Een derde van de Amerikaanse werknemers heeft nu toegang tot door de overheid uitgegeven betaald verlof – het grootste aantal ooit.
De Verenigde Staten zijn een van de weinige landen die geen federaal beleid voor betaald verlof hebben dat werknemers betaald verlof biedt na de geboorte van een kind of om medische zorg te zoeken. 30 jaar. Door een gebrek aan federale actie zijn staten naar voren gekomen om het voorstel goed te keuren 14 wetten op betaald verlof sinds 2002, wat nu een derde van de bevolking omvat. Tien daarvan zijn de afgelopen tien jaar aangenomen ter ondersteuning van betaald verlof is toegenomen; drie zijn dit jaar van kracht geworden.
In sommige staten breiden de betaalde gezinsverlofprogramma’s en ziekteverlofprogramma’s zich uit tot meer dan de vrije tijd om voor een pasgeboren baby te zorgen of om medische zorg te ontvangen. Vorig jaar breidde Colorado zijn programma voor betaald verlof uit extra 12 weken voor ouders van baby’s op de neonatale intensive care. In Oregon, overlevenden van huiselijk geweld komen ook in aanmerking voor betaald verlof. Connecticut biedt betaald verlof als u dienst doet als orgaan- of beenmergdonatie.
Volgens onderzoek van het National Partnership for Women & Families, een non-profitorganisatie, hebben deze 14 wetten nu betrekking op 32 procent van de werknemers in de particuliere sector, naar schatting 46 miljoen mensen. Van de beschermde personen is een derde vrouw, een derde man en nog een derde ouderen. Aziatische Amerikanen, inheemse Hawaiianen en eilandbewoners in de Stille Oceaan ontvangen speciale voordelen: 55 procent heeft betaald verlof verdiend via het programma van hun staat, evenals 41 procent van de Latino-werknemers vanwege de concentratie van deze gemeenschappen in staten die het programma hebben ingevoerd.
Wetten op betaald verlof zijn van toepassing in 13 blauwe staten en het District of Columbia: Californië, New Jersey, Rhode Island, New York, Washington, Massachusetts, Maine, Connecticut, Oregon, Colorado, Maryland, Delaware en Minnesota.
Terwijl andere werknemers mogelijk betaald verlof krijgen van hun werkgevers, is het minder waarschijnlijk dat gekleurde werknemers – en vooral gekleurde vrouwen – een baan krijgen die betaald verlof biedt. Dat is een van de redenen waarom voorstanders staats- of federale systemen beschouwen als gelijkmakers die de toegang zouden kunnen verbeteren.
“Alle werknemers zullen op een gegeven moment betaald verlof nodig hebben, of het nu voor hun eigen gezondheid is of om voor hun dierbaren te zorgen. Maar als de toegang niet gegarandeerd is, zijn de werknemers die het minst waarschijnlijk betaald verlof krijgen vaak ook degenen die met grotere uitdagingen op het gebied van gezondheid en zorg te maken krijgen en minder financiële middelen hebben om op te vertrouwen”, schreef het National Partnership for Women & Families in zijn rapport.
laagbetaalde werknemers, tweederde is vrouweigen minder toegang krijgen betaald gezinsverlof en ziekteverlof van hun werkgevers in vergelijking met werknemers met een hoog loon.
“Dit creëert een dubbele binding voor werknemers met lage lonen, die vaak niet in staat zijn om onbetaald verlof op te nemen omdat ze geen spaargeld hebben of hun baan kunnen verliezen als ze dat wel doen. tweederde van de onbetaalde zorg”, zegt Katherine Gallagher Robbins, senior onderzoeker bij het National Partnership for Women & Families en een van de auteurs van het rapport.
Grootschalige campagnes voor betaald verlof in zes andere staten – Hawaï, Illinois, Nevada, New Mexico, Pennsylvania en Virginia – zouden, als ze worden aangenomen, het aantal Amerikaanse werknemers met 44 procent kunnen doen toenemen, schat het nationale partnerschap.
Het meest dringende is het voorstel in Virginia. Vorige maand hebben wetgevers in het Virginia House en de Senaat keurde een paar betaalde rekeningen voor gezinsverlof en ziekteverlof goed dat zal waarschijnlijk worden ondertekend door de Democratische Regering Abigail Spanberger, die in de State of the Commonwealth-toespraak van dit jaar opriep tot goedkeuring van het staatsprogramma.
In Pennsylvania hopen wetgevers het momentum achter een betaald verlofwetje nieuw leven in te blazen tweeledig steun. Kamerlid in Hawaii En Illinois overweegt deze zitting ook een wetsvoorstel. En zowel Nevada als New Mexico zijn dicht bij het bereiken van hetzelfde resultaat: in Nevada is de wet op betaald verlof die vorig jaar door de wetgevende macht is aangenomen, aangenomen veto uitgesproken door de Republikeinse gouverneur Joe Lombardo en in New Mexico werd vorig jaar een wetsvoorstel over betaald verlof door het Huis van Afgevaardigden aangenomen maar niet de Senaat.
Op federaal niveau is een deel van het momentum van de afgelopen tien jaar afkomstig van mannen – vooral de vaders in het Congres — aandringen op meer toegang tot betaald verlof. Tijdens de regering-Biden kregen de Verenigde Staten het te pakken zo dichtbij als altijd om een federaal betaald verlofbeleid goed te keuren voordat het uit de uitgavenwet wordt verwijderd. Nu, tijdens de regering-Trump, maken wetgevers een keuze heffingskortingen voor werkgevers die vrijwillig betaald verlof aanbiedt aan bepaalde werknemers.
Dus hoewel de kwestie door beide partijen wordt gesteund, zijn de Republikeinen en Democraten het nog steeds oneens over de vraag welke vorm het federale verlofbeleid moet aannemen. In een DPR-sessie vorige weekDe Amerikaanse vertegenwoordiger Ryan Mackenzie, een eerstejaars Republikein uit Pennsylvania, zei dat zijn vrouw voor hun dochter kon zorgen dankzij het betaalde verlofbeleid van haar bedrijf.
“We weten dat deze praktijk een belangrijk verschil maakt voor veel mensen in onze gemeenschappen. Helaas is betaald gezinsverlof onbetaalbaar voor miljoenen Amerikanen die hopen hun gezin groot te brengen”, zei hij.
Maar hoewel de staatswet ‘bemoedigend’ is, zei Mackenzie dat ‘het moeilijk is voor staatsbestuurders en beheerders van uitkeringen uit de particuliere sector om het beleid inzake betaald verlof in verschillende staten te beheren. Hoewel één programma in Maryland kan werken, heeft Alabama waarschijnlijk zijn eigen uitdagingen op het gebied van het personeelsbestand. De aanpak van de ene staat mag niet worden opgedrongen aan de beroepsbevolking van een andere staat, of omgekeerd.’
Voor betaald verlof, zei hij, “is er geen wondermiddel.”
Dawn Huckelbridge, directeur van Paid Leave for All, een nationale belangenorganisatie die aandringt op betaald gezins- en ziekteverlof door de overheid, zei dat ze “bemoedigd was om te zien dat er sprake is van wederzijdse belangstelling en dialoog” over deze kwestie.
Maar, zo voegde hij eraan toe, “er zijn staten die waarschijnlijk nooit betaald verlof zullen bieden, dus zolang er geen federale garantie is, zal dit een systeem creëren dat de ongelijkheid zal blijven vergroten.”
