Dit gesproken essay is gebaseerd op een gesprek met Delilah Rene Luke, stemactrice Voorbereidingsgesprek over het Sonos-vakantiefeest. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik ben opgegroeid met ouders die niet vonden dat vrouwen moesten werken. Mijn moeder werkte nooit buitenshuis. Maar net als veel andere waarden die mijn ouders hadden waarvan ik dacht dat ze BS waren, deed ik gewoon wat ik ging doen. Ik was altijd ambitieus en het kon me niet schelen wat ze dachten.
In het begin was DJ zijn een middel om een doel te bereiken. Ik wilde naar de medische school gaan, maar nadat ik de organische chemie had gezakt, besefte ik dat geneeskunde niet mijn ding was. Toen ontdekte ik hoeveel een van mijn professoren verdiende. Ik verdien ongeveer hetzelfde, zonder opleiding, en doe een baan waar ik van hou. Ik dacht: waarom niet gewoon overleven?
Ik ben nooit verstrikt geraakt in financieel succes
Mijn definitie van succes anders dan veel mensen. Ik geloof dat als je van je leven houdt en aardig voor anderen bent, je succesvol bent. Het maakt niet uit of je een diploma hebt of veel geld; als je niet werkt om de wereld een betere plek te maken, denk ik niet dat je succesvol bent.
Delilah draagt op vakantie plastic borden en een bijpassende pyjama. Met dank aan Delila
Er is een nummer: “That Don’t Impress Me That Much.” Rijkdom zonder doel maakt niet alleen indruk op mij, ik walg er ook van. I geef prioriteit aan teruggevenvooral voor kinderen in weeshuizen. Ik heb met Sonos samengewerkt nadat ze een donatie aan mijn goede doel hadden gedaan, Hoop puntdie kinderen in weeshuizen en Afrikaanse vluchtelingenkampen ondersteunt. Die vrijgevigheid bracht tranen in mijn ogen.
Ik heb 15 kinderen; Ik heb geleerd dat liefde niet alleen maar warme gevoelens is
Ik altijd wil een groot gezinmaar voor mij betekent dat vier tot zes kinderen. Ik heb er nu vijftien en mijn man heeft er vijf. Velen van hen zijn geadopteerd uit weeshuizen. Er waren slechts twee adopties gepland, maar de rest gebeurde tijdens mijn leven, en ze hadden een moeder nodig. In één geval hoorde ik dat mijn geadopteerde zoon een broer of zus in een pleeggezin had die een thuis nodig had. Inmiddels heb ik ook 25 kleinkinderen en één achterkleinkind.
Ik wil dat mijn erfenis met hen liefde is. Toen ik jong was, dacht ik dat liefde een warm en gelukkig gevoel was. Niet dat. Liefde zegt: “Ja, ik zal er altijd voor je zijn in moeilijke tijden. Ik zal je nooit opgeven of gewoon weggaan. Ik zal je nooit in verwarring laten.”
Dat is het belangrijkste in het leven. Het gaat niet om wat je produceert, of koopt, of welke auto rijd je: het is liefde.
Ik hou van het zelfgemaakte vakantiegevoel
Mijn ouders maakten ze altijd heel bijzondere vakantieook al hebben we niet veel geld. Ze hebben het beste uit onze cadeaus gehaald en we hebben onze eigen kerstboom omgehakt. Als er niet genoeg takken waren, maakte mijn vader een gat en stopte er nog meer takken in.
Ik probeer deze vakantie voor mijn kinderen en kleinkinderen net zo speciaal te maken als voor mij. Ik hou van bakken en knutselen (deze week schilderde ik sneeuwpoppen voor alle kinderen). Mijn 16-jarige had dit weekend een logeerpartijtje tijdens de vakantie – haar idee, niet het mijne.
Ik maak me er geen zorgen over dat alles er perfect uitziet. Ik had niets geschikts in huis: geen bijpassende borden, bestek of mokken. Ik geef de voorkeur aan plastic borden: uiteindelijk hoef je minder schoon te maken. Eén ding is perfect: onze vakantiepyjama! Weet je hoe moeilijk het is om 20 paar te krijgen? bijpassende pyjama?
Mijn beller helpt me me op het positieve te concentreren
Op het werk beginnen we in augustus of september met onze vakantie-evenementen. Als een beller een heel goed verhaal heeft, noteer ik zijn nummer en vraag ik of ik hem later in het jaar terug mag bellen.
Ik weet dat als ze hun vreugde uiten dat hun kind naar de universiteit gaat, ze de volgende Thanksgiving iets zullen hebben om dankbaar voor te zijn. Mijn bellers hebben mij laten zien dat er ondanks alle problemen in de wereld veel te vieren valt.
