Op de rode loper in Milaan, Bottega Veneta geënsceneerd Louise Trottertweedejaars uitje – en het voelt gerechtvaardigd.
Trotter verdubbelt de huiscodes, vooral het Intrecciato-weefsel, dat dit jaar zijn 50e verjaardag viert. Hij droeg een leren jas, een omslagkraag en een geplooide bodysuitsnede. Een fantastische jumpsuit van zwart zijdesatijn en leer werd getransformeerd van strakke plooien naar geweven panelen; een lange zwarte jas deed hetzelfde, waarbij het scherp geplooide lichaam overging in de geweven kraag. Het vakmanschap is meedogenloos: slechts één handgeweven leren gewaad kan naar verluidt 4.000 uur meegaan.
De opening is gecontroleerd en gestructureerd. Het overwegend zwarte palet is gesneden met accenten van kobalt, kameel, botergeel en diep bloedrood. Het maatwerk kent een eenvoudige maar weelderige balans: afgeronde schouders, subtiele zandloper, semi-skinny broeken voor jongens met een dun breisel over het overhemd, een half omgeslagen kraag. De asymmetrische midi is netjes gedaan; Geborstelde mohairbreisels – waaronder een rode tankjurk met V-hals – hadden echt gewicht.
Irina ShaykZijn uiterlijk beschreef hem perfect: een grijze wollen jas tot halverwege de kuit, met afgeronde schouders en een diepe, gebeeldhouwde kraag die bijna tot aan het borstbeen reikte. De lijn versmalt tot aan de taille voordat hij recht valt, de zakken zijn iets laag en wijd geplaatst om de verhoudingen te veranderen.
Alles veranderde toen. Er werd nepbont en ruige stoffen gedragen – ruige luipaarden, geel-witte jurken met tijgerstrepen, ijskoude witte jurken met bloeiende kleine zwarte bloemetjes. Sprankelende bloedrode twinset Mariacarla Boscano drama spelen.
Toen kwam glasvezel. Trotter en de makers hebben geëxperimenteerd met gerecyclede draden, en dit seizoen hebben ze nog een stap verder gegaan: gevederde jassen en geruite jassen in sprankelend zwart en elektrisch kobalt die bijna van binnenuit verlicht leken. Het oppervlak heeft een vreemde, glanzende halo – niet helemaal harig, niet helemaal plastisch – en beweegt met opzettelijk theatrale trillingen en swishes. De zalmroze versie verzacht het effect; de zwarte jurk met korte mouwen gecombineerd met een rode hoed met brede rand zorgt ervoor dat het voelt als Studio 54.
Er is ook een knipoog naar de geschiedenis van het huis: de Lauren-tas, die ze beroemd droeg Lauren Hutton in de Amerikaanse gigolo – naast witte overhemden en smokings met één kraag.
Aanvankelijk was het onder controle, bijna ernstig. Het eindigt met glans, dons en reflectie. Brutalisme, verzacht – kwam toen naar voren.
Fotografie met dank aan Bottega Veneta.
