Op de plank
Firestorm: The Great Los Angeles Fire en een nieuw tijdperk van rampen in Amerika
Door Jacob Soboroff
Mariner-boeken: 272 pagina’s, $ 30
Als u een boek koopt waarnaar op onze site wordt verwezen, kan The Times een commissie verdienen Boekwinkel.orgwaarvan de kosten onafhankelijke boekwinkels ondersteunen.
Als journalistiek de eerste schets van de geschiedenis is, dan is tv-nieuws een ruwe en onmogelijke schets. Terwijl de bosbranden vorig jaar in omvang verdubbelden en voor 0% onder controle bleven, rouwden veldjournalisten – belast met het verwoorden van het onbegrijpelijke op camera – in realtime samen met Los Angeles.
“Wat moet je zeggen als de hele gemeenschap waarin je bent geboren en opgegroeid, van de kaart is geveegd en letterlijk voor je ogen tot de grond toe afbrandt?” Jacob Soboroff schrijft “Brandstorm,” kwam begin januari uit, voorafgaand aan de eerste verjaardag van de Palisades- en Eaton-branden. “Ik kan niet veel vinden.”
Kijkers waren getuige van de strijd op 8 januari 2025. Soboroff, destijds nationaal correspondent voor NBC News, brak kort de vierde muur toen hij probeerde de vernietiging van zijn voormalige geboorteplaats, Pacific Palisades, te beschrijven.
“Brandstorm,” het eerste boek over de grote brand in Los Angeles van 2025, trekt lezers naar het notitieboekje van Soboroff en de bijna twee non-stop weken die hij besteedde aan het verslaan van de Palisades en de daaropvolgende bosbranden van Eaton. ‘Vuur blijkt een buitengewone tijdmachine te zijn,’ schreef hij, ‘een vreemde vorm van teleportatie naar het verleden en de toekomst tegelijk.’
Het boek stelt dat een lang geprofeteerde toekomst op de ochtend van 7 januari zal aanbreken. De duurste natuurbrand in de Amerikaanse geschiedenis werd verergerd door een reeks mislukkingen en desinformatie die in realtime plaatsvonden, wat leidde tot wat Soboroff America’s New Era of Catastrofe noemt: “Elk aspect van mijn kindertijd flitste voor mijn ogen, en hoewel ik niet zeker weet of ik het begreep toen ik in de camera staarde… zag ik ook de toekomst van mijn kinderen, of op zijn minst een versie ervan.”
Eind december keerde Soboroff terug naar Recreatiecentrum Palisades voor het eerst sinds de brand. Tennisballen komen uit de baan langs de klif. Kinderen schreeuwden rond politieauto’s, ambulances en brandweerwagens op de speelplaats – onderdeel van een $30 miljoen publiek-privaat herbouwd met steun van onder meer het stadhuis, miljardair-vastgoedontwikkelaar Rick Caruso en Lakers-coach JJ Redick.
De zon scheen door de ochtendlaag van de zee toen Soboroff stopte bij een gedenkplaat op het enige gebouw dat nog overeind stond, een basketbalhal uit het New Deal-tijdperk. De namen van zijn ouders waren bovenaan gegraveerd; onder hen, familie, vrienden, buren. Het is praktisch een metalen stamboom, ter herdenking de fondsenwerving van één persoon van zijn vader, bedrijfsontwikkelaar Steve Soboroff, om lokale speelplekken te verbeteren. Het was ook het beginpunt van de oudere Soboroff in het burgerleven, het begin van een carrière die later tien jaar zou omvatten als politiecommissaris van de LAPD, een burgemeesterschap en een periode van negentig dagen als L.A.’s brandherstel-tsaar.
‘Allemaal omdat mijn vader in dit park zijn hoofd stootte’, zei Soboroff met een grijns, terwijl hij zich het incident herinnerde dat de aanzet gaf tot de inspanningen van zijn vader om de gemeenschap veilig te houden.
Hij bezoekt het oude kantoor waar hij als kind basketballen leende. “Wat is er gebeurd? Komen er nog steeds mensen naar het park?” vroeg hij aan een medewerker van Recreatie en Parken, die overging op de man-op-straat-modus.
Tijdens een trip down memory lane (Sunset Boulevard) grapte Soboroff dat hij zijn ogen kon sluiten en met een alleen gevoel over straat kon lopen. Langs rijen tuinborden – ‘KAREN BASS RESIGN NOW’ – en gescheurde Amerikaanse vlaggen, doorkruisten gras en rozenstruiken de ruïnes. Pompeii in de Stille Oceaan.
Jacob Soboroff.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Om de hoek waar hij ooit een limonadekraam runde, nam Soboroff via FaceTime contact op met zijn moeder nationale televisie om hem te laten zien wat er nog over was van het huis waar hij geboren was. Voor de brand had hij zijn eigen microfoon nooit aangezet.
