Wanneer een Amerikaans vliegtuig tijdens een gevecht neerstort, komen zelden gebruikte, maar goed opgeleide luchtzoek- en reddingsploegen in actie.
Verschillende Amerikaanse media maakten, onder verwijzing naar niet bij naam genoemde Amerikaanse functionarissen, melding van de verdwijning van een F-15E straaljager van de Amerikaanse luchtmacht vijandelijk vuur op Iran en de daaropvolgende zoektocht naar de neergestorte vlieger op vrijdag. Latere rapporten gaven aan dat tijdens de operatie twee zoek- en reddingshelikopters werden geraakt, wat de risico’s van dit soort missies onderstreepte. Beide helikopters keerden met succes terug naar de basis.
Bovendien stortte een A-10 Thunderbolt II-aanvalsvliegtuig neer op Koeweits grondgebied nadat het op dezelfde dag vijandelijk vuur had ontvangen. De piloot van de A-10 werd veilig geborgen, aldus rapporten.
Het US Central Command heeft niet publiekelijk gereageerd op het incident, noch heeft het enige informatie gedeeld in antwoord op de vragen van Business Insider over het incident. Volgens The Washington Post en andere rapporten was vrijdagmiddag een lid van de tweekoppige bemanning van de F-15E Strike Eagle gered door Amerikaanse troepen.
De status van de tweede F-15E-bemanning was onduidelijk.
305th Rescue Squadron HH-60W Jolly Green II krijgt tijdens een oefening brandstof van een HC-130J Combat King II voor de kust van Californië. Meester sergeant. Darius Sostre-Mirror/Amerikaanse luchtmacht
Business Insider sprak met huidige zoek- en reddingspiloten van de luchtmacht over de operaties die zij uitvoeren.
Hij zei dat de reddingsmissie van vrijdag, waarvan de video liet zien dat deze op klaarlichte dag werd uitgevoerd, buitengewoon moedig was. Air Force Combat Search and Rescue, ook bekend als CSAR, is een militaire macht die zich toelegt op het redden van neergestorte vliegtuigbemanningen.
Gevechtszoek- en reddingsmissies zijn gevaarlijk onder de beste omstandigheden, zei hij, idealiter op een donkere nacht zonder maanlicht.
“De donkerste donkere nachten zijn nog steeds behoorlijk intens en beangstigend. Dit doen bij vol maanlicht is nog steeds riskant”, zei hij. Meer licht betekent een groter risico voor bemanningsleden, die gemakkelijker kunnen worden opgemerkt door vijandelijke wapens die vaak niet over de geavanceerde nachtcapaciteiten van het Amerikaanse leger beschikken.
Maar een reddingsmissie op klaarlichte dag, waarbij de vliegtuigbemanning werd blootgesteld aan meerdere bedreigingen, ‘was gewoon een ander niveau’, zei de piloot, en merkte op dat dit de urgentie weerspiegelde van het vinden van Amerikaans personeel. ‘Het is een beetje eng om te zeggen: ‘laten we op klaarlichte dag vliegen naar het midden van een land waarmee we in oorlog zijn’, zei hij.
Voor Amerikaanse troepen is het redden van hun neergehaalde kameraden een van hun heiligste taken, vertelde de piloot aan Business Insider. Het vinden van de bemanning voordat de vijand dat doet, is van cruciaal belang en gunstig voor leden van het leger en de bredere operatie, aangezien verovering ernstige strategische gevolgen kan hebben.
Vliegtuigbemanningen en andere serviceleden, zoals personeel voor speciale operaties, trainen op de mogelijkheid dat ze vast komen te zitten achter de vijandelijke linies of gevangen worden genomen tijdens hun aanvallen. SERE-opleidingstaat voor ‘overleven, ontwijken, weerstaan, ontsnappen’, waardoor troepen zich konden voorbereiden op een mogelijke krijgsgevangene-ervaring.
Zoek- en reddingsploegen zijn samen met de gevechtsluchtvaart geëvolueerd. De oorlog in Vietnam – toen Amerikaanse vliegtuigen herhaaldelijk werden neergeschoten en vliegtuigbemanningen als krijgsgevangenen werden gevangengenomen – zag de uitbreiding en verfijning van deze operaties, waarbij gecoördineerde en gespecialiseerde eenheden diep in vijandelijk gebied werden gestuurd om neergestorte vliegeniers te redden. De helikopter die bij deze missie werd gebruikt, heeft nu dezelfde naam “Jolly Green” als de helikopter die bestond in het Vietnam-tijdperk.
Hoe zou een reddingsmissie er vandaag de dag uitzien?
“De CSAR-missie beschikt over buitengewoon goede middelen in de USAF”, schreef Greg Bagwell, een voormalig senior commandant van de Royal Air Force en luchtmachtexpert, op sociale media, waarin hij uitlegde dat de operatie afhankelijk is van eenheden van het Air Combat Command en het Air Force Special Operations Command. “Dit wordt goed in de praktijk gebracht door alle vliegtuigbemanningen en is een belangrijk onderdeel van elke missieopdracht.”
Bij de missies zijn vaak Pave Hawk-helikopters betrokken (een afgeleide van de beroemde Black Hawk gebouwd voor zoek- en reddingsacties), HC-130-tankers en Pararescue Jumpers, algemeen bekend als PJ’s, ondersteund door speciale missievliegers die de kanonnen en takels op de helikopters bedienen.
Helikopters die het terrein doorzoeken op zoek naar gesneuvelde troepen zijn traag, slecht bewapend en hebben brandstof nodig om de zoektocht voort te zetten.
Andere vliegtuigen, zoals A-10 Zwijn grondaanvalvliegtuigen, die misschien in de buurt zweven en dienen als missiecommandovliegtuigen, een soort quarterback die reddingsmiddelen kan aansturen, zeiden Amerikaanse CSAR-piloten. Dergelijke vliegtuigen kunnen ook worden gebruikt om zoek- en reddingstroepen te verdedigen.
Een luchtmacht HH-60W Jolly Green II stijgt op in Ceiba, Puerto Rico. Senior vlieger Gabriel Jones/Amerikaanse luchtmacht
Bemanningen van zoek- en reddingshelikopters lopen ernstige risico’s doordat ze laag en langzaam vliegen tijdens zoekopdrachten.
“Ze probeerden binnen te komen, vijandelijk vuur te ontwijken en vonden deze man op de een of andere manier”, zei de piloot. “En het doel is om de pyjama’s eruit te krijgen, de man te pakken die op een Amerikaan lijkt, hem in een helikopter te slepen en te vertrekken.”
Wanneer een vliegtuig tijdens een gevecht wordt neergeschoten, is het waarschijnlijk dat de neergestorte vlieger zich ergens in de buurt van de vijand verstopte, wat betekent dat de CSAR-bemanning mogelijk het tegenovergestelde antwoord heeft gekregen.
Naast zorgen over vijandelijk vuur, van handvuurwapens tot schoudergelanceerde raketten en grond-luchtraketten die een bedreiging vormen, moeten helikopterbemanningen ook voorbereid zijn om in elke omgeving te opereren, van open terrein met hoge blootstelling tot complexe stedelijke gevechtsruimten met moeilijk zichtbare elektriciteitsleidingen en andere obstakels.
“Je traint veel, en de hoop is dat je dat niet hoeft te doen”, zei de CSAR-piloot over de missie. “Maar je traint er zeker elke dag voor.”
