Er werd zand in de tandwielen van de president gegooid De grote balzaalplannen van Donald Trump voor het Witte Huis op 31 maart 2026, toen rechter Richard Leon van de Amerikaanse districtsrechtbank gaf opdracht tot stopzetting van de bouw.
De president, zo schreef de rechter, is de ‘beheerder’ van de woning, niet de ‘eigenaar’. In reactie hierop heeft het ministerie van Justitie een noodmotie ingediendverzocht om hervatting van de bouw vanwege de veiligheidsrisico’s die voortvloeien uit het feit dat het project zich in een onzekere staat bevindt.
President van de Verenigde Staten, in tegenstelling tot de anderen wereldleidersdoen doorgaans geen moeite om hun architectonische smaak op rijksmonumenten te laten doordringen.
In dit opzicht is Trump een uitzondering. Haar benadering van het veranderen van de federale architectuur weerspiegelt de zijne voor universitaire financiering en immigratiehandhaving: om snel te handelen en iets te vernietigen.
Maar het opleggen van esthetische voorkeuren door Trump dreigt niet alleen verschillende hoofdstukken in de geschiedenis van de federale architectuur van het land uit te wissen. Het riskeert ook dat de erfenis van de vrouw van de president, een invloedrijke ontwerper, en de egalitaire idealen die veel van deze gebouwen belichamen, worden vernietigd.
Opvallende majesteit
Sinds zijn tweede termijn in januari 2025 begint, heeft Trump is verhard De legendarische Rose Garden van het Witte Huis, gesticht door first lady Ellen Wilson in 1913 en opnieuw ontworpen door de beroemde tuinbouwer Mellon konijn in 1962 – klagend dat de hoge hakken van vrouwen in de grond wegzakten. Art deco-badkamer bij de Lincoln-slaapkamer weerspiegelt nu Trumps voorliefde voor gepolijst marmer. En gouden decoratieve elementen zijn aangebracht op eenvoudig houtwerk door het hele Witte Huis, met enkele ornamenten die zijn meegenomen uit Mar-a-Lago, het landgoed van Trump in Florida.
Het meest opvallend is dat de Oostvleugel, waar de kantoren van de first lady en haar staf zijn gevestigd, in de herfst van 2025 met de grond gelijk wordt gemaakt om plaats te maken voor een grote balzaal die naar schatting zo’n 400 miljoen dollar gaat kosten. Als het gebouw volgens plan wordt opgeleverd, zal het historische Witte Huis in de schaduw stellen.
De balzaal weerspiegelt ook Trumps smaak voor grandeur en weelde – dezelfde esthetiek die wordt weerspiegeld in het 70 meter hoge gebouw.Onafhankelijkheidsboog‘ dat Trump voorstelde voor de National Mall.
Trump heeft herhaaldelijk geklaagd dat openbare gebouwen in Washington DC geen grandeur hebben. Hij werd zelfs geciteerd door Golf tijdschrift beschreef het Witte Huis in 2017 als ‘een ware stortplaats’, hoewel hij dit later ontkende.
Toch weerspiegelen veel van de structuren die hij heeft vernietigd of geprobeerd te herzien, in hun vorm en inrichting, bepaalde republikeinse idealen, zoals regeren door het volk, burgerlijke deugd en verzet tegen geconcentreerde macht.
Een gebouw dat het egalitarisme symboliseert
Trump heeft accenten aan het Witte Huis toegevoegd om de grote huizen van Britse en Europese vorsten na te bootsen. Maar de residentie is echt”republikeinse eenvoud” – een concept toegeschreven aan Thomas Jefferson – dient eigenlijk een doel: het geeft de egalitaire opvattingen van de oprichters aan.
In 1792, toen Jefferson minister van Buitenlandse Zaken van George Washington was, deed hij anoniem mee aan een wedstrijd om het nieuwe huis van de president te ontwerpen. De overdrachtdat niet won, werd geïnspireerd door renaissancearchitectuur zoals die van Andrea Palladio Rotonde Villa. Villa Rotonda werd rond 1570 voltooid in Noord-Italië en heeft een symmetrische gevel en harmonieuze proporties die worden vergeleken met het humanisme en rationalisme uit de Renaissance.
Elders bepleitte Jefferson het modelleren van de regeringsarchitectuur van de jonge natie naar de klassieke traditie, vanwege de banden met de oude Griekse en Romeinse democratie. Vaak betekent dit gebruik klassieke ontwerpprincipes zoals terughoudendheid, regelmaat en geometrische harmonie, en deze aanpassen door elementen te vereenvoudigen of lokaal beschikbare materialen te gebruiken, in tegenstelling tot duur marmer en andere stenen waar de Ouden de voorkeur aan gaven.
Afwijzing van “republikeinse eenvoud”
In augustus 2025 ondertekende Trump een uitvoerend bevel, Federale architectuur weer mooi makenerop wijzen dat dezelfde klassieke stijl het ontwerp van alle toekomstige federale gebouwen zal bepalen.
