Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Linda Meyer, een van de eigenaren Sleutel. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Dertien jaar geleden had ik een geweldig leven in Noord-Virginia. Ik ben een ervaren kleuterjuf met 25 jaar ervaring, getrouwd met een succesvolle ondernemer en voormalig luchtmachtpiloot, en heb twee kinderen grootgebracht.
Financiële problemen hebben we niet: we hebben een mooi huis en reizen veel. Toch kon ik het gevoel, de ruk, dat er nog steeds iets ontbrak, niet van me afschudden.
Ik wist dat er meer in het leven moest zijn dan op zaterdagochtend wakker worden om boodschappen te doen. Ik werd te zwaar en ongezond.
Het was februari, bijna het einde van het schooljaar, toen ik mijn man vertelde dat ik verandering nodig had. Hij zei: “Wat wil je doen?” Ik zei: ‘Ik denk dat ik het moet doen naar Italië verhuisd.” Een ondersteunende partner, hij zei: “OK. Wij zullen ervoor zorgen dat het gebeurt.”
Meyers verhuisde naar Toscane en haar man volgde twee maanden later. Geleverd door Linda Meyers
Een levensveranderende beslissing
Onze eerste stap was het vinden van een appartement waar ik kon huren in Toscane. Ik was er al eerder geweest en werd verliefd op de cultuur. Deze bewegingen voeren we stapsgewijs uit. Ik ging eerst, daarna volgde mijn man twee maanden later.
Het eerste appartement bevindt zich in a 12e-eeuws gebouwhet was dus een vreemde kleine ruimte, met beneden een badkamer en twee werkkamers en boven een keuken. Maar net als in mijn leven vind ik het prima als de dingen op hun kop staan en een beetje onverwacht zijn.
Mijn zoon en dochter – nu allebei dertigers – zijn heel blij met mij. Mijn dochter Whitney hielp mijn man George zelfs met verhuizen. De verhuizing vond plaats slechts twee weken nadat ik mijn grote idee voor het eerst had gepitcht.
Toen veranderde het verhaal een beetje, van een droom die ik me voorstelde naar een alledaagse realiteit.
Meyers nam de tijd om zich in Toscane te vestigen. Geleverd door Linda Meyers
Onverwachte uitdagingen bij de voltooiing
De eerste weken waren helemaal niet zoals ik me had voorgesteld: geen tv, geen wifi, ik sprak de taal niet, het was koud buiten en dat besefte ik al snel Ik woon nooit alleen.
Ik verhuisde onmiddellijk van het huis van mijn vader naar het huis van George, trouwde en werd op 21-jarige leeftijd zwanger. Ik heb nooit echt iets voor mezelf gedaan.
Ik ben bang om het te doen rijden in Italiëniet vanwege zelfrijden, maar vanwege het kleurgecodeerde parkeersysteem van Toscane. Geel betekent dat je kunt parkeren, wit betekent dat het gratis is, blauw betekent dat je moet betalen – en je zult heel snel Italiaans moeten leren lezen om dit allemaal te begrijpen.
Dus bleef ik een tijdje thuis totdat ik de moed had verzameld om het te doen. Ik huilde veel en twijfelde twee maanden lang aan al mijn levensbeslissingen, totdat mijn man zich hier kon voegen nadat hij klaar was met de voorbereiding van zijn bedrijf.
Ik wist niet zeker of ik het kon, maar mijn zoon moedigde me aan om het via de telefoon te proberen. ‘Je bent de hele wereld over geweest,’ zei hij, ‘en je bent bang om de deur uit te gaan?’
Dus dat deed ik.
Ik reed naar Gucci-winkel in Florence, kocht een rugzak, stapte weer in de auto en ging naar huis, en overleefde. Ik draag die rugzak vandaag de dag nog steeds. Het is een kleine herinnering dat ik kan doen wat ik wil.
Meyers kocht vervolgens een 1700 jaar oude villa en een olijfolieplantage van 50 hectare. Geleverd door Linda Meyers
Ik moet andere vrouwen helpen hetzelfde te doen
Ik begon door de stad te lopen. Ik begon anders te eten. Ik weet dat ik aan het veranderen ben.
Ik startte een Facebook-groep en nodigde andere vrouwen uit voor dezelfde groep saaie baan van middelbare leeftijd om het dorp waar ik van hou te bezoeken en te zien.
Mensen reageerden en gaven aan dat ze wilden komen en dat ze zich ook verveelden door hun routine.
Een paar maanden later kwamen er tien mensen voor een week, en de week daarop kwamen er nog eens tien op bezoek. Ik word betaald om hun gids te zijn en hen de dingen te laten zien die ik leuk vind. Ik vertelde hen mijn verhaal.
Toen ik begon, waren we nog geen bewoners, dus we konden het gewoon doen woon in Italië voor een maand of twee in een periode van 180 dagen, dus we keren terug naar de VS om familie te bezoeken.
Het jaar daarop steeg dat aantal naar 100 bezoekers. In eerste instantie zag ik entertainment als een grote hobby, maar op dat moment wist ik dat er een bedrijf was geboren.
Mijn man en ik verhuisden naar een groter huis op het platteland, en ik begon zestien weken per jaar te verhuren, met de hulp van mijn dochter en echtgenoot. Ik nam de toeristen mee om de stad te bekijken, ze namen kooklessen en reflecteerden op hun leven terwijl ze dronken en aten.
Meyers heeft hulp gehad van haar man en kinderen bij het runnen van haar bedrijf. Geleverd door Linda Meyers
Een bedrijf laten groeien, met onderweg enkele obstakels en triomfen
In 2018 kocht ik een De villa is 1.700 jaar oud en een olijfolieplantage van 50 hectare genaamd La Chiusa. Momenteel functioneert het hotel als een gastenverblijf met 17 kamers, met nachttarieven variërend van 180 tot 300 euro, of $200 tot $340.
Ik ben 50 kilo afgevallen, ben begonnen met tuinieren en heb zelfs gasten laten zien hoe ze hun leven op kleine, praktische manieren kunnen veranderen als ze terugkomen.
Ik heb nu 25 fulltime teamleden in dienst, plus zes lokale ‘nonnas’ (grootmoeders) die gespecialiseerd zijn in koken.
De regels voor het runnen van een bedrijf zijn: anders in Italië. Er zijn bijvoorbeeld voltijd- en seizoenscontracten, en als je ze een voltijds contract geeft, is het moeilijk om iemand te ontslaan.
Dus ook als een medewerker nooit meer komt werken, moet ik hem nog steeds betalen. Er zijn ook heel specifieke regels over welke taken ze mogen uitvoeren. Je kunt niet zomaar een tuinman of dienstmeisje vragen om de afwas te doen, tenzij dit in het contract staat vermeld.
Ik heb het op de harde manier geleerd, maar onderweg heb ik veel plezier gehad.
