Vijf jaar geleden zag een gepensioneerde politieagent een zevenjarig meisje alleen lopen in zijn buurt in New Jersey. De vreemdeling hield hem aan, vroeg hem waar hij woonde en of hij alleen was, en belde vervolgens de politie. Toen agenten arriveerden, gaf het meisje hun haar adres op, dat slechts een paar straten verderop lag. Ze namen hem mee naar huis en ontmoetten zijn ouders.
Maar in plaats van weg te gaan, vroeg de agent om identificatie. Toen de ouders weigerden, met het argument dat ze niets verkeerds hadden gedaan door hun dochter door de buurt te laten lopen, riepen de agenten om hulp en dreigden ze hun dochter in beschermende hechtenis te nemen. De vader probeerde zijn huilende dochter te troosten. De politie sloeg hem tegen de grond, arresteerde hem wegens belemmering van de rechtsgang en bracht hem met handboeien naar de gevangenis. Hij werd later schuldig bevonden en kreeg een boete van $ 133.
Wij Amerikanen houden van vrijheid, maar als een kind leert onafhankelijk te zijn, is de hedendaagse culturele reactie te denken dat er iets mis is.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-desktop.png”,”image MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-mobile.png’, ‘eyebrow’, ‘headline’, ‘u003Cstrongu003ESAbonneer je op Urbanism Speakeasyu003C/strongu003E”,”deck ‘Ga met Andy Boenau mee terwijl hij het idee onderzoekt dat de status quo van de infrastructuur beter met rust kan worden gelaten. Ga voor meer informatie naar u003Ca href=u0022http://urbanismspeakeasy.com/u0022u003Eurbanismspeakeasy.com.u003C/au003E”,”subhed”>Als een vreemdeling in het verleden een kind benaderde en een vraag stelde als: “Waar woon je?” en “Ben je alleen?” de vreemdeling werd als verdacht beschouwd. Hierover zijn talloze PSA’s gemaakt. Maar nu stelde een vreemdeling de vraag, volgde het kind naar huis, nam de vader van het kind gevangen en werd als een held beschouwd.
Vrijheid om te bewegen
Wat heeft dit ergens mee te maken? stedenbouw? Nou, het lijkt zinloos ontwerp wandeling voor alle leeftijden als niet alle leeftijden zich vrij mogen bewegen.
In de jaren 80, toen mijn zus en ik thuiskwamen van school, aten we wat, kleedden we ons om en… ga spelen. Als het niet hevig regent, breng dan veel tijd door met buiten spelen. Niet omdat we een band met de natuur voelen, maar omdat je dat doet. Bovendien gaf mijn moeder pianoles in de woonkamer, dus luidruchtig zijn in huis was geen optie.
In de jaren zestig en zeventig woonden we in een bloeiende buitenwijk. Alles is fietsend in 10 minuten te bereiken: speeltuin, voetbalveld, zwembad, bibliotheek, andermans huizen en het bos. (Een bos is wat wij een gebied met bomen noemen dat groter is dan je tuin: het bevat kreken, ‘geheime’ doorgangen naar andere wegen, de overblijfselen van mysterieuze boomforten en plekken om ver van volwassenen rond te hangen.)
Op een willekeurige doordeweekse dag om 15.30 uur klopten wij (en kinderen in heel Amerika) op de deur met de vraag: “Kun je naar buiten komen en spelen?” of “Wil je fietsen?”
We schieten met hoepels tot onze armen moe worden. We gebruiken zagen, hamers, touwen, kettingen en ander gevonden gereedschap om dingen te maken. Sommigen van ons hebben wat ik bakfietstreinen noem gemaakt. Er volgden verschillende blessures.
Loop overal naartoe
Mijn punt over avontuur in deze omgeving is niet dat we één worden met de natuur of verlangen naar gezonde beweging. Het grote verschil tussen toen en nu is de reis van hier naar daar. We liepen of fietsten overal naartoe. Ouders zijn op het werk of thuis bezig met ouderlijke dingen. Geen enkel kind met een gezond verstand zou vragen om een ritje naar de speeltuin. Jij komt daar.
Als jij niet een soortgelijke jeugd hebt gehad, weet ik zeker dat iemand in jouw omgeving dat wel heeft gedaan. Wij, Generatie X, delen graag de gloriedagen waarin we met rust gelaten konden worden. Ik denk dat een van de redenen waarom mijn generatie zo nostalgisch is, is dat onze jongere generatie naar huidige maatstaven buitenaards lijkt.
Goede stedenbouw is nutteloos als je niet mag lopen of fietsen. Naast de infrastructuur zelf bemoeien buren en de politie zich nu met de gezonde ontwikkeling van kinderen. Er kan worden beweerd dat een veilige plek om op te groeien risicovol gedrag in de kindertijd mogelijk maakt. Ik gebruik het woord ‘risico’ losjes omdat de verwachtingen voor de ontwikkeling van kinderen in onze cultuur dramatisch zijn veranderd.
Onafhankelijkheid van de kindertijd
Wethouder Keith Kaplan was getuige van het incident in New Jersey en was woedend. Hij stelde een wetsvoorstel over de redelijke onafhankelijkheid van kinderen op waarin stond dat het geen nalatigheid was om kinderen buiten te laten lopen of spelen, tenzij ze in reëel, ernstig en waarschijnlijk gevaar verkeerden. Het wetsvoorstel werd aangenomen en werd in 2025 wet, waardoor de stad New Jersey een plek werd waar kinderen kinderen kunnen zijn en ouders gemakkelijker kunnen ademen.
Gekke verhalen over politie die onderzoek doet naar onafhankelijke kinderen zijn niet ongewoon. Zoveel ouders worden bedreigd met juridische stappen waar de groep voorstander van is Laat het groeien is gecreëerd om de vrijheid van mobiliteit voor mensen van alle leeftijden te helpen herstellen.
Stadsplanners en stedelingen hebben het over het ontwerpen van straten en openbare ruimtes die voor iedereen geschikt zijn, van kinderen tot ouderen, van rolstoelgebruikers tot marathonlopers. Het idee is dat als je infrastructuur niet veilig en comfortabel is voor een 8-jarige en een 80-jarige, het geen goed ontwerp is. Dit zal echter tevergeefs zijn als culturele normen wantrouwend staan tegenover onafhankelijke kinderen.
Persoonlijke verhalen zijn een krachtig hulpmiddel om beleidsjargon om te zetten in infrastructuurpraktijk. Het is belangrijk om te praten en te schrijven over je eigen ervaringen en wat je van anderen hoort. Besteed aandacht aan verhalen die wellicht de krantenkoppen hebben over ouderschap of onderwijs, maar die diepere wortels hebben in het landgebruik- of transportbeleid.
Een beloopbare en fietsvriendelijke omgeving is essentieel voor de menselijke ontwikkeling. Maar ze werken ook alleen als lokale overheden het toestaan. Legaliseer goede stedenbouw en legaliseer een gezonde ontwikkeling van kinderen.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-desktop.png”,”image MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-mobile.png’, ‘eyebrow’, ‘headline’, ‘u003Cstrongu003ESAbonneer je op Urbanism Speakeasyu003C/strongu003E”,”deck ‘Ga met Andy Boenau mee terwijl hij het idee onderzoekt dat de status quo van de infrastructuur beter met rust kan worden gelaten. Ga voor meer informatie naar u003Ca href=u0022http://urbanismspeakeasy.com/u0022u003Eurbanismspeakeasy.com.u003C/au003E”,”subhed”>Nieuwsbron
