Deze collectie markeert het begin van een reeks nieuwe mode-initiatieven bij Tate. Hoe voelt het om de eerste ontwerper te zijn die aan dit project begint?
Het is een ongelooflijke eer om de eerste ontwerper te zijn die dit nieuwe initiatief samen met Tate lanceert. Ik heb altijd bewondering gehad voor de manier waarop Tate met kunst en cultuur omgaat op een manier die relevant is voor onze tijd, en het voelt heel speciaal om via mode deel uit te maken van dat gesprek. Het is een moment dat mijn werk verbindt met een bredere creatieve dialoog. Ik wilde altijd met ze samenwerken,
Je hebt het werk van William Blake opnieuw geïnterpreteerd Goede en kwade engelen En Paus Simoniac. Wat trekt je aan in deze specifieke werken en hoe beïnvloeden ze je ontwerpproces?
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de dualiteit van kracht en zachtheid, beweging en stilte, en Blake’s werk geeft die spanning prachtig weer. Goede en kwade engelen onderzoekt menselijke conflicten en moreel evenwicht, wat aansluit bij de contrasten die ik in mijn collectie onderzoek. Paus Simoniac het heeft een rauwe, vervormde energie die zich vertaalt in textuur en vorm. Ik wilde die emotionele lagen in iets draagbaars brengen, dus ik hoop dat deze vier stukken dat vertegenwoordigen.
Jouw praktijk combineert vaak cultureel erfgoed en hedendaagse herenkleding. Hoe kruist Blake’s visionaire symboliek uw ontwerptaal?
Blake’s symboliek spreekt over transformatie en spiritualiteit, wat aansluit bij hoe ik over kleding denk als een weerspiegeling van identiteit en innerlijke beweging. Zijn werk is zeer Brits en toch universeel, net als mijn benadering van design. Ik wilde een historische visie combineren met een moderne gevoeligheid.
Deze capsules worden beschouwd als niet-geslachtsgebonden. Waarom is het belangrijk voor u om inclusiviteit en vloeibaarheid in deze samenwerking te benadrukken?
Gladheid is altijd de kern van mijn werk geweest. Ik ben geïnteresseerd in hoe kleding vrijheid kan uitdrukken in plaats van beperking, en hoe mensen stijl voor zichzelf kunnen definiëren. Door deze samenwerking werd het belangrijk gevonden dat de werken door iedereen gedragen en geïnterpreteerd konden worden, net zoals de kunst van Blake uitnodigt tot individuele reflectie en betekenis.
De collectie wordt omschreven als diep doordacht en ontworpen om in te leven. Hoe balanceer je draagbaarheid met conceptuele kunst?
Ik denk dat ik altijd draagbare kleding maak. Voor mij moet kleding ook buiten de catwalk altijd functioneel zijn. Ik begin met een sterk concept, maar verfijn het totdat het gemakkelijk voelt. Iets dat met het lichaam meebeweegt en op natuurlijke wijze in het dagelijks leven past. Het kunstenaarschap zit in textiel en stoffentexturen.
Duurzaamheid van het materiaal en een lange levensduur vormen de kern van dit project. Kun je ons meer vertellen over de duurzame beslissingen achter deze capsule?
We richten ons op verantwoorde materialen en hoogwaardige constructie, zodat elk stuk zowel fysiek als esthetisch duurzaam is. Het gaat erom de consumptiecyclus te vertragen en zo kleding te creëren die mensen willen behouden en niet vervangen. Duurzaamheid is ook emotioneel: als je verbinding maakt met een werk, waardeer je het dieper. Alle stoffen zijn op katoenbasis en het elimineren van het gebruik van polyester was voor mij een belangrijke factor om ervoor te zorgen dat we een stof hadden die comfortabel aanvoelde en goed gewassen was om lang mee te gaan.
Mode-samenwerkingen met grote culturele instellingen zijn nog steeds relatief zeldzaam. Wat boeit je het meest aan het in dialoog brengen van mode met de kunstcollectie van Tate?
Ik hou van het idee om barrières tussen disciplines te slechten. Mode is een kunstvorm, en door het te presenteren in een ruimte als de Tate kunnen mensen het door een nieuwe lens bekijken. Dit opent ook de mogelijkheid om te vertellen hoe kleding tegelijkertijd een culturele, artistieke en sociale betekenis kan hebben.
Hoe hoop je dat projecten als deze de vertegenwoordiging in mode en kunst beïnvloeden, als een van de weinige zwarte Britse vrouwen die leiding geven aan een wereldwijd erkend herenkledingmerk?
Representatie is voor mij heel belangrijk. Ik hoop dat deze samenwerking laat zien dat er veel manieren zijn om Britsheid en creativiteit te definiëren. Als je in deze ruimtes iemand ziet die op jou lijkt, kan dit een nieuwe generatie inspireren om zichzelf daarin ook voor te stellen, niet als buitenstaander, maar als onderdeel van het verhaal.
Wat hoop je dat kijkers en dragers van deze capsule zullen meenemen – niet alleen in termen van stijl, maar ook hoe deze het dagelijks leven verbindt met Blake’s blijvende erfenis?
Ik hoop dat ze de verbinding voelen tussen kunst en het leven, tussen het verleden en het heden. Blake’s werk moedigt ons aan om met verbeeldingskracht en empathie naar de wereld te kijken, en ik wilde dat de collectie diezelfde gevoelens zou oproepen. Het gaat over het vinden van schoonheid en betekenis in het dagelijks leven.
Wat is het volgende voor jou?
Ik ben voortdurend op zoek naar nieuwe manieren om verhalen te vertellen via kleding, zowel binnen als buiten de mode. Dit jaar heb ik veel gedaan om mijn community op te bouwen door pop-ups en culturele evenementen te organiseren om in contact te komen met mijn publiek. Er komen samenwerkingen en projecten aan die voortbouwen op het idee om kunst, cultuur en gemeenschap samen te voegen, en ik ben benieuwd hoe dat zich ontwikkelt in het volgende hoofdstuk van mijn werk.
Fotografie met dank aan Tate.
