‘Erupcja’ review: Charli XCX moet zeker blijven acteren

Filmfans begrijpen dat bijna elke film in wezen een reisverslag is – zelfs als deze zich afspeelt in de stad in je buurt – en dat de meeste reisverhalen op liefdesverhalen kunnen lijken, of iemand nu samen belandt of niet. Dat is de vreemde en geladen aantrekkingskracht van de partij Charli XCX-met in de hoofdrol “Erupcja”, een mix van romantiek, escapisme en verontrustend toeval in het hedendaagse Warschau van de Amerikaanse micro-auteur Pete Ohs.

Als je de beelden van een vulkaan die rook uitstraalt onder die Poolse titel opneemt, begrijp je de betekenis, en dat is precies wat Ohs in het begin doet: het boxy-frame schilderen in arthouse-stijl uit de jaren 60 en een vintage nummer in Mancini-stijl toevoegen van de Poolse zanger. Beter nog, wek het geloof op dat we iets vol dromen en aanvallen zullen ervaren.

Dat gezegd hebbende, zijn vulkanen niet de reden dat het Britse echtpaar Bethany (Charli XCX) en Rob (Will Madden) in Warschau arriveerden. Het gerommel dat je hoort, kunnen net zo goed koffers zijn die door de oude straten rollen. Het verrassingsplan van de verliefde Rob is om Bethany in Parijs ten huwelijk te vragen – zoals ons wordt onthuld in een almachtige voice-over (door Jacek Zubiel) die de gevoelens en het achtergrondverhaal van onze hoofdpersoon invult.

Bethany kiest echter voor Warschau omdat ze zin heeft om weer tot leven te komen, in de vorm van haar oude vriendin Nel (Lena Góra), een bloemist voor wie Bethany’s plotselinge aankomst op een avond onder haar balkon – samen met Rob stelen van haar Airbnb – zowel ingewikkeld als spannend is. Nu het nieuws bekend is geworden dat de Etna in Italië zojuist is uitgebarsten, vliegtuigen in heel Europa aan de grond staan, komen de hartstochtelijke passies die ze als tieners deelden, aangewakkerd door drugs, uitgaan, hart-tot-hart en poëzie, opnieuw naar voren. Dat is precies hun ding: elke keer dat Bethany en Nel verbinding maken, verschijnt er ergens op de wereld een vulkaan. Wee het maanachtige vriendje of, in het geval van Nel, de geïrriteerde vriendin (Agata Trzebuchowska), die achterbleef om de as op te ruimen.

‘Erupcja’, dat Ohs ook met impressionistische verve fotografeerde en monteerde, ontvouwt zich alsof de speelse sfeer van mysterie van Jacques Rivette en de ingetogen melancholie van Roberto Rossellini op de een of andere manier samen een zillennial met een rusteloos hart vormen. Ohs creëerde de film met de creatieve deelname van de cast – hij, Charli, Madden, Góra en de toneelschrijver Jeremy O. Harrisdie een geniale Amerikaanse artiest speelt, is de gecrediteerde schrijver en het hele streven wordt uiteindelijk een mix van overpeinzingen en wildernis die ter plekke wordt gevonden, maar niet lukraak.

Je krijgt een kick (muziek van Charlie Watson en Isabella Summers speelt een grote rol), een kater, maar ook een aura van genezing en vernieuwing. Het is allemaal heel menselijk, wat duidelijk blijkt uit het tedere portret van de levendige popster van iemand die zich in de steek laat (Charli moet zeker blijven acteren), maar ook uit de ingetogen, volwassen pijn van Madden, en uit de manier waarop Góra suggereert dat de meer geaarde helft van het duo zich bezighoudt met zelfmythologisering. Ohs werkt met suggestieve details: ingevoegde kleurkaders, zoals een glimp van een stemming, of beelden van een telefoon die rinkelt zonder ooit te worden opgenomen.

Hij laat het aan jou over om je af te vragen of Bethany en Nel ooit meer dan vrienden zijn geworden – “Dit is niet Romeo en Julia,” roept Nel zachtjes uit vanaf haar balkon als ze een glimp opvangt van Bethany die beneden wacht – maar het leuke is dat het er uiteindelijk niet toe doet. De aantrekkingskracht van ‘Erupcja’ ligt in de manier waarop het mensen in kaart brengt als moleculen en elektronen, gegrond in locatie, geïnspireerd door verbinding, gedreven om te zweven, samen te smelten en los te laten. De personages stuiteren misschien een beetje rond en sommige voelen zich gestrand, maar je weet dat je door deze charmante indie naar een nieuwe plek bent gebracht.