Onlangs heb ik een conflicterende relatie met Lego ontwikkeld. I hou ervan. Er zijn zoveel Lego’s in ons appartement dat je de stenen en mortel kunt opgeven, en Ik heb het huis nog steeds staan.
Maar de laatste tijd begin ik er genoeg van te krijgen hoe hard Deense bedrijven hier druk op uitoefenen. Het pushen van onredelijke licentieovereenkomsten. Duw nostalgie. Het duwen van gigantische apparaten waar volwassenen van dromen, maar veel ouders kunnen het zich niet veroorloven.
En natuurlijk. Ik kan het Lego niet kwalijk nemen dat het geld wil verdienen. Het is een particulier bedrijf, en zij runnen een bedrijf, weet je. verkoop dingen. Maar door op elke afdeling alles uit de kast te halen, loopt Lego het risico zonder merk te raken. Voor mij is het tenminste vermoeiend.
Lego is een van de grootste en meest geliefde merken ter wereld. Eén waar volwassenen en kinderen op vele niveaus dol op zullen zijn. Emotioneel, miljoenen mensen hebben dat gedaan Dat geheugen het maakt ons tranende ogen. Ik dacht terug aan recente herinneringen aan het creëren van Lego-werelden met mijn zoon, maar ook aan herinneringen uit het verleden, zoals het in elkaar zetten van een ruimteschip met mijn vader en broer.
Rationeel gezien is er een duidelijke aantrekkingskracht in het ontwerpen van gebouwen met complexe ontwerpen uit zeer eenvoudige stukken. Cultureel gezien is Lego een icoon op zichzelf en kruist het vaak met andere iconische merken Star Wars naar Harry Potter. Zintuiglijk brengt het tastbare klik-klak-klik van de bouwervaring zelf rust en bindt je aan het heden, waardoor je problemen en zorgen vergeet.
Het is duidelijk dat Lego veel manieren heeft om in onze zakken te graven.
Het is gewoon zo dat het op dit moment voelt alsof de Lego-rage over de hele wereld snel toeneemt, en het is te veel geworden.
Er zijn veel dingen die mij storen. Bedrijf grotere afhankelijkheid van gelicentieerde IP-thema’s is er één van. Hoewel voor sommige sets een licentie is verleend Star Wars En Spookbreker geweldig vanwege zijn slimme ontwerp en techniek, vele anderen hebben zin in contant geld. Zoals onlangs Verzameling Marvel-logo’seen shillingmonument dat de creativiteit en speelbaarheid mist waar dit speelgoed altijd naar streeft.
Anderen voelden zich net als zij niet op hun plaats omgaan met de FIFAeen duistere sportorganisatie getroffen door een corruptieschandaal En fout. Dit wijkt sterk af van de zogenaamde onschuldige geest en de ‘learning-by-play’-filosofie van het Deense bedrijf. Voor een bedrijf dat miniatuurreplica-vuurwapens in zijn productie verbiedt, is het werkelijk angstaanjagend om met dergelijke wapens in verband te worden gebracht brutaal dictatoriaal regime, al was het maar via volmachten. Plus Lego Wereldbekertrofee ziet er net zo verschrikkelijk uit als Donald Trump FIFA-vredesprijs.
Het is genoeg
Dat 1×1 plaat dat mijn mentale Lego Cup heeft gemorst advertentie geïntroduceerd zijn nieuwste speelgoedlijn: Pokémon. Dit is een spel dat zo beledigend is voor millennials dat – terwijl ik Liefde zowel Pokémon als Lego – ik haatte ze meteen.
De licentieovereenkomst brengt ook een ander groot probleem onder de aandacht, namelijk de wildgroei aan dure apparaten. Het bedrijf richt zich traditioneel op de grote, duizenden sets op volwassenen. Maar de Taj Mahal aan volwassenen verkopen is één ding Reusof het Romeinse Colosseum, en de andere is a Death Star $ 1.000 of dit De set Venusaur, Charizard en Blastoise kost $ 650. Beiden uitverkocht in de een paar uur. Natuurlijk zullen volwassenen het kopen, maar verwacht je echt dat kinderen het zien? speelgoed- en wil je het niet?
Lego verkoopt soms altijd dure sets, vooral bij Star Wars lijn, maar de toename in omvang (en prijs) heeft geen zin. Gegevens van de populaire Lego-settracker baksteen laat zien dat er in het hele tijdperk vóór 2000 slechts 28 sets waren met meer dan 1.000 stuks. Medio 2025 zullen er in slechts zes maanden tijd al 80 van dergelijke apparaten op de markt zijn, wat wijst op een enorme toename van het aantal grote apparaten per jaar.
Uit dezelfde gegevens blijkt dat er sprake is van een enorme stijging prijsstijgingen. In 2016 kostte de gemiddelde Lego-set ongeveer $ 40. Van 2024 tot 2026 is dat gemiddelde gestegen tot ongeveer $70. Dat is een prijsstijging van 75% in de afgelopen tien jaarveroorzaakt door een toename van de pool van gelicentieerde IP (wat extra marge toevoegt om eigenaren van intellectuele eigendom te betalen ongeveer 20%).
Zes jaar geleden baande de Lego-licentie zich een weg van de ‘fysieke wereld’ naar de ‘stenen wereld’. De belangrijkste externe partners zijn autofabrikanten of entertainmentstudio’s zoals Disney en Warner Bros., die leuk speelgoed produceren.
Lego beschermt zijn merk echter al tientallen jaren fel en staat het zelden toe op producten die het niet zelf produceert. Vanaf 2020 veranderde deze strategie. Lego begon agressief ‘lifestyle-partnerschappen’ na te streven om het merk te positioneren als een statussymbool voor volwassenen op het gebied van mode en interieur, in plaats van alleen maar als speelgoed voor kinderen. Sindsdien is Lego een samenwerking aangegaan met Adidas, Levi’s, Ikea, Nike, Doel (met producten voor huisdieren Ook!), mol huid, Concept één, Sensationele promotieen zelfs Aardewerk Schuur. Ik weet zeker dat ik er een paar heb gemist.
Ik vond de laatste samenwerking met Crocs bijzonder aanstootgevend, en het nieuws maakte me behoorlijk opgewonden toen het eind januari op mijn sociale media-feed verscheen. Dat Legosteenklompen met een baksteenontwerp op de tussenzool. Er is niets anders dan dat. Dat ziet er dom uit. Gezien zijn vorm en grote formaat zou hij als bentobox kunnen functioneren, dat kun je je alleen maar voorstellen.
Misschien is dit “mijn” probleem. Misschien merken andere mensen het niet of maakt het ze niets uit. Maar er schuilt een gevaar in overal te veel bloot te staan. Misschien moet je het wat langzamer doen, Lego. Nee alles moet GEWELDIG zijn de hele tijd bloeden.
