Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Vivi Mengjie Xiao, AI-productmanager en contentmaker bij RedNote, een Chinees socialemediaplatform. Het gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben een AI-productmanager in China, en eerder dit jaar vroeg mijn CEO me om te onderzoeken hoe AI meer kon doen dan alleen kosten besparen, maar ook innovatie kon stimuleren.
Buiten mijn werk ben ik contentmaker bij RedNote, waar ik AI-tools, workflows en inzichten deel met meer dan 45.000 volgers.
Normaal besteed ik ongeveer vier uur per dag aan het verzamelen van nieuws uit de AI-industrie: het lezen van berichten op X, nieuwsbrieven, blogposts en het vertalen van Engelse bronnen naar het Chinees. Ik dacht: “Kan ik dit automatiseren?” Als AI het verzamelen van informatie aankan, wat kan het dan nog meer doen? Als ik iets repetitiefs doe, moet ik het automatiseren.
Elke agent is geboren uit echte problemen die ik heb ervaren. Ik heb zes AI-werknemers gecreëerd, en ze zijn verdeeld over werk en privé.
Mijn uitstapje naar OpenClaw
In eerste instantie maakte ik slechts één ‘kreeft’ klaar – een bijnaam die Chinese netizens vroeger verspreidden OpenClaw-agent – en proberen hem alles te laten doen.
Ik wil dat het mijn agenda, planning, takenlijst organiseert en mijn werk bijhoudt. Ik raak snel afgeleid, dus ik wil dat dit me helpt om me te concentreren op wat ik op dit moment moet doen en om de hoofdstroom van mijn werk met elkaar te verbinden.
Ik bleef er andere taken aan toevoegen, zoals het beheren van mijn financiën.
Het resultaat van het implementeren van dat alles één kreeft is dat de context lang en rommelig wordt. Dit is eigenlijk ADHD zijn zoals ik: van het ene naar het andere springen zonder me te helpen focussen. Er worden drie werkstromen tegelijk uitgevoerd. Dat werkte niet, dus verdeelde ik de taken en verdeelde ze over verschillende kreeften.
Naarmate de tijd verstreek, werden de zes AI-werknemers op natuurlijke wijze georganiseerd in persoonlijke versus privérollen. banen, en binnen elke categorie, in duidelijke rollen.
Ik heb drie werkende agenten: administratief medewerker, onderzoeker en stafchef. De stafchef imiteerde de communicatiestijl van mijn baas en ik gebruikte die om presentaties te oefenen en te perfectioneren. Voor persoonlijke agenten heb ik een levenscoach, inhoud- en expressieassistent en financieel assistent.
Het voelt alsof je een echt team opbouwt. Logisch: je neemt niet op de eerste dag zes mensen aan. Je begint met één en naarmate de werkdruk toeneemt, specialiseer je je.
Het gecombineerde effect van het verbinden ervan verraste me. De life coach kan de gesprekken van de andere vijf agenten lezen. Ik heb een life coaching-bureau gebruikt om me te helpen elke dag een dagboek bij te houden, en nu gebeurt 70% van mijn dagboek automatisch. De agent weet alles — wat ik onderzoek, waar ik in investeer en waar ik de nadruk op leg in mijn presentatiepraktijk.
Ik ben productiever, maar ook vermoeider
Ongeveer 60% tot 70% van mijn dagelijkse operationele werk wordt afgehandeld door deze AI-agenten, inclusief het verzamelen van informatie, onderzoek en de distributie van inhoud.
Mijn werkdag werd er echter niet korter op. Ik ben van het ‘grove werk’ overgegaan op het doen van creatiever, strategischer en impactvoller werk. AI-werknemers maken capaciteit vrij om aanzienlijk meer output te produceren.
Ik ben productiever volgens elke conventionele maatstaf. Ik publiceer dagelijks podcastafleveringen, houd de financiën in realtime bij, beheer kennisbeheersystemen en creëer inhoud voor RedNote en X – en dat allemaal terwijl ik fulltime werk.
Eerlijk gezegd ben ik ook meer moe. Hier is een paradox waar ik aan denk: als uw efficiëntie toeneemt, werkt u niet minder. Je probeert gewoon meer.
Mijn bedtijd verschuift van middernacht naar 02.00 uur omdat er altijd nog één ding is dat ik wil doen, of nog een agent die ik kan bellen om een nieuw probleem op te lossen.
De toekomst van werk
We zijn getuige van een fundamentele verandering in de betekenis van ‘werk’.
De Industriële Revolutie standaardiseerde fysieke arbeid. De informatierevolutie standaardiseerde kenniswerk. En nu is AI dat wel standaardisatie van implementatiewerkzaamheden – “hoe” om iets gedaan te krijgen.
Dit betekent dat het voordeel verschuift van uitvoeringsmogelijkheden naar drie dingen: gevoel en beoordelingsvermogen, AI-directiviteit en emotionele intelligentie.
De toekomst van werk is “eenmansstudio”, enige schepper en operators die AI gebruiken om op teamniveau te produceren. Voor bedrijven, de vraag wordt: heb je tien junioranalisten nodig, of één senior denker met tien AI-agenten?
Het gaat niet om het vervangen van mensen. Het gaat erom dat mensen de vrijheid krijgen om menselijker werk te doen. De onderdelen die AI elimineert, zijn niet de onderdelen die het werk zinvol maken. De overige delen – creativiteit, beoordelingsvermogen, verbinding, doel – maken ons menselijk.
Het opbouwen van een team van zes AI-agenten voelt alsof je van een enkele freelancer naar de CEO van een klein bedrijf gaat, alleen slaapt je team nooit, klaagt nooit en werkt met een budget van API-abonnement.
Ik werd een meer gestructureerde denker, een duidelijkere communicator en een ambitieuzere schepper. Nu denk ik: “Welke instantie moet dit afhandelen?” voor vrijwel elke taak. AI breidt mijn zintuigen uit over wat er voor één persoon mogelijk is om te bouwen.
Heeft u een verhaal te vertellen over technologie in China? Neem contact op met deze verslaggever via cmlee@businessinsider.com.
