De Braziliaanse Pinheiro Braathen wint goud en de eerste medaille van de Olympische Winterspelen van Zuid-Amerika: NPR

BORMIO, Italië – Er werd gedanst, veel gedanst, voor de Braziliaanse skiracer Lucas Pinheiro Braathen terwijl hij keer op keer samba-pasjes uitvoerde. Er is ook geen echte muziek.

Er was ook emotie, vooral toen ze het volkslied speelden. En reflectie, om te weten wat dit moment nu betekent en wat het later zal betekenen.

Pinheiro Braathen, ooit een Noorse racer, verhuisde naar Brazilië, het thuisland van zijn moeder, en met twee sterke runs op zaterdag om de Olympische reuzenslalom te winnen, werd hij beloond met de eerste medaille van Zuid-Amerika op de Olympische Winterspelen.

“Ik heb vaak geprobeerd uit te drukken wat ik voel”, zei Pinheiro Braathen. “Maar dat is onmogelijk.”

Hij gaf zijn land nog een reden om feest te vieren, ook al was het carnaval. De vrolijke samba-dansende skiër had ook de perfecte helm voor de gelegenheid, met op de achterkant gestencild opschrift “Vamos Dancar” – “Let’s Dance.”

Hij sloeg ritmische cijfers in de eerste ronde, wat hem een ​​voorsprong van 0,95 seconde opleverde.

Met vallende sneeuw en mist in de laatste ronde bleef de 25-jarige Pinheiro Braathen kalm en ontspannen terwijl hij het technische parcours van de Stelvio aflegde. Nadat hij de plek – nr. 1 – heeft gezien, staart hij alleen maar. Toen het uiteindelijk zonk, viel hij in de sneeuw voordat hij begon te schreeuwen.

Hij finishte in een gecombineerde tijd van twee ronden van 2 minuten en 25 seconden en versloeg de Zwitser Marco Odermatt, de regerend Olympisch kampioen, met 0,58 seconden. Odermatt’s teamgenoot, Loic Meillard, pakte brons.

“Dit is een moment dat moeilijk te begrijpen is, ook al is het duidelijk dat je officieel Olympisch kampioen bent”, legt Pinheiro Braathen uit. “Ook al heb ik een groot vertrouwen en weet ik dat dit voor mij is geschreven, het is geweldig om een ​​droom te laten uitkomen. Ik kan het niet bevatten.”

Pinheiro Braathen komt uit een gezin waar zijn moeder Braziliaans is en zijn vader Noors. Hij begon met racen voor Noorwegen totdat hij plotseling met pensioen ging vóór het seizoen 2023, en een jaar later keerde hij terug om Brazilië te vertegenwoordigen.

Hij heeft al vele primeurs behaald met zijn nieuwe land: de eerste Braziliaanse Alpine-rijder die vorig jaar een WK-podium beklom en de eerste WK-overwinning voor zijn land dit seizoen.

Nu is hij de eerste Olympiër van het Zuid-Amerikaanse continent die een wintermedaille mee naar huis neemt.

“De emoties die ik nu voel, zijn de innerlijke zon in mij die zo helder schijnt en naar zoveel mensen gericht is”, zei hij. “Ik ski met heel mijn hart, en als je skiet zoals je bent, is alles mogelijk. Het enige dat voor mij telt, is dat ik mezelf blijf. Ik ben een Braziliaanse skiër die Olympisch kampioen is geworden.”

Daarom verslikte hij zich toen hij het volkslied op het podium hoorde. Brazilië heeft sinds 1992 aan elke editie van de Olympische Winterspelen deelgenomen. De beste prestatie van het land tot de gouden medaille van Pinheiro Braathen was de negende plaats bij het damessnowboarden in 2006 met Isabel Clark.

Lucas Pinheiro Braathen uit Brazilië snelt over de baan tijdens alpineskiën, de reuzenslalomrace voor mannen, op de Olympische Winterspelen van 2026 in Bormio, Italië, zaterdag 14 februari 2026.

John Locher/AP

onderschrift verbergen

ondertiteling wisselen

John Locher/AP

“De reden dat ik dat lied hoorde en deelde in een stadion midden in de bergen, vanwege de Olympische gouden medaille voor deze kleuren, ben ik erg trots op”, aldus Pinheiro Braathen.

Hij biedt ook ondersteuning aan de Noorse Skifederatie.

“Ik heb geen haat of slechte gevoelens over wat er is gebeurd”, zei hij. “Ik ben gewoon dankbaar, want het was dat verschil in perspectief dat me dwong mezelf onder ogen te zien en mijn eigen dromen na te streven. En het waren dat hart en die kracht die me naar de top van de Olympische Spelen brachten.”

Het was opnieuw een medaille voor Odermatt op de Milan Cortina Games. Hij won ook zilver in het gecombineerde teamevenement, waar hij samenwerkte met Meillard, en brons in de super-G.

“Drie medailles,” zei Odermatt, “is geweldig.”

Odermatt werd gevraagd of hij de Braziliaan bovenaan het Olympische podium zag staan ​​en wat dat betekent: “Voor mij betekent het niets. Hij heeft zijn hele opleiding in Noorwegen afgerond. Hij is nu net naar Brazilië verhuisd, dus dat kan mij niets schelen. Maar hij is een geweldige skiër en ik respecteer hem als atleet.”

Atle Lie McGrath uit Noorwegen eindigde als vijfde. Hij kent Pinheiro Braathen sinds ze als kinderen samen begonnen te racen voor hun skiclub.

“We kregen daar een dikke knuffel”, zei McGrath, die een zwarte aanvoerdersband droeg als eerbetoon aan zijn overleden grootvader. “Ik ben erg trots op hem.”

In Milaan pakten Pinheiro Braathen-fans, gekleed in groen en geel, de “Casa Brasil” in. Ze juichten tijdens het rennen, schreeuwden en sprongen overeind zodra hij klaar was. Het geluidssysteem liet ‘We Are The Champions’ horen voordat er samba-geïnspireerde deuntjes werden gespeeld waar iedereen op kon dansen.

Voor Pinheiro Braathen is het moeilijk voor te stellen hoe hij zal worden gezien nu hij de gouden medaille voor Brazilië heeft gewonnen. Hij wilde het graag ontdekken.

“Ik kan je niet vertellen hoeveel reacties ik heb gelezen sinds ik Brazilië begon te vertegenwoordigen en vandaag Olympisch kampioen werd, waarin stond: ‘Ik weet niet wat er aan de hand is, maar laten we naar Brazilië gaan. Laten we naar Lucas gaan'”, vertelde Pinheiro Braathen. “Ik denk dat het de onvoorwaardelijke liefde en steun van het Braziliaanse volk is, ook al zijn we nog steeds op weg om skiracen in Brazilië te introduceren, die mij vandaag de dag echt brengt en mij in staat stelt net zo snel te skiën als ik.”