Home Nieuws De ’tijd is geld’-mantra is een slecht uitgangspunt bij de planning en...

De ’tijd is geld’-mantra is een slecht uitgangspunt bij de planning en het ontwerp van infrastructuur

9
0
De ’tijd is geld’-mantra is een slecht uitgangspunt bij de planning en het ontwerp van infrastructuur

Productiviteiten vermeend productiviteitsverlies hebben een groot deel van de discussie geleid verkeersopstoppingen en distributie in de Verenigde Staten. Hoewel ‘tijd is geld’ in sommige contexten waar is, is het een slecht uitgangspunt bij het plannen transportsysteem.

Verkeersopstoppingen is een wijdverbreid probleem, of het nu gaat om de bestemming (stadscentrum, stadion, nieuwbouw) of de wegen die naar die bestemming leiden. In economische termen ontstaat congestie wanneer de vraag groter is dan het aanbod: er zijn niet genoeg rijstroken voor iedereen die ergens tegelijk wil komen. Je tijd is kostbaar en soms ervaar je reële gevolgen als de wegen verstopt zijn met auto’s. Maar het is een ernstige fout om economische claims te overdrijven.

{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-desktop.png”,”image MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-mobile.png’, ‘eyebrow’, ‘headline’, ‘u003Cstrongu003ESAbonneer je op Urbanism Speakeasyu003C/strongu003E”,”deck ‘Ga met Andy Boenau mee terwijl hij het idee onderzoekt dat de status quo van de infrastructuur beter met rust kan worden gelaten. Ga voor meer informatie naar u003Ca href=u0022http://urbanismspeakeasy.com/u0022u003Eurbanismspeakeasy.com.u003C/au003E”,”subhed”>Kommer en kwel

Onderzoekers hebben de neiging verkeer te analyseren in de veronderstelling dat het ‘tijd is geld’-framework volledig geldig is. Nieuwskanalen zijn er ook dol op omdat het betrouwbare kommer en kwel oplevert voor klikken en weergaven:

  • Files hebben de Amerikaanse economie vorig jaar 74 miljard dollar gekost.
  • Chauffeurs raakten vorig jaar 102 uur kwijt in het verkeer.
  • De gemiddelde Amerikaanse chauffeur verloor vorig jaar $771 aan productiviteit terwijl hij vastzat in het verkeer.

Natuurlijk wil een industrie die snelwegen plant, engineert en aanlegt graag betogen dat we meer snelwegen nodig hebben. Maar de drang om een ​​waarde in dollars aan tijd te hechten is niet alleen een bedrijfstak die zichzelf bedient. Het World Economic Forum gebruikt hetzelfde standaard economische raamwerk om doorvoerlijnen en fietspaden te rechtvaardigen. Stads- en voorstedelijke bewoners profiteren van de multimodale infrastructuur, maar het economische raamwerk rond productiviteit blijft zwak.

Productiviteitsdruk

Economen behandelen mensen alsof we rationele wezens zijn die beslissingen nemen die kunnen worden voorspeld door elementaire wiskunde. Een econoom zou niet rekenen op tijd met zijn gezin, de mogelijkheid om een ​​uur extra te besteden aan trivia-avonden, zelfgebakken brood, dagboekschrijven of bandoefeningen. Er bestaat geen formule waarom we bepaalde keuzes maken die tot een hogere levenskwaliteit leiden. De resulterende productiviteitsdruk creëert een vruchtbare bodem voor angst, depressie en burn-out. Er is een constante verwachting om ‘aan’, verbonden en te produceren. Toegeven dat je een pauze nodig hebt, wordt gezien als zwakte. Een te hoge productiviteit ondermijnt paradoxaal genoeg alles wat productiviteit belooft. Dit is niet mijn muziekgenre, maar ik weet zeker dat er een countrynummer bestaat over een man die zo zijn best doet dat hij te vroeg sterft.

HR-afdelingen van bedrijven begrijpen vaak dat een ‘machine’ die zonder onderhoud draait, kapot zal gaan. Ze volgen het personeelsverloop, de terugtrekking en burn-out. Het menselijk lichaam en de geest hebben regelmatig onderhoud nodig: gezelligheid, rusten, wandelen zonder een bepaald doel, muziek schrijven, foto’s maken, fotograferen, enzovoort.

Overheidsinstanties hebben altijd een tekort aan geld, maar ze blijven toch al uitgeputte budgetten uitgeven om files op te lossen, maar het mocht niet baten. Wees zeer sceptisch tegenover rapporten over de economische impact van een patstelling, omdat dergelijke onderzoeken mensen op geloofwaardige wijze kunnen reduceren tot zielloze economische eenheden.

Hetzelfde principe dat leidde tot het mislukken van de uitbreiding van wegen – vraaggestuurd – verklaart waarom ontwikkeling voor gemeenschappen werkt. Ontwerp voor menselijke vooruitgang en je zult er meer van aanmoedigen. Bouw meer rijstroken om het reizen met de auto gemakkelijker te maken, en je krijgt meer autoritten. Herontwerp het wegennetwerk om het fietsen makkelijker te maken, en je krijgt meer fietstochten.

Het bouwen van steden op menselijke schaal betekent werken aan resultaten die niet op de productiviteitsdashboards verschijnen.

{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-desktop.png”,”image MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-mobile.png’, ‘eyebrow’, ‘headline’, ‘u003Cstrongu003ESAbonneer je op Urbanism Speakeasyu003C/strongu003E”,”deck ‘Ga met Andy Boenau mee terwijl hij het idee onderzoekt dat de status quo van de infrastructuur beter met rust kan worden gelaten. Ga voor meer informatie naar u003Ca href=u0022http://urbanismspeakeasy.com/u0022u003Eurbanismspeakeasy.com.u003C/au003E”,”subhed”>Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in