Brighton 3-0 Chelsea: Liam Rosenior’s ploeg ziet eruit als een club in verval, waarbij hoofdcoach, spelers en fans zich tegen elkaar keren | Voetbalnieuws

De fulltime scènes na de 3-0-nederlaag van Chelsea tegen Brighton verdreven het beeld van een club in volledige verval.

Er was Liam Rosenior die zijn excuses aanbood aan de fans die hem de hele tweede helft de schuld hadden gegeven.

Dan was er Enzo Fernandez, die ondanks zijn vele opmerkingen over een overstap naar een ander team de aanvoerdersband droeg en zijn schouders ophaalde naar dezelfde supporters.

Een ‘We Want BlueCo Out’-vlag verscheen uit het uitstadion, met mede-eigenaar Behdad Eghbali in de menigte – een week nadat hij zei: “Wij denken dat Rosenior op de lange termijn succesvol kan zijn.”

Op het veld was Chelsea net zo zielig. Vanaf het moment dat Kaoru Mitoma Robert Sanchez al na twee minuten op de proef stelde voor een redding, was het verloop van de wedstrijd bepaald.

Het gebrek aan weerstand van The Blues was zichtbaar in deze duels.

De spelers van Chelsea hadden 32 minuten nodig om hun eerste tackle van de wedstrijd te voltooien. In de eerste helft wisten 10 van hun 11 starters geen enkele starter te scoren.

Het is geen verrassing dat Chelsea zo zwak is aan de bal, aangezien Chelsea door al hun tegenstanders in de Premier League is verslagen – 34 van de 34 wedstrijden.

Het is waar dat er enige context nodig is voor deze statistieken. Er wordt niet verwacht dat Chelsea in de meeste wedstrijden hun tegenstanders kan verslaan, omdat ze een hoge mate van balbezit hebben, vooral als Enzo Maresca nog steeds de leiding heeft. Als je de bal hebt, dwing je je team om je steeds langere tijd te achtervolgen – dus natuurlijk kom je zonder stoom te zitten.

Maar kijk eens naar de teams die Chelsea op de lijst van teams met de meeste runs staan. Ze presteerden allemaal ondermaats dit seizoen. Dit Chelsea-team is een ondermaats presterend team. En ze zouden de week kunnen eindigen in de onderste helft van de Premier League-ranglijst.

Wat deze gegevens nog erger maakt, is dat de boodschap niet doordringt tot de spelers van Chelsea. Hoewel Rosenior zei dat de gewoonten van zijn team “onhoudbaar, onprofessioneel en onaanvaardbaar” waren, had Chelsea-verdediger Trevoh Chalobah een andere mening.

“Ik denk dat de spelers geen kracht meer hebben”, zei de centrale verdediger. “Als je in de kleedkamer kijkt, is iedereen moe. Het heeft niets met inspanning te maken. We hebben alles gegeven. We hebben vandaag verloren.”

Brighton liep dinsdagavond zeven kilometer meer dan Chelsea. Dus als Chelsea “opraakt”, wat doet Brighton dan? Er was een duidelijke kloof tussen de spelers en de hoofdcoach – een kloof die zelfs Rosenior niet kon ontkennen.

“Als je naar de voorstelling kijkt, lijkt het daar wel op”, zei Rosenior op zijn persconferentie. “Ik ga niet liegen, het is onaanvaardbaar.

“Ik heb niet het gevoel dat er een kloof is tussen mij en de spelers. We werken heel nauw met hen samen op training, individuele bijeenkomsten, teamvergaderingen. We geven alles aan de spelers. Er zijn mensen die geen enthousiasme hebben, geen vertrouwen hebben.”

Maar wat de krantenkoppen haalde waren de aanslagen. Vier Premier League-wedstrijden spelen zonder een doelpunt te scoren is al erg genoeg, maar niet eens een schot op doel registreren in de vijfde wedstrijd?

De onderliggende gegevens zijn zelfs nog erger dan alleen maar ‘geen schoten op doel’. Hun aantal verwachte doelpunten (xG) in de eerste helft van 0,04 was lager dan Maresca’s 114 Premier League-helften als Chelsea-baas – een teken van hoe ver ze zijn teruggevallen.

Het is gemakkelijk om een ​​blessure als excuus te gebruiken: Chelsea moest het zonder Cole Palmer, Joao Pedro en South Coast-aanvaller Estevao hebben. Maar dit is een team dat £1 miljard nodig heeft om samen te komen. Pedro Neto en Alejandro Garnacho zijn gevestigde spelers in de Premier League, terwijl Liam Delap een van de eerste aanwinsten van de zomer was.

Rosenior zal uiteindelijk kritiek krijgen omdat hij niet het beste uit dit Chelsea-team haalt, vooral gezien het feit dat Maresca harder pushte voordat hij vrijkwam. Zijn beslissing om voor het eerst in de Premier League terug te keren naar een 5-3-2-formatie zag er zielig uit – en nog dwazer toen hij in de eerste helft terugkeerde naar een 4-2-3-1-formatie.

“Het is voor elke manager een heel moeilijke taak om in deze omgeving te overleven”, zegt Tim Sherwood. “Chelsea is een ontwikkelingsclub.”

Het was misschien passend dat het Chelsea-project van BlueCo in Brighton op brute wijze aan de kaak werd gesteld. Sinds de komst van de nieuwe eigenaren van Chelsea hebben ze hun best gedaan om te evenaren wat de Seagulls hebben gedaan.

Ze huurden een van de sportdirecteuren van Brighton, Paul Winstanley, in als hun aanspreekpunt, en pikten zoveel spelers en achterkamerpersoneel van de Seagulls weg sinds ze het roer overnamen. Rosenior is na Graham Potter de tweede voormalige speler uit Brighton die de leiding neemt bij Chelsea, en zelfs het vertrouwen in de jonge speler is zeer ‘Brightoniaans’.

Het is een enorme schande dat ze thuis en uit worden verslagen door een team waarvan ze de richting zo nauwgezet volgen. Chelsea heeft geprobeerd hun club weer op te bouwen en alles is misgegaan. Nu is het dringend nodig om opnieuw van koers te veranderen.