Ex NBA ster Rodney Rogers is op 54-jarige leeftijd overleden.
A persbericht van zijn universiteitsalma mater, Wake Forest, bevestigde dat Rogers op vrijdag 21 november stierf door natuurlijke oorzaken die verband hielden met een dwarslaesie uit 2008. Hij wordt overleefd door zijn vrouw, Fay Rogersen drie kinderen: dochters Roddreka en Rydeiah en zoon Rodney Rogers II. (Roddreka is momenteel assistent-coach voor het damesbasketbal van Georgia State, terwijl Rydeiah van 2015 tot 2019 basketbal speelde in de staat North Carolina.)
Rogers raakte vanaf zijn schouders verlamd na een ATV-ongeluk in november 2008 nabij Raleigh, North Carolina, toen hij per ongeluk in een greppel terechtkwam en het stuur omdraaide.
“Rodney Rogers, een NBA-legende die twaalf jaar in de competitie speelde, is op 21 november 2025 overleden aan een natuurlijke oorzaak die verband hield met een dwarslaesie die hij op 28 november 2008 opliep”, aldus zijn familie in een verklaring van Wake Forest. “Hij maakte zijn transitie vreedzaam door, omringd door de eindeloze liefde van zijn toegewijde vrouw, Faye.”
Hun eerbetoon vervolgde: “Rogers, geboren in Durham, NC, laat een ongelooflijke erfenis na als een van de meest transformatieve spelers in de programmageschiedenis en een blijvend voorbeeld van moed, vrijgevigheid en de Pro Humanitaire geest.”
Hij sloot zich in 1990 aan bij het basketbalteam van Wake Forest University en werd uiteindelijk in zijn laatste seizoen uitgeroepen tot Atlantic Coast Conference Player of the Year en First Team All-American.
“Rodney Rogers transformeerde en versnelde de ontwikkeling van het basketbal van Wake Forest University en Demon Deacons vanaf het moment dat hij zijn intentieverklaring ondertekende in de herfst van 1989”, aldus de voormalige atletiekdirecteur van Wake Forest. John Currygezegd. “Zijn combinatie van kracht en gratie als artiest werd alleen overtroffen door de grootte van zijn hart. Zijn doorzettingsvermogen en passie na zijn ongeluk inspireerden duizenden en belichaamden de ware betekenis van Pro Humanitate. Rodney liet ons zien hoe kracht eruit ziet in elk hoofdstuk van het leven. Onze gedachten gaan uit naar Faye, Roddreka, Rodney II, Rydiah en de hele familie Rogers.”
Hij werd door de Denver Nuggets opgesteld als de negende overall keuze toen hij in 1993 prof werd en ging spelen voor verschillende NBA-teams, waaronder een periode van vier jaar voor de Los Angeles Clippers. Rogers won de prestigieuze Sixth Man of the Year Award in 2000 terwijl hij speelde voor de Phoenix Suns.
Rodney Rogers in januari 2004.
Al Bello/Getty ImagesIn latere jaren speelde Rogers voor de New Jersey Nets, New Orleans Hornets en, meest recentelijk, voor de Philadelphia 76ers voordat hij de competitie in 2005 verliet.
NBA bracht een verklaring uit op zaterdag 22 november om Rogers’ onvergetelijke bijdragen aan de basketbalsport te erkennen.
“De NBA-familie is diep bedroefd door het overlijden van Rodney Rogers. Rodney verdiende de Sixth Man of the Year Award toen hij voor de Phoenix Suns speelde en was een geliefde teamgenoot tijdens zijn 12-jarige NBA-carrière”, staat in een NBA-verklaring. “Hij zal niet alleen herinnerd worden vanwege zijn prestaties op het veld, maar ook vanwege de ongelooflijke veerkracht, moed en vrijgevigheid die hij gedurende zijn hele leven heeft getoond – kwaliteiten die velen hebben geïnspireerd. We betuigen ons oprechte medeleven aan Rodney’s vrouw Faye en hun familie.”
NBA-commissaris Adam Silver heeft zijn eerste publieke opmerkingen gemaakt over het gokschandaal dat de competitie deze week overspoelt. “Er is niets belangrijker voor de competitie en haar fans dan de integriteit van de competitie”, zei Silver op de pre-game uitzending van de NBA op Prime op vrijdag 24 oktober. “Dus ik heb een gat (…)
Voormalig Wake Forest-coach Dave Odom Rogers herinneren als een ‘buitengewoon talent’ dat ‘zo buitengewoon was als een mens’.
“Hij hield van zijn teamgenoten, hij hield van zijn familie, hij hield van Wake Forest en hij hield van basketbal”, herinnert Odom zich. “Elke keer dat we hem bezochten, herinnerde ik mezelf eraan dat ik nooit moest klagen – omdat hij nooit klaagde.”
Odom vervolgde: “Hij nam het leven zoals het kwam en haalde het beste uit elk moment. Als basketbalspeler was hij leuk om naar te kijken, maar hij was een nog grotere man. Hij deelde zijn kracht, passie en leven met iedereen om hem heen.”
