De ontwikkeling van onze nationale economie is de voornaamste zorg van elke Amerikaan. Onze kosten van levensonderhoud stijgen samen met de neokoloniale machtsstrijd door middel van tariefbeleid. En hoewel de creativiteit van sociale media onze aandacht trekt, herinneren sommigen van ons zich de oude manieren van verhalen vertellen, en vragen we ons af: waar staan we? De meesten van ons, zelfs nieuwkomers in dit land – vooral nieuwkomers – leren al vroeg dat iedereen die hard werkt uiteindelijk zal slagen. Toch zien we het keer op keer en weten we dat dit slechts verhalen zijn die ons worden verteld, en niet de realiteit.
Dat de gemeenschap waar je geboren bent heeft een enorme impact op de uitkomst van je leven. Als je in een arme gemeenschap geboren bent, zul je waarschijnlijk arm blijven. Als je rijk geboren wordt, blijf je waarschijnlijk rijk. Auteur Isabel Wilkerson en sociaal-economisch onderzoeker Raj Chetty illustreert deze trieste realiteit. We willen in de American Dream geloven, maar onze ogen zien, onze oren horen en onze cortisolspiegels weerspiegelen de stress die we voelen als we proberen de realiteit te verzoenen met tegenstrijdige verhalen over Amerika als een plek waar iedereen kan gedijen door hard te werken.
In plaats daarvan is het tijd voor een nieuw verhaal.
DE KRACHT VAN HET NARRATIEF BIJ HET VORMEN VAN DE ECONOMISCHE REALITEIT
Verhalen vormen, meer dan feiten, de perceptie over wie kansen en middelen verdient. Media, popcultuur en beleidsdiscours versterken of dagen onze status quo uit door de verhalen van succesvolle ondernemers onder de aandacht te brengen en tegelijkertijd verhalen over de obstakels die nog steeds bestaan te negeren.
In de nasleep van de moord op George Floyd richtten de televisie en de lokale cultuur hun aandacht op het onderwerp structureel racisme. Wat gebeurde er daarna? Al generaties lang meer zakelijke aandacht voor doelgroepen, belanghebbenden en klanten die zich bezighouden met het uitbannen van discriminatie. Niemand met enige kennis van de geschiedenis verwacht dat dergelijke aandacht en focus permanent zullen zijn. Alsof we naar de zon staarden, wisten we dat Amerika snel weg zou kijken. Maar we hopen nog steeds dat dit zonnemoment een grotere publieke reactie zal krijgen.
Ondanks de afwijzing door de samenleving van alles wat met ‘gelijkheid’ te maken heeft, blijft de steun voor diversiteit, gelijkheid en inclusie bestaan onder veel Amerikanen die de rijkdom en voordelen van een niet-gesegregeerd leven hebben ervaren. Tegenwoordig hebben we moeite om de veiligste woorden en zinsneden te vinden om onze innerlijke gevoelens van het delen van de menselijkheid met anderen te beschrijven – zelfs met degenen buiten onze pas opgetrokken muren. Deze ongelabelde waarden vormen de kiem van een nieuw nationaal verhaal.
HET RECHT OP ONTWIKKELING
Bij Living Cities geloven we dat het gesprek rond kansen moet verschuiven van schaarste en overleving naar overvloed en bloei. Wanneer we het verhaal verschuiven naar het recht van iedereen om echt te gedijen, vooral die van gemarginaliseerde gemeenschappen, openen we krachtige nieuwe mogelijkheden voor individuen, gezinnen en hele steden. Deze positieve focus gaat niet alleen over overleven in een systeem dat niet voor iedereen is ontworpen, maar ook over het actief bouwen aan een systeem dat iedereen in staat stelt te groeien, te innoveren en leiding te geven.
Door de nadruk te leggen op verhalen over vooruitgang koesteren we hoop, keuzevrijheid en waardigheid. Wij zien gekleurde ondernemers niet als een riskante gok, maar als cruciale motoren van economische groei, geworteld in veerkracht en innovatie. Wij erkennen historisch ondergekapitaliseerde buurten niet als een probleem, maar als een locatie vol onbenut potentieel. Dit nieuwe verhaal bevestigt dat systemische barrières kunnen en moeten worden weggenomen, en dat toegang tot hulpbronnen gedeelde welvaart, sterkere gemeenschappen en duurzame ontwikkeling stimuleert.
De ervaring van Living Cities met sectoroverschrijdende coalities in steden laat zien dat het gebruik van positieve verhalen over overvloed gemeenschapsleiders kan helpen om alle individuen als investeringswaardig te beschouwen. Dit helpt het vertrouwen van de gemeenschap te versterken, authentieke partnerschappen te katalyseren en economische kansen te versnellen. Bloeien is meer dan een ambitieus doel: het is een bewezen strategie voor het revitaliseren van steden en een fundamentele motivatie voor het transformeren van levens.
Herformuleer het gesprek
Living Cities ondersteunt stadscoalities om narratieve verandering te gebruiken om onmiddellijke resultaten te boeken. In Albuquerque en Memphis zorgde het gebruik van positieve verhalen er bijvoorbeeld voor dat kredietverstrekkers hun inschattingen van de risico’s die verbonden zijn aan zwarte en latino-ondernemers opnieuw konden onderzoeken.
Om het nationale gesprek te veranderen, kunnen organisaties en bedrijven de volgende best practices op het gebied van verhaal- en communicatiestrategie gebruiken:
- Creëer verhalen samen met de getroffenen: Community-based storytelling zorgt voor meer authenticiteit en impact.
- Combineer harde data met praktijkervaring: Het combineren van menselijke verhalen met lokale economische gegevens kan harten en geesten overtuigen.
- Investeer in mediageletterdheid: Door het publiek te leren stereotypen te identificeren en in twijfel te trekken, kan vooroordelen worden verminderd.
- Bestrijd negatieve verhalen met overvloed, keuzevrijheid en eigen vermogen: Benadruk systemische successen – zoals de opkomst van nieuwe bedrijven in zwarte handen of de toename van betaalbaar huizenbezit – versus op tekorten gebaseerde verhalen.
INSPIREER EEN CULTUUR VAN OVERVLOED EN GELIJKHEID
Door risico opnieuw te formuleren als een functie van structurele beperkingen, in plaats van van persoonlijk falen, krijgen we de basis die we nodig hebben om de economische kansen te vergroten. Storytelling kan het overheidsbeleid, de lokale bedrijfsinvesteringen en de economische resultaten veranderen. Alles is mogelijk als we oude stereotypen van ons afschudden en nieuwe wegen inslaan.
Leiders, beleidsmakers, bedrijven en de media moeten investeren in verhalende inspanningen als een kernstrategie voor gelijkheid, waarbij het gesprek opnieuw wordt vormgegeven om overvloed en keuzevrijheid in Amerikaanse gemeenschappen aan te moedigen.
Joe Scantlebury is president en CEO van Living Cities.
Uiterste deadline voor Fast Company Prijs voor wereldveranderende ideeën is vrijdag 12 december om 23:59 uur. PT. Solliciteer vandaag nog.
