Dit verhaalde essay is gebaseerd op een gesprek met Shirin Behzadischrijver “Onverwachte CEO: mijn reis van tankstationkassier tot CEO van miljard dollar.” Bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Mijn kindertijd in Iran is normaal en stabiel. Toen de Iraanse Revolutie begon, ontstond er overal chaos en geweld. Ik werd de eerste keer gearresteerd toen ik op straat liep. De tweede keer was ik vijftien en werd ik gearresteerd op beschuldiging van het bezitten van boeken. Ik weet niet eens meer welk boek het was. De Revolutionaire Garde die mij arresteerde was ook van mijn leeftijd, en ze waren op zoek naar iedereen die zichzelf probeerde te onderwijzen.
Nadat ik op 17-jarige leeftijd mijn middelbare school had afgerond, zeiden mijn ouders dat het tijd was om het land te verlaten. Iran is niet langer veilig. Ik lag altijd in bed, wetende dat iemand op de deur kon kloppen en me mee zou nemen. Mijn moeder reisde met mij mee naar Türkiye, maar mijn ouders konden hun thuisland niet verlaten. Ik eindelijk emigreren naar de VSalleen, op 18-jarige leeftijd.
Ik werk achter kogelvrij glas bij een benzinestation
Het binnenkomen van de VS was destijds net zo moeilijk voor Iraniërs als kort daarna Gijzelaarscrisis in Iran. Ik heb me aangemeld voor de universiteit en heb een visum kunnen krijgen om te mogen studeren. Ik was toegelaten tot een particuliere universiteit, maar ik kon het niet betalen, dus zodra ik emigreerde, stapte ik over naar een openbare school.
Mijn ouders zijn nog steeds in Iran en ik moet in mijn levensonderhoud voorzien. Ik werk als kassamedewerker van het tankstationboodschappen doen achter kogelvrij glas. Omdat ik geen kinderen of familie had, moest ik lange en eenzame diensten doorstaan. Ik herinner me dat ik op kerstochtend werkte, alleen en weg van mijn familie.
Toch wist ik dat ik iets van mijn leven zou maken. Op een dag maakte ik, terwijl ik bij een benzinestation werkte, een visitekaartje voor mezelf. Ik wist dat ik op een dag een groot bedrijf zou leiden, en dat gaf mij de drive om fulltime bij een benzinestation te werken terwijl ik fulltime aan de universiteit studeerde.
Ik wist dat ik een bedrijf zou leiden, en ik was op weg naar dat doel
Na mijn studie ben ik gaan werken bij een accountantskantoor. Ik blijf gefocust op mijn doel: het runnen van een groot bedrijf. Het was geen droom, het was een kennis: ik was vastbesloten om die te verwezenlijken.
Ik liep de trap naar binnen accountantskantoormaar ik wist dat als ik daar bleef, ik het bedrijf niet zou leiden. Dus ging ik weg en nam een baan in de operaties, zodat ik meer te weten kon komen over de werking van een groot bedrijf. Ik werd Chief Financial Officer en vervolgens CEO.
Als CEO van Home Franchise Concepts houd ik toezicht op de integratie van private equity, waardoor het bedrijf kan groeien. Toen ik in 2019 aftrad, had het bedrijf een omzet van ongeveer $1 miljard en had het ongeveer 1.700 franchisenemers.
Ik heb mijn tegenslagen gebruikt om te groeien
Sinds ik bij een benzinestation begon te werken, werd mijn carrière geleid door mijn kernwaarden, waaronder de toewijding om voor anderen te zorgen. Als CEO en leider wil ik financieel succesvol zijn en tegelijkertijd goed doen voor mijn gemeenschap.
Dezelfde principes leiden mij als moeder. Ik wil een betrokken moeder zijn en voor mijn zoon en dochter zorgen.
Mijn kinderen groeien op met een heel andere levensstijl dan de mijne. Iedereen heeft echter uitdagingen en veranderingen in zijn leven, die per definitie moeilijkheden vormen. Ik geloof dat er een superkracht schuilt in tegenslag, omdat tegenslag je in staat stelt te leren. Of u nu immigratie en revolutie doormaakt of de dagelijkse uitdagingen onder ogen ziet, u kunt uw uitdagingen gebruiken om te groeien.
