Palestijnse gevangenen die in golven buiten de Palestijnse Gebieden worden gedeporteerd nadat ze zijn vrijgelaten uit Israëlische gevangenissen, na een wapenstilstandsovereenkomst tussen Israël en Hamas, terwijl ze aankomen aan de Egyptische kant van de grensovergang bij Rafah tussen Egypte en de Gazastrook, 27 februari.
Mohammed Arafat/AP
onderschrift verbergen
ondertiteling wisselen
Mohammed Arafat/AP
TEL AVIV, Israël – In ruil voor de vrijlating door Hamas van de laatste groep Israëlische gijzelaars heeft Israël in oktober bijna 2.000 Palestijnen uit de gevangenis bevrijd.
De meeste door Israël vrijgelaten Palestijnen waren in Gaza gearresteerd op verdenking van deelname aan de vijandelijkheden tijdens de oorlog, werden zonder aanklacht vastgehouden en teruggestuurd naar het gebied. Maar 250 van hen zitten lange straffen uit voor dodelijke aanvallen op Israëlische burgers.
Voor de 154 gevangenen moet aan hun vrijheid een belangrijke voorwaarde worden voldaan: ze worden in ballingschap gestuurd en keren nooit meer terug naar hun huizen in de Palestijnse gebieden. Ze werden naar Caïro gestuurd, terwijl hun eindbestemming nog onbekend was.
Israëlische veiligheidsexperts zeggen dat het deportatiebeleid bedoeld is om te voorkomen dat vrijgelaten gevangenen terugkeren naar militante activiteiten en een toekomstige bedreiging vormen voor Israëlische burgers. Maar gevallen uit het verleden laten zien dat het beleid van het deporteren van Palestijnse gevangenen naar het buitenland ongewenste langetermijngevolgen zou kunnen hebben voor de veiligheid van Israël.
De Hamas-leiders achter de aanval van 7 oktober hebben hun gevangenen vrijgelaten
Het toenmalige hoofd van de politieke vleugel van de Palestijnse Hamas-beweging in de Gazastrook, Yahya Sinwar, spreekt tijdens een protest ter herdenking van Al-Quds (Jeruzalem) Dag in Gaza-stad op 14 april 2023. Israëlische troepen doodden Sinwar in oktober 2024.
Majdi Fathi/Nurphoto via Getty Images
onderschrift verbergen
ondertiteling wisselen
Majdi Fathi/Nurphoto via Getty Images
Twee gevangenen die in 2011 door Israël werden vrijgelaten tijdens een gijzeling met Hamas, namen na hun vrijlating uiteindelijk een leidende rol in de militante groep op zich, aldus de Israëlische binnenlandse inlichtingendienst, de Shin Bet.
Zaher Jabarin, die naar Turkije werd gedeporteerd, begon toezicht te houden op de financiële operaties van Hamas, zei de Shin Bet in een rapport. Ander, Yahya Sinwarwerd de leider van Hamas in Gaza die de aanval op Israël op 7 oktober 2023 orkestreerde – toen volgens gegevens van de Israëlische regering 1.144 Israëli’s werden gedood, wat leidde tot de oorlog in Gaza.
Een ander opmerkelijk geval is dat van Saleh al-Arouri, een van de oprichters van de militaire vleugel van Hamas. Hij werd vrijgelaten uit een Israëlische gevangenis en in 2010 gedeporteerd. Hij woonde aanvankelijk in Syrië en verhuisde vervolgens tussen Turkije, Libanon en Qatar. Hij staat algemeen bekend vanwege het opbouwen van een netwerk van Hamas-militanten op de Westelijke Jordaanoever en het helpen plannen van de aanslagen van 7 oktober.
Het brein achter de gijzelingsstrategie van Hamas is nu vrij
Onder de in oktober vrijgelaten en gedeporteerde gevangenen bevonden zich degenen die verantwoordelijk waren voor enkele van de meest spraakmakende aanvallen op Israëliërs in de afgelopen decennia.
Eén van hen is Mahmoud Issa, die tientallen jaren geleden een Hamas-eenheid oprichtte die verantwoordelijk was voor de ontvoering van Israëlische soldaten om als onderhandelingstroef te gebruiken om Israël ertoe aan te zetten Palestijnse gevangenen vrij te laten. Hij werd in 1993 gearresteerd en veroordeeld tot levenslang in de gevangenis, veroordeeld voor de ontvoering en moord op een Israëlische politieagent.
Een andere is Imad Qawasmeh, een Hamas-agent die in het recente akkoord naar het buitenland is gestuurd, die meer dan twintig jaar gevangenisstraf heeft gekregen in verband met twee zelfmoordaanslagen waarbij in 2004 zestien Israëli’s omkwamen in de zuidelijke stad Beersheba.
Israëls debat over de deportatie van Palestijnse gevangenen
Sommige Israëlische veiligheidsanalisten zeggen dat het deporteren van risicovolle gevangenen naar het buitenland beter is dan hen terug te laten keren naar hun families en gemeenschappen in de Palestijnse gebieden. Ze beweren dat de afstand het vermogen van vrijgelaten gevangenen vermindert om operationele rollen in militante groepen zoals Hamas te hervatten.
Deportaties zouden ook hun invloed op de Palestijnse gemeenschappen op de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en Gaza kunnen verminderen, waar ze tot verder geweld tegen Israël zouden kunnen leiden, zegt Michael Milshtein, een Israëlische expert in Palestijnse zaken aan de Universiteit van Tel Aviv en een voormalig officier van de Israëlische militaire inlichtingendienst.
