Wat scheidt de groten van de werkelijk groten? Als het gaat om de numero uno van Mexico, gelooft Emanuel Steward dat het antwoord in een oogwenk is beslist: een gevecht dat een carrière definieert en een vechter boven zijn leeftijdsgenoten verheft.
Steward wordt algemeen beschouwd als een van de beste bokstrainers ooit en hield toezicht op een reeks kampioenen die was gesmeed in de meedogenloze Kronk Gym, waar alleen de sterksten overleven. Zijn invloed reikte veel verder dan Detroit, waardoor hij ging samenwerken met zwaargewichtlegendes Lennox Lewis en Wladimir Klitschko, waardoor hij de eerste Amerikaanse coach werd die het Mexicaanse icoon Julio Cesar Chavez begeleidde.
Steward werkte met Chavez in de weken voorafgaand aan zijn rematch in 1994 met Frankie Randall en, in een interview met Geoffrey Ciani gepubliceerd in 2011, legt gedetailleerd uit waarom hij Chavez beschouwt als de grootste strijder die Mexico ooit heeft gezien.
“Ik denk dat hij als bokser zijn bekendheid heeft verdiend vanwege zijn geweldige prestaties in grote gevechten. Je kunt een goede bokser zijn, maar je moet in je carrière deze kenmerkende gevechten hebben die echt je grootsheid markeren. Ik zou waarschijnlijk zeggen: de eerste met Meldrick Taylor –– niets is dramatischer dan dat, om terug te komen in een gevecht waarin hij zich bevond en een knock-out te scoren met nog twee seconden te gaan.
“Het verslaan van (Edwin) Rosario was iets heel bijzonders vanwege de rivaliteit tussen Mexico en Puerto Ricaanse. Hij versloeg hem, wat een groot probleem was voor het hele Mexicaanse volk. Daarna versloeg hij (Hector) Camacho. Hij kwam terug en versloeg Frankie Randall, ook al was het controversieel waar ze het gevecht stopten. Vervolgens versloeg hij Meldrick Taylor. Meldrick was niet meer wat hij voorheen was, maar toch was er veel interesse en intriges in dat gevecht.”
Naast zijn prestaties in de ring was Steward onder de indruk van de ongelooflijke bewondering die Chavez in zijn thuisland opriep – een ervaring die een blijvende indruk achterliet op een van de meest bereisde en gerespecteerde figuren uit het boksen.
“Hij is waarschijnlijk de grootste sportheld, en niet alleen een bokser, ooit in de Mexicaanse geschiedenis. Ik heb nog nooit iemand zo goed geanalyseerd gezien als hij. Zelfs meer dan Muhammad Ali. Alleen op de snelweg rijden mensen met hun auto en krijgen ze bijna ongelukken terwijl ze hun auto proberen aan te raken.”
“Als hij uit het stadion komt als we aan het stierenvechten zijn, zullen mensen het bericht verspreiden dat hij komt. Er staan waarschijnlijk zo’n duizend mensen op de parkeerplaats als de auto’s stoppen en als hij door de arena loopt, laten ze allemaal zijn foto op het grote scherm zien. Elke stierenvechter moet zijn hoed omhoog houden om hem in de lucht te gooien, zodat hij hem voor elk stierengevecht kan vangen, en als hij weggaat, laten ze hem op het scherm zien en het hele stadion wordt gek. Ik heb nog nooit zoiets eerder gezien.”
Voor Steward gaat grootheid niet alleen over graden of techniek. In de Chávezhij zag een vechter die voor de bepalende momenten van de sport zorgde – en wiens aanwezigheid het boksen zelf overstijgt en er een nationaal symbool van maakte zoals hij nog nooit eerder was tegengekomen.