Maar de visie van Trump op het ontwerp van het Witte Huis komt niet overeen met deze richtlijn. Voor één, groot van de balzaalvoorstellen was in strijd met fundamentele overtuigingen van klassieke terughoudendheid.
De kolommen die de zuidelijke colonnade van de balzaal zullen ondersteunen, zijn dat wel Hoofdstad van Korinthehet meest sierlijke type decoratieve top voor kolommen. Integendeel, Ionisch kapitaaleen meer ingetogen exemplaar siert momenteel de zuilen bij de ingang van het Witte Huis. Echter, een van de aangestelden van Trump, wil deze ruilen steunde de hoofdstad Korinthe.
En het Foyer in tempelstijl aan de oostelijke gevel is de geplande balzaal onhandig naar het meest noordelijke uiteinde verschoven, in plaats van gecentreerd te zijn zoals de klassieke traditie voorschrijft.
Het negeren van de geschiedenis
Dit betekent niet dat klassieke principes nooit botsen met hedendaagse designtrends.
In 1888, architect Alfred B. Mullett voltooide het State, War, and Navy Building, nu bekend als het Eisenhower Executive Office Building. Mullet geïnspireerd door Het oude stadhuis van Bostondie in 1865 werd voltooid en geïnspireerd was door architectonische architectuur van het Franse Tweede Keizerrijk.
Trump zei dat hij de grijze granieten gevel van het Eisenhower-gebouw somber vond, en dat was ook zo hij wilde het wit schilderen. Maar het materiaal zelf is een belangrijk element, dat de structuur verbindt met de ‘Boston Granite Style’.
Als het kantoorgebouw wit geschilderd is:in een proces dat het graniet zal afbreken—Een visuele sleutel tot het begrijpen van de geschiedenis van de architectuur en haar politiek zal verloren gaan.
Architectuurhistoricus Henry-Russell Hitchcock betoogt Wat een toekomstgericht gebouw is dit passend bij zijn tijd, en laat zien hoe het gebouw de eerste wolkenkrabber weerspiegelt die in New York City is gebouwd: die van Richard Morris Hunt Tribune-gebouw en het Western Union-gebouw ontworpen door Hunt’s student George B. Post.
Vanwege deze redenen Natuurbeschermers hebben Trump aangeklaagd proberen deze veranderingen te voorkomen.
Het ontwerp is bottom-up, niet top-down
Ik denk dat het ook belangrijk is om op te merken dat vrouwen een grote rol speelden in het oorspronkelijke ontwerp en de constructie van veel van de gebouwen die Trump in diskrediet bracht.
Zoals ik in mijn boek 2025 opmerk, Vrouwelijke architecten aan het werk: Amerikaans modernisme makendie ik mede schreef Maria Anne HuntDe bijdragen van vrouwen aan architectuur en design worden vaak over het hoofd gezien.
De projecten van de regering-Trump in en rond Washington zullen de vrouwen die de federale gebouwen en het landschap van de hoofdstad vormgeven alleen maar verder verduisteren.
Terwijl de Rozentuin de inspanningen van Bunny Mellon en Jacqueline Kennedy weerspiegelde, stond de East Wing onder toezicht van Edith Roosevelt, de vrouw van president Theodore Roosevelt. Edith werkte hand in hand met de beroemde klassieke architect Charles Follen McKim over de herinrichting ervan als hoofdingang, in 1902. En of dat niet was gebeurd Jacqueline Kennedy’s publieke fondsenwervingsinspanningende hoofdstad heeft misschien nooit een podiumkunstenlocatie van nationaal belang gehad, namelijk Kennedy Centrum voor de Kunsten. Begin 2026 maakte de regering-Trump dat bekend het centrum zal voor twee jaar gesloten zijn een renovatie ondergaan van naar schatting $ 200 miljoen.
Hoewel alle gebouwen levende organismen zijn die zich regelmatig aanpassen aan veranderende functionele behoeften, zijn ze ook bewaarplaatsen van het nationale geheugen.
In 1961 schreef een jonge Daniel Patrick Moynihan, die als Amerikaanse senator uit New York later pleitte voor historisch behoud: ‘Leidende principes voor federale architectuurnamens de ad hoc commissie kantoorruimte van het kabinet.
“De ontwikkeling van een officiële stijl moet worden vermeden”, schreef hij. “Ontwerp moet van het architectenvak naar de overheid vloeien, en niet andersom.”
Zoals rechter Leon in zijn balzaalbesluit uitlegde, is geen enkele overheidsfunctionaris – zelfs de president niet – ‘eigenaar’ van de federale architectuur. Het Amerikaanse volk deed dat. En het is aan hun vertegenwoordigers in het Congres om te beslissen of ze het willen slopen of renoveren, aangezien het een onlosmakelijk onderdeel is van de geschiedenis van het land.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met Mary Anne Hunting, PhD, een onafhankelijke wetenschapper in New York City.
Kevin D. Murphy is hoogleraar en leerstoel kunstgeschiedenis aan Vanderbilt Universiteit.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
