Dit verhaalde essay is gebaseerd op een gesprek met Jason Belmonte. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Mijn carrière binnen professioneel bowlen begon voordat ik werd geboren, op een regenachtige dag met een paar verveelde familieleden. Mijn ouders hadden familie die het stadje bezocht waar we allemaal nog steeds wonen. Het was halverwege de jaren 80 en bowlen begon populair te worden in grote steden als Sydney.
Tijdens het bezoek regende het hevig, dus de bezoekers vroegen of onze stad een bowlingbaan. Dat hebben wij niet gedaan, en mijn ouders hadden nog nooit gebowld, maar toen bezoekers het spel uitlegden, vonden ze het een goed zakelijk idee.
Ze stopten al hun spaargeld erin en vroegen vervolgens hun grootouders van vaderskant om hetzelfde te doen. Het bowlingcentrum werd geopend rond de tijd dat ik werd geboren.
Mijn ouders en grootouders draaiden elke dienst, dus ik was er uiteraard ook bij. Toen ik oud genoeg was om te lopen, werd de bowlingbal mijn oppas. Mijn ouders gaven me zijwegen, en volgens de familiegeschiedenis stopte ik alleen voor de lunch en een dutje. Daar ontwikkelde ik mijn unieke bowlingaanpak met twee handen. Ik was zo klein dat ik beide handen nodig had om de bal te gooien.
Ik won een bonus van $ 16.000 toen ik 16 jaar oud was
Toen ik 16 was, zat ik in het jeugdteam van mijn staat. Tijdens een evenement vertelden twee andere jongens van het team dat ze zouden deelnemen aan wedstrijden in Singapore en Maleisië. Ik wist niet dat er toernooien waren buiten mijn kleine gebied, maar toen ze me vroegen om mee te doen, deed ik dat.
Tijdens die eerste rit had ik een perfecte game. Er zit een bonusprijs van $16.000 bij. Op de vlucht naar huis besefte ik dat ik meer had verdiend dan ik had kunnen verdienen met werken op de bowlingbaan van mijn ouders of met een van mijn andere banen. Blockbuster-video’s. Bowlen zou mijn carrière kunnen zijn.
Ik begon met kopen Economy-ticket over de hele wereld voor een bedrag van ongeveer $ 2.000, en gebruikte het om deel te nemen aan vier of meer verschillende competities in Azië en Europa. Het was duur, maar als ik won – wat ik vaak deed – kon ik naar huis gaan met $30.000 aan prijzengeld. Tijdens mijn meest winstgevende reis won ik in een periode van vier weken $100.000.
Professioneel concurreren is de beste manier
Ik verdiende veel geld en genoot van het amateurcircuit. Maar de Professional Bowlers Association, gevestigd in de VS, is vergelijkbaar Mount Everest voor mij. Ik ben een grote vis in een kleine vijver, maar het PBA-toernooi is de oceaan.
Toen de PBA-commissaris mij uitnodigde voor twee toernooien, moest ik ja zeggen. Ik werd heel erg geslagen. Maar de commissaris verzekerde mij dat ik over de vaardigheden beschikte; Ik heb gewoon meer ervaring nodig. Ik bleef erbij en won mijn 8e toernooi. Sindsdien heb ik 32 PBA-titels gewonnen.
Jason Belmonte verdiende voor het eerst $ 16.000 met bowlen. Met dank aan PBA
Zelfs na 18 jaar geeft niets mij zo’n kick als meedoen aan de PBA. Door professioneel te worden, kon ik meer geld verdienen (door winsten en sponsoring) en kon ik stoppen met het najagen van toernooien over de hele wereld. In die tijd waren mijn vrouw en ik klaar om een gezin te stichten, en we hebben nu vier kinderen, dus tijd thuis is erg belangrijk.
Ik dacht na over wat er zou gebeuren na mijn bowlingcarrière
Ik denk soms aan het vlindereffect in mijn leven. Als mijn familieleden er tijdens een regenachtig weekend niet waren geweest en het idee hadden geplant om een bowlingcentrum te starten, zou ik dan nog steeds een professionele bowler zijn? Ik weet het niet, maar ik ben zo dankbaar dat ze zo’n simpele vraag stelden.
Bowlen heeft mij miljonair gemaakt en het leven van mijn familie veranderd. Mijn grootouders – wie geëmigreerd naar Australië met niets – konden dankzij het succes van het bowlingcentrum een overvloed ervaren die ze nog nooit eerder hadden gevoeld.
Zijn nalatenschap is niet alleen financieel. Als ik door de stad loop, prijst iedereen mijn vader en moeder en hun impact op de gemeenschap. Dat is de erfenis die ik wil nalaten aan de bowlinggemeenschap: niet alleen een geweldige bowler zijn, maar de sport als geheel beter maken.
Mijn ouders hadden uiteindelijk drie bowlingcentra. Ze hebben er twee verkocht, omdat ze klaar zijn om met pensioen te gaan. Ze wilden het oorspronkelijke centrum aan niemand anders dan mij verkopen. Ik wil ook niet dat ze dat doen, maar ik word nog steeds gedreven door concurrentie. Dit veroorzaakt verschillende dingen gevoelig gesprek de laatste tijd.
Ik heb een contract getekend voor de komende drie jaar, maar daarna is het tijd om serieus na te denken over wat er daarna komt.
