking van een poëziecursus. ‘Poëzie heeft mijn leven gered’, zei hij. Sindsdien zijn de pagina en de muziek zijn kompas. “Ik maak alternatieve hiphop, maar dan in brede zin.” In 2024 vloog Fuego met zijn broer Eliad, een ‘extraordinaire producer’, naar Parijs en namen ze in vier dagen 22 demo’s op. “Het is zo urgent, alleen de noodzaak om te delen.” Ze creëert met emotionele precisie en gebruikt kwetsbaarheid als een scherp stuk gereedschap. Haar kunst is dagboekachtig en toch genereus en maakt gebruik van persoonlijke verdeeldheid om iets gemeenschappelijks, genezends en diep moois te creëren. Fuego is niet alleen een artiest, hij is een kanaal. Je hoort het niet alleen, je voelt het.
Jill Leflour, 28
Jill Leflour is het soort man dat je oren kan bedekken en een neuraal netwerk voor je kan bouwen. “Ik ben een model, bokser, trainer en AI-ingenieur”, zegt hij terloops, alsof dat een natuurlijk CV is. Hij is geboren in Normandië, Frankrijk, en heeft sinds zijn afstuderen aan de technische school gewerkt op het gebied van machinaal leren en datawetenschap Isae-Supaero in Toulouse in 2020 met twee masterdiploma’s. Zijn atletische begin was echter meer een karatekind dan een codeur – “Ik las een reeks boeken geschreven door (fictie-auteur voor jonge volwassenen) Robert Muchamore en ze leren er karate in. Ik had zoiets van: ‘Dit is echt gaaf, dat wil ik doen!'” Een Muay Thai-omweg en een paar scheenbeenblessures later kwam het boksen tot stilstand. Leflour doet het sinds 2017, tussendoor skaten. “Ik ben een amateur”, benadrukt hij. Maar we zien een kampioen in de ring en op het keyboard.
D Mortimer, 36
Ben je een poëziefan en op zoek naar een briljante woordenmaker? Zoek niet verder dan Marlo. In Londen geboren schrijver en performer – publiceert onder de naam D Mortimer – omvat media en betekenis, zines en het podium, boeken en gemeenschappelijke verbindingen. “Ik maak boeken en zines, en ik doe mijn werk in Londen in gemeenschap met andere transschrijvers en kunstenaars”, leggen ze uit, tientallen jaren in één adem verwerkend. Waarom schrijven? “Er is een schrijver die ik echt bewonder, Robert Glück, en hij zei dat schrijvers schrijvers worden omdat ze nooit vergeten dat andere mensen anders zijn dan zij.” Voor Marlo gaat schrijven over het niet begrijpen. “Taal is altijd mijn manier geweest om dingen voor elkaar te krijgen… zelfs met het besef dat je een ander nooit echt kunt begrijpen.”
Fin Buchanan, 23
“Trans is wie ik ben, niet wie ik ben”, zei ze Fin Buchanan. “Andere aspecten van wat ik doe definiëren mij meer als persoon dan mijn gendergeschiedenis.” Toch was hij er trots op dat alles wat hij nu had verdiend was. Haar huis is bij haar vriend en collega-transcreatieven Charley Dean Sayers is zijn heiligdom. “Ik heb het gevoel dat ik niets te verbergen heb of me voor hoef te schamen.” Testosteron, zegt hij, is “een hulpmiddel van onschatbare waarde” geweest en zijn snor – die eindelijk tevoorschijn is gekomen – is de belichaming van vreugde. Het icoon? Een huis vol trance-briljantie, van internetpersoonlijkheden gebakje aan de overleden, geweldige muzikant en producer Sofie aan Charley zelf, wiens fotodagboek een toetssteen is. De boodschap van Buchanan is duidelijk: zichtbaarheid is belangrijk, representatie is belangrijk, en er zijn geen kortere wegen om jezelf te zijn. ‘Ik ben het product van mijn fouten,’ zei hij, ‘en mijn reactie op die fouten heeft mij gevormd tot wie ik nu ben.’
Dat is 30
Dithalf Thais en geboren in Thailand, is een glazenfluisteraar Koningskruisogen in Noord-Londen, waar hij vintage designbrillen restaureert en verkoopt. “Ik had echt een baan nodig en ik hou ook van mode, dus ik dacht: waarom niet?” zei hij. Wat begon als nieuwsgierigheid, veranderde in iets bekwaams en gevoelvol. “Het oudste paar dat ik ooit heb gezien, stamt waarschijnlijk uit de jaren twintig. We hebben ze opgepoetst, opgeknapt en verkocht.” Noem het optische archeologie of gewoon geweldige smaak, Tai brengt vergeten monturen weer tot leven – met slechts een beetje glans en veel stijl.
Afkomstig uit 10 Men Issue 62 – VERJAARDAG, EVOLVE, TRANSFORMATIE – dat nu in de kiosk ligt. Bestel uw exemplaar Hier.
IN AL ZIJN GLORIE
Fotograaf DEREK RIDGER
Talent FINN BUCHANAN, SAMUEL MOIR-SMITH, OSCAR MCGREGOR, D MORTIMER, FREDDIE LEWIS, NOAH GRANVILLE, TANAKA FUEGO, TAI, JILL LEFLOUR En ELLIOT DOUGLAS
Tekst EMILY PHILLIPS
Haar NEEM HEET gebruik ORIBE Haarverzorging
Make-up OUDE BRIEF bij Saint Luke Artists gebruikt GLANZER
Assistent van de fotograaf VLADI VALA
Mode-assistent TALIA PANAY En BEA ALLISON
Haar assistent LEES PATRICK
Gieten JACK BATCHELOR
Productie ZAC APOSTOLOU En SONYA MAZURYK
