De designcultuur houdt van de fantasie van het ‘blauwe lucht’-denken. Er zijn geen obstakels. Er zijn geen grenzen. Pure verbeelding. Het klinkt bevrijdend, maar het resulteert vaak in ontwerpen die alleen werken in ideale omstandigheden voor niet-bestaande ideale gebruikers. Blauwe luchten leidden tot papierontwerp – een ‘geweldig’ idee dat nooit op de markt is gekomen.
De realiteit is simpel: beperkingen voeden de creativiteit. De meest waardevolle obstakels zijn menselijke obstakels.
Wanneer ontwerpers echte beperkingen accepteren, zoals beperkte behendigheid, weinig licht, vermoeidheid, beperkte mobiliteit, zintuiglijke gevoeligheden, kleine woonruimtes en krappe budgetten, stoppen ze met ontwerpen voor abstractie. Ze begonnen plannen te maken om het werkelijkheid te maken. Dit is waar innovatie onvermijdelijk wordt. Dit is waar design een succesvolle gamechanger in de bedrijfsstrategie wordt.
WAAROM BEPERKINGEN BETERE PRODUCTEN CREËREN
Grenzen zorgen voor krachtige dingen.
Ten eerste dwingen ze duidelijkheid af. Als u geen perfect zicht, perfecte grip, perfecte houding of perfecte aandacht kunt bereiken, moet u prioriteit geven aan de dingen die er echt toe doen.
Ten tweede legt het de kansenkloof bloot. Wrijvingspunten die de ‘gemiddelde gebruiker’-persona mist, worden zichtbaar. Op deze wrijvingspunten leeft de onvervulde vraag.
Ten derde verhogen ze de bruikbaarheidsnormen. Producten die onder de limieten presteren, presteren vaak zeer goed onder normale omstandigheden. Dat is de reden waarom zoveel toegankelijke innovaties mainstream worden.
DE RAND IS WAAR DE DOORBRAAK BEGINT
Veel functies die we nu als vanzelfsprekend beschouwen, zijn begonnen als oplossingen voor beperkte omstandigheden. Stoepranden werden ontworpen voor rolstoelen en werden vervolgens onmisbaar voor kinderwagens, koffers, bestelwagens, fietsen en scooters. Ondertiteling ondersteunt de doven- en slechthorendengemeenschap en helpt ook iedereen in luidruchtige omgevingen, stille omgevingen en meertalige contexten.
Dit patroon is geen toeval. Ontwerpen voor uitmuntendheid dwingt teams om problemen op een hoger niveau op te lossen. Eenmaal voltooid, vloeien de voordelen eruit.
PRAKTISCHE BEPERKINGENKADER
Als je wilt dat beperkingen tot innovatie leiden in plaats van tot frustratie, behandel ze dan als ontwerpinput in de vroege stadia, en niet als verbeteringen in de late stadia.
Begin met vier vragen:
1. Wat zijn de meest voorkomende obstakels in de gebruikersomgeving? Lawaai, verblinding, kou, chaos, tijdsdruk.
2. Wat zijn de meest voorkomende problemen met het lichaam van gebruikers? Behendigheid, kracht, mobiliteit, uithoudingsvermogen.
3. Wat zijn de meest voorkomende obstakels in de hoofden van gebruikers? Cognitieve belasting, stress, afleiding, dubbelzinnigheid.
4. Welke emotionele obstakels brengen gebruikers met zich mee? Angst om fouten te maken, schaamte, verlies van zelfvertrouwen en verlangen naar waardigheid, bekwaamheid en controle.
Wanneer deze vier beperkingen als de norm worden beschouwd, bewijzen producten niet langer dat ze werken, maar beginnen ze te bewijzen dat het ze iets kan schelen. Die verschuiving is wat een goed ontwerp onderscheidt van geliefde producten. Ontwerp alsof de beperkingen de standaard zijn en niet de uitzondering. Voor ieder mens is of wordt het de norm op verschillende momenten en in verschillende levensfasen.
HET VERSCHIL TUSSEN “WERKEN” EN “GOED WERKEN”
Een product kan technisch werken, maar toch falen. Dit kan gehoorzaam zijn, maar frustrerend. Het kan worden gebruikt, maar niet geliefd. Het kan werken, maar het geeft mensen het gevoel dat er iets mis met hen is. Beperkingen helpen deze lacunes aan te pakken, omdat ze het product voorbij de minimale levensvatbaarheid duwen en in de richting van echte uitmuntendheid streven.
Wanneer u binnen bepaalde beperkingen ontwerpt, maakt u minder aannames. U schrijft duidelijkere aanwijzingen in het formulier. Je verkleint je stappen. Je vermindert fouten. Je creëert comfort. Je raakt de schaamte kwijt. Je bouwt vertrouwen op.
BEPERKINGEN ZIJN GEEN BEPERKINGEN – DAT IS HET
De merken die daarna leiden, zijn niet degenen die nieuwe dingen najagen omwille van nieuwe dingen. Het zullen mensen zijn die bereid zijn te ontwerpen binnen de grenzen van de echte mensheid en die grenzen als creatieve partners te behandelen. Inclusie is geen beperking die het ontwerp overschaduwt. Deze beperkingen maken het ontwerp beter. Wanneer je stopt met proberen buiten de grenzen te treden, begin je producten te maken die mensen daadwerkelijk kunnen accepteren, liefhebben en behouden.
Ben Wintner is de CEO van Michael Graves Design.