“Het zou beter kunnen zijn dan ze hier te hebben, vooral als het gaat om mensen die zeer ervaren en bewonderd zijn en een belangrijke bijdrage zullen leveren aan de terreurinfrastructuur”, zegt Kobi Michaeli, een Israëlische veiligheidsexpert bij het Institute for National Security Studies en het Misgav Institute.
De impact van deportatie vanuit Palestijns perspectief
Palestijnse familieleden kijken naar de telefoon om te controleren of het een gedeporteerde betreft die hen op 13 oktober niet meer kon ontmoeten in het Ramallah Cultuurpaleis in Ramallah, op de Westelijke Jordaanoever. Israël heeft bijna 2.000 Palestijnse gevangenen en gedetineerden vrijgelaten in ruil voor de terugkeer van Israëlische gijzelaars als onderdeel van een staakt-het-vuren-akkoord met Hamas.
Faiz Abu Rmeleh/Getty Images
onderschrift verbergen
ondertiteling wisselen
Faiz Abu Rmeleh/Getty Images
Palestijnse mensenrechtenverdedigers bekritiseerden de deportaties, waarmee de gevangenen in gevangenisomstandigheden instemden, als een daad van gedwongen ontheemding. Israëlische analisten verdedigen de praktijk en zeggen dat gedetineerden de keuze wordt geboden om gevangen te blijven of vrijgelaten en gedeporteerd te worden.
Volgens Qadura Fares, een ervaren verdediger van Palestijnse gevangenen en voormalig hoofd gevangenenzaken bij de Palestijnse Autoriteit, is het de meerderheid van de naaste familieleden van Palestijnse gevangenen door de Israëlische autoriteiten verboden om naar het buitenland te reizen om hun gedeporteerde familieleden te begroeten na de recente vrijlating van gevangenen. Fares zei dat de families te horen kregen dat de beperkingen om veiligheidsredenen van kracht waren.
Fares zelf werd in 1981 in Israël gevangengezet, ervan beschuldigd deel uit te maken van een militante strijdmacht die wapens verwierf en aanvallen uitvoerde, en werd in 1994 vrijgelaten naar de Westelijke Jordaanoever als onderdeel van een Israëlisch-Palestijnse overeenkomst.
“Elke gevangene droomt ervan vrij te zijn in zijn eigen buurt, in zijn stad of dorp, tussen zijn familie en vrienden, waar mensen hem kennen en waar hij een persoonlijke en sociale status heeft”, vertelde Fares aan NPR. “Israël denkt dat ze deze mensen uit hun thuisland kunnen weghouden om te voorkomen dat ze hun samenleving beïnvloeden, maar dit is een vergissing. Als een gevangene wordt vrijgelaten in een normale, vertrouwde omgeving, zal hij zich aanpassen en een normaal leven leiden.”
De Israëlische binnenlandse inlichtingendienst, Shin Bet, verklaarde echter anders. Een rapport van de Israëlische parlementaire onderzoeksafdeling, het Knesset Onderzoeks- en Informatiecentrum, citeerde de Shin Bet-cijfers ongeveer 75% De meeste Palestijnse gevangenen die in 2011 bij een gijzeling waren vrijgelaten, keerden terug naar militante activiteiten. In dit cijfer zijn de gevangenen die niet meer leven niet meegerekend.
Toen hem werd gevraagd of deportatie een vorm van straf zou kunnen zijn, verwierp Michaeli het idee: “Ik denk dat deze mensen die in Doha of in Istanbul leven onder (Qatari) en Turkse gastvrijheid, geen straf zijn.”
De Shin Bet heeft het verzoek van de NPR om commentaar op het deportatiebeleid van Israël afgewezen.
De impact van recente Israëlische aanvallen op Hamas-leiders in Qatar
Als vrijgelaten gevangenen terechtkomen in steden als Doha, de hoofdstad van Qatar, of Istanbul en Ankara in Turkije, kunnen ze in “veilige zones” terechtkomen waar vrijgelaten gevangenen vrijer kunnen opereren en een toekomstige rol kunnen spelen in groepen als Hamas, legde Michaeli uit.
“Ze hebben een soort immuniteit, omdat Israël hen niet zal aanvallen, althans in de huidige situatie”, zei Michaeli.
Er wordt algemeen aangenomen dat Israël dat wel is achter één moord van Hamas-cijfers in de Golflanden in het verleden, maar dat aanvallen in september op Hamas-leiders in Qatar maakte de VS boos en “was een les voor Israël: je kunt niet echt iemand in Hamas doden waar je maar wilt, omdat dergelijke acties gevolgen hebben”, zei Milshtein.
Israël zou deze personen op een later tijdstip het land uit kunnen achtervolgen, maar het op grote schaal vrijlaten van belangrijke gevangenen zou een zware last leggen op de Israëlische inlichtingendiensten, waardoor voortdurend toezicht nodig is om toekomstige aanvallen te voorkomen, schreven Israëlische analisten. Yoni Ben Menachem van het Jerusalem Center for Public Affairs, een conservatieve Israëlische denktank.
Ondertussen vertelde de Palestijnse ambassade in Caïro aan NPR dat de 154 gedeporteerden die vorige maand werden gedeporteerd, aanvankelijk waren gehuisvest in het Renaissance Cairo Mirage City Hotel, een luxe Marriott-hotel. Maar daarna Dagelijkse post gemeld Op hun locatie, genaamd het “Hamas Hotel”, werden ze overgebracht naar een ander hotel aan de Golf van Suez in de stad Ain Sokhna, ongeveer anderhalf uur buiten Caïro, aldus de ambassade.
Israël en Egypte hebben geen commentaar gegeven op hun eindbestemming.
Nuha Musleh in Ramallah, Westelijke Jordaanoever, Ahmad Abuhamda in Caïro en Daniel Estrin in Tel Aviv, Israël, hebben bijgedragen aan dit verhaal.