Op de ergste momenten, als er niemand anders was dan het gebrul van de vuurstorm, ‘moest ik het zelf in stand houden’, zei hij. “Het was een andere opdracht dan ik ooit had gedaan.”
De jongensachtige 42-jarige Soboroff voelt zich, met zijn donkere krullen en ronde bril, net zo thuis op het veld als aan de ankerbalie. J-school was nooit het plan. Maar hij heeft een honger naar informatie, net als iemand die de burgemeester van New York, Michael Bloomberg, voorafging. MTV News leek vroeger een droom, maar hij gaf altijd de voorkeur aan de informele, leuke praatjes op de openbare televisie Huell Howser. MSNBC merkte zijn afstudeerplekjes op bij YouTube en HuffPost en nam hem in 2015 aan.
Tien jaar later verveelt hij zich door zijn lopende zaken en bergt hij zijn ‘TV News cosplay-uitrusting’ op om 2025 in te luiden. Maar als hij vanuit het NBC-bureau in Universal Studios de wind de vlammen in de Palisades ziet aanwakkeren, pakt hij een geel Nomex-brandweerjack en klimt met zijn cameraploeg in een witte Jeep van drie ton.
De eerste hoofdstukken van ‘Firestorm’ lezen als een sciencefictionthriller. Waarschuwingen in hoofdletters stuiteren tussen agentschappen. Er verschijnt een rookkolom. De waarschuwingen voor harde wind nemen toe. Soboroff leidt de lezers van de Palisades-brandweerkazerne naar het kantoor van de National Weather Service, een presidentiële hotelkamer, een neergehaalde elektriciteitspaal in Altadena, een helitankervliegtuig over een platgewalste weg en het noodoperatiecentrum van gouverneur Newsom.
Tussen de live-opnames met producer Bianca Seward en cameramannen Jean Bernard Rutagarama en Alan Rice door, kreeg Soboroff paniekerige telefoontjes van dierbaren en onverwachte contacten, wanhopig op zoek naar aandacht. Een daarvan was van Katie Miller, een voormalige assistent van het Witte Huis die het contact verbrak nadat de verslaggever ‘Separated’, haar boek uit 2020 over Trumps gezinsscheidingsbeleid, had gepubliceerd. Miller, de vrouw van Trump-adviseur Stephen Miller, vroeg hem om het huis van haar schoonfamilie te bekijken. ‘Jij was de enige aan wie ik kon zien wie daar was’, schreef hij. Soboroff bevestigde dat het huis verdwenen was. “De Palisades zijn volgens mij sterker dan de politiek”, antwoordde hij. Voor een moment verdwenen de oude verdeeldheid. Het duurde niet lang.
Jacob Soboroff op McNally Avenue en East Mariposa Street in Altadena.
(Eric Thayer/Los Angeles Times)
Hij ging naar huis in Frogtown, trok zijn doorweekte kleren uit en sliep een paar uur voordat hij weer naar buiten ging. “Nog een zware klap van de vlammen die doorgaan zonder te stoppen”, schreef hij. Collega-Palisadian en MS Now-collega Katy Tur vloog naar binnen om “buurten te bezoeken waar onze jongeren worden verbrand.”
Na de brand deed Soboroff onmiddellijk verslag van immigratiehandhavingsinvallen in heel Los Angeles. Hij heeft echter moeite om verbinding te maken met andere mensen. Misschien een beetje depressief. Het boek kwam pas in april tot stand, na een gesprek met Jonathan White, een kapitein van het Amerikaanse Public Health Service Commissioned Corps, die zich nu kandidaat stelt voor het congres.
Branden, zo vertelde White hem, zijn de snelst groeiende dreiging in Amerika geworden en voor veel gemeenschappen de meest urgente dreiging. Soboroff begon de mensen op te sporen die hij tijdens de branden tegenkwam – brandweerlieden, wetenschappers, bewoners, federale functionarissen – en creëerde dit weekend pagina’s. Hij hield het boek geheim van 7 tot 24 januari en eindigde met het bezoek van president Trump aan de Palisades met gouverneur Newsom. Hij bewaarde onderzoeksjournalistiek en politieke verwijten voor andere schrijvers.
“Voor mij is dit een persoonlijker boek”, zei Soboroff. “Het gaat over het ervaren van wat volgens mij het vuur van de toekomst is. Het gaat zowel over mensen als over politiek.”
Terugkijken – en leren van het vuur – is volgens hem een vorm van bevrijding geweest, zowel voor hem als voor de stad. “Wat hier is gebeurd, is een les voor iedereen in het hele land.”
Rudi, geboren in LA, is freelance schrijver over kunst en cultuur. Hij werkt aan zijn debuutroman over een stotterende studentjournalist.
