SAN BARTOLO MORELOS, Mexico — 32 jaar lang liep Cruz Monroy door de straten van een klein stadje aan de rand van de Mexicaanse hoofdstad met een toren van kleine kooien gevuld met regenboogvogels.
De melodieën van rode kardinalen, groene en blauwe parkieten en kleurrijke vinken vullen de dagen van ‘pajareros’, oftewel straatvogelhandelaren, zoals hij.
Het verkopen van vogels in stapels kooien – soms veel groter dan de persoon die ze draagt – gaat generaties terug. Ze maken al lange tijd deel uit van de Mexicaanse markt en behoren tot de 1,5 miljoen straatverkopers die in de straten van Mexico actief zijn.
“Het horen van hun liedjes maakt mensen blij”, zei Monroy, terwijl het geluid van tientallen vogelgezang weergalmde vanuit zijn huis in zijn kleine stadje buiten de Mexicaanse hoofdstad, waar hij de vogels verzorgt en grootbrengt. “Dit is onze traditie, mijn vader is ook vogelverkoper.”
Tijdens de katholieke feestdag Palmzondag trekken honderden pajareros uit het hele land naar Mexico-Stad en versieren hun 3 meter hoge stapels kooien, versierd met heldere bloemen, klatergoud en afbeeldingen van de Maagd van Guadalupe, de patroonheilige van Mexico.
Ze liepen kilometers lang door de straten van de hoofdstad met de vogels en hun gezinnen naar de iconische basiliek van de stad.
Maar pajarero’s zijn de afgelopen jaren langzaam van het straatbeeld verdwenen als gevolg van toenemende beperkingen door de autoriteiten en scherpe kritiek van dierenrechtenorganisaties, die de praktijk een daad van dierenmishandeling en -handel noemen.
Monroy en anderen zeggen dat hoewel ze geen vogels vangen zoals papegaaien en andere vogels die verboden zijn door de Mexicaanse autoriteiten – die stellen dat tropische soorten “wilde vogels zijn, geen huisdieren” – ze vaak hun eigen vogels fokken en goed voor hun dieren zorgen. Toch, zei Monroy in zijn familie, begint de traditie uit te sterven.
Ondanks de intimidatie door de autoriteiten en de toenemende kritiek zei hij dat hij wilde dat zijn zonen stabielere banen zouden vinden.
“Vanwege beperkingen en intimidatie door bepaalde autoriteiten hebben veel vrienden de vogelverkoop opgegeven”, zei Monroy. “Voor mijn kinderen is dit geen vaste baan meer. We moeten op zoek naar andere alternatieven.”
