Shatterproof is een nationale non-profitorganisatie die zich inzet voor het omkeren van de Amerikaanse verslavingscrisis door het verminderen van stigmatisering, hervorming van de behandeling en onderwijs op de werkplek.
Business Insider-correspondent Reed Alexander sprak met Nicole Fox, vice-president marketing en communicatie bij Shatterproof, die rechtstreeks met bedrijven heeft samengewerkt om verslaving in hun gelederen aan te pakken. Het interview zoals verteld is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Verslaving manifesteert zich niet altijd op de manier waarop de maatschappij het voorstelt. Veel mensen kunnen hun levensstijl volhouden zonder te volgen wat de media ons over verslaving vertellen. Vooral erin witteboorden instellinghet uit zich niet in ziekteverzuim of slechte prestaties. Op Wall Street verschuilen bedrijven zich vaak achter overperformance.
Het zou, weet je, de first-in, last-out analist kunnen zijn, de VP die nooit de plank misslaat; maar ze kunnen geheimzinnig zijn ontleden na werktijd.
We hebben samengewerkt met de National Safety Council om een kostencalculator voor middelengebruik te maken. Neem bijvoorbeeld een bedrijf met 45.000 werknemers. Ze lopen het risico jaarlijks 50 miljoen dollar te verliezen aan omzet, ziekteverzuim en gezondheidszorgkosten in verband met stoornissen in het middelengebruik. En voor elke werknemer in herstel kan hetzelfde bedrijf ongeveer $8.500 per jaar besparen.
We hebben collega’s en managers nodig die bereid zijn om tussenbeide te komen en productieve, meelevende gesprekken te voeren waarin prioriteit wordt gegeven aan de geestelijke gezondheid van werknemers. Verslaafd is geen karakterfout. Dit is onze culturele uitdaging.
Verborgen crisis
Verslaving bestaat in elke beroepsbevolkinginclusief de witteboordenindustrie. Eén op de zes Amerikanen – bijna 50 miljoen mensen ouder dan twaalf jaar – lijdt aan een stoornis in het middelengebruik. Van dit aantal werkt 70%.
Overdosering is ook doodsoorzaak nummer 1 onder 18- tot 44-jarigen. Alleen al die groep is ruim voor de helft gevuld Amerikaanse beroepsbevolking. Dit is geen specifiek gezondheidsprobleem. Wij zien dit echt als de volksgezondheidscrisis van onze tijd.
We hebben een grootschalig onderzoek uitgevoerd om de houding, overtuigingen en kennis van mensen over stoornissen in het middelengebruik te meten. Het heet de Anti-Break Addiction Stigma Index. We ontdekten dat hoewel 70% van de volwassenen zei bereid te zijn iemand met een middelenmisbruikstoornis als collega te hebben, ongeveer de helft – dus 48% – niet bereid zou zijn om met die persoon samen te werken. Nog meer mensen zijn niet bereid iemand met een middelenmisbruikstoornis in dienst te nemen – dat is 55% – of hen als leidinggevende aan te stellen – dat is 67%.
Dus ook al zeggen mensen de woorden en vinken ze aan dat ze bereid zijn te werken met iemand die een verslavingsstoornis heeft, het is alsof ‘het niet in mijn achtertuin ligt’. Het is zoiets van ja, ik ben bereid, maar zolang het niet voor mij persoonlijk is.
Het verschil tussen het begrip van mensen en hun geloof in mededogen – het is verrassend.
Ze zeggen: “Ja, ik ben bereid om met iemand te werken die een stoornis heeft in het gebruik van middelen. Het is oké als ze bij mijn bedrijf werken, zolang ze mij niet aansturen, zolang ik ze niet aanstuur, zolang ze maar niet naast me komen zitten.”
Waarschuwingssignalen en gedragingen die verslaving op de werkplek aanmoedigen
Culturen met veel stress verheerlijken burn-out: dit maskeert waarschuwingssignalen en kan zelfs ongezonde coping-mechanismen versterken.
Alcohol speelt een grote rol Dit. Als we het hebben over stoornissen in middelengebruik, hoor je de term verslaving; de eerste gedachten van mensen gaan niet altijd over alcohol. Het is heel genormaliseerd. Je dineert met klanten, je hebt teambinding, je maakt afspraken, en het lage stigma rond alcoholgebruik maakt het gemakkelijk om deze problemen onopgemerkt te laten.
Vierendertig procent van de mensen die behandeling nodig hadden, gaf aan deze niet te krijgen omdat ze bang waren dat hen iets ergs zou overkomen – zoals het verlies van hun baan, het verlies van hun huis of het verlies van hun kinderen. En helaas zijn deze angsten terechte zorgen. Werknemers moeten weten dat ze hulp kunnen zoeken zonder hun carrière in gevaar te brengen.
Wij hadden het niet verwacht manager therapeut of arts worden; het hoeven alleen maar identificatiegegevens te zijn. Leer ze dus hoe ze subtiele verschuivingen kunnen herkennen als iemand zich terugtrekt, als ze defensief worden, communicatieveranderingen, en rust ze vervolgens uit met specifieke stappen die ze kunnen nemen op basis van hun eigen EAP en bedrijfsvoordelen – geef ze een actieplan om in te grijpen en snel te helpen.
We hebben het grootste succes gezien als er sprake is van echte betrokkenheid van de top. Er zijn twee dingen die gedaan moeten worden, namelijk het creëren van een veilige en productieve omgeving voor werknemers, maar ook het besef dat het negeren van verslaving erg duur is.
We hebben met veel bedrijven samengewerkt – we noemen ze ‘moedige gesprekken’ – waar de CEO hierover sprak met het voltallige personeel. Er was iemand van Shatterproof aanwezig om het gesprek te begeleiden, en zij vertelden hoe de verslaving aan middelengebruik hen persoonlijk heeft beïnvloed. HR is er, alle medewerkers zijn er, en ze voeren samen deze zeer kwetsbare gesprekken.
We bereiden het toneel voor onderwijs, dus nodigen we mensen uit om oordeel te vervangen door nieuwsgierigheid.
