De jacht op methaan is verre van het rustige leven dat Wilson voor ogen had nadat hij zijn databaan in de fossiele brandstoffenindustrie had verlaten en was verhuisd naar 42 hectare in Wise County, ten noordwesten van Dallas. Destijds waren de geluiden waar hij van hield de coyotes en het gelach van zijn zoon Adam, terwijl ze onder de hemel van Texas lagen en sterrenbeelden op papier tekenden.
Die zelfgenoegzaamheid werd verstoord door een technologische vooruitgang die van de Verenigde Staten een mondiale olie- en gassupermacht maakte: fracking. De methode, waarbij diep onder de grond horizontaal wordt geboord om olie en gas uit extreem dichte rotsformaties te winnen, werd voor het eerst geïmplementeerd in de jaren negentig nabij Wilsons huis in het bovenste Permian Basin, een enorme, mineraalrijke formatie die zich uitstrekt over westelijk Texas en New Mexico en sindsdien het epicentrum is geworden van de Amerikaanse fracking-explosie.
Begin jaren 2000 begon Wilson torens van licht op te merken die zo helder waren dat ze de sterren verduisterden. Adam, nog maar tien jaar oud, schreef ‘ze hebben de sterren gedood’ in een opstel voor school. Gestoord begon Wilson foto’s te maken van steeds meer boorlocaties om hem heen. Hij plaatste de beelden op een blog, wat de aandacht trok van buren die Wilsons klachten deelden over huidlaesies, hoofdpijn en trillen waarvan zij vermoedden dat ze werden veroorzaakt door een nabijgelegen put. Eén man filmde zelfs een vlamstraal die uit zijn tuinslang kwam en beweerde dat er methaan in zijn watertoevoer was gesijpeld.
Wilson heeft ook zijn eigen klachten. “Mijn lucht werd bruin, en mijn water ook”, zei hij. “Eerst verdween het gas gewoon. Ik had geen water. Het huis trilde omdat er lucht in de leidingen zat. Ik vermoedde dat het methaangas was. Het kwam als een scherpe luchtstoot uit de kraan, maar er was geen water, en toen viel een grote klomp van dit zwarte spul in mijn gootsteen. Na dagen begon het water grijs en korrelig te worden.”
