“CCTV-netwerken, gezichtsherkenningssystemen, toepassingen die zijn ontworpen om de privéberichten van gebruikers vast te leggen of op te nemen, en systemen die de levensstijlpatronen en gedragsprofielen van burgers beoordelen, voorzien de veiligheidsdiensten van de Islamitische Republiek gezamenlijk van de middelen om de bevolking breed en nauwkeurig te monitoren”, aldus de analyse.
Met andere woorden, Mahdi Saremifar van Holistic Resilience zegt simpelweg: “Ze willen een gecentraliseerd systeem hebben dat het dagelijks leven monitort – levensstijlmonitoring.”
NIN is ontwikkeld als een kerncomponent van de controlemechanismen van het Iraanse regime, ontworpen om Iran-specifieke applicaties, webdiensten en digitale platforms te bieden om Iraanse burgers voortdurend te monitoren en de informatie waartoe ze toegang hebben te controleren, terwijl het moeilijk wordt om informatie van het land naar de internationale gemeenschap over te brengen. NIN kent een isolationistische architectuur die ook verbindingen van buiten Iran verhindert.
In de eerste dagen van januari waren de connectiviteitsstoringen echter zo ernstig dat NIN zelf offline ging, waardoor overheidswebsites en binnenlandse diensten werden verstoord. Verschillende onderzoekers vertelden WIRED dat NIN’s, vaste netwerken en zelfs simkaarten met geprivilegieerde toegang geen connectiviteit hadden.
“Er is veel aan de hand in Iran, maar ik denk dat de huidige black-out ongekend is in dit land”, zegt Doug Madory, directeur internetanalyse bij monitoringbedrijf Kentik. “En ik denk dat dit een van de grootste communicatiestoringen in de geschiedenis is, niet alleen in Iran.”
Filterwatch, een project van de internetvrijheidsorganisatie Miaan Group, zei dat hoewel een deel van de connectiviteit is hersteld, inclusief internationale verbindingen, het gelooft dat het Iraanse regime overgaat op een ‘witte lijst’-systeem, waarbij de internettoegang wordt beperkt tot bepaalde organisaties en websites of apps. Rond half januari komt de groep uit notitiesDe Iraanse staatsmedia publiceerden een lijst met websites die beschikbaar zijn op NIN, waaronder Iraanse zoekmachines, kaarten, videodiensten en berichtenapps.
“Deze architectuur maakt gebruik van geavanceerde diensten en klantsegmentatie om internettoegang te transformeren van een openbaar nutsbedrijf naar een door de overheid verleend privilege, waardoor landen kritische zakelijke diensten kunnen behouden en tegelijkertijd de verbinding van het publiek met het wereldwijde web kunnen afsluiten”, zegt Filterwatch. uitleggen.
Hoewel de connectiviteit gedeeltelijk is hersteld, benadrukken de onderzoekers dat de volatiliteit van het digitale landschap enorm blijft en de mogelijkheid openlaat dat de huidige crisis deze crisis zou kunnen veroorzaken. permanente ontkoppeling-of gebroken—Iran van het wereldwijde internet.
Vooralsnog geeft het analyseren van externe signalen geen duidelijkheid over de bedoelingen van het regime. “Ik zie dit soort verkeerschaos, en ik weet niet of dat het doel is – ze willen chaos – of dat het komt omdat het systeem niet goed werkt”, zegt Madory van Kentik. Misschien “hebben ze een internetblokkeringssysteem geïmplementeerd dat al kapot is, of misschien willen ze dat het kapot gaat. Ik weet het niet, maar het is krankzinnig.”
Het afsluiten van connectiviteit, selectieve blokkering en andere digitale censuur kunnen een beroep doen op repressieve regeringen wanneer regimes het gevoel hebben dat de situatie uit de hand loopt – zowel in eigen land als potentieel in mondiaal perspectief. Maar zoals onderzoekers die zich richten op Iran en andere autoritaire regeringen vaak opmerken, zijn er reële beperkingen aan de controle via digitale ontkoppeling.
“Als je echt alles loskoppelt, willen zelfs mensen misschien niet de straat op, omdat ze niet kunnen zien wat er gebeurt door alleen maar thuis te zitten”, vertelde een andere onderzoeker van Project Ainita aan WIRED. “Dus in termen van het beheersen van de situatie waren veel van de genomen beslissingen niet logisch.”
Nu de Iraanse samenleving echter langzaam weer connectiviteit krijgt, worden ze geconfronteerd met de moeilijke realiteit dat ze terugkeren naar een zeer indringend en alomvattend surveillancenetwerk.
